ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

tsogkarlidis

του Πάρη Τσογκαρλίδη*

Γιατί τα German statistics θεωρούνται πιο αξιόπιστα από τα Greek statistics; Η εύκολη απάντηση βασίζεται στην γενική εικόνα της μεγαλύτερης οικονομίας στην Ευρωζώνη που εδώ και χρόνια κατάφερε να εξάγει μεταξύ των εμπορευμάτων της και ελλείμματα προς όλους ενώ παράλληλα δανείζεται από τις αγορές ακόμη και με αρνητικά επιτόκια. Θα μπορούσε να φανταστεί κανείς ότι στη Γερμανία να αποκρύβουν ελλείματα ή ατέλειες της οικονομίας τους με τακτικές δημιουργικής λογιστικής; Και πως θα ήταν η Ελλάδα αν μετρούσε αποδεδειγμένα αξιόπιστα; Όλα αυτά τα ερωτήματα προσπαθεί η Κομισιόν να τα λύσει θέτοντας τους κανόνες της λογιστικής απεικόνισης των στατιστικών στοιχείων της κάθε χώρας μέλους. Με πολύ συγκεκριμένες ντιρεκτίβες και καθολικά αποδεκτές λογιστικές πρακτικές προσπαθεί να μετρήσει σχεδόν τα πάντα. Στήνεται λοιπόν ένας κανονισμός που θα φέρει την τελική Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση με κανόνες που θέτονται από τους ισχυρούς.

Και ενώ θα έπρεπε να είναι καθαρά τεχνοκρατική η απεικόνιση και η εξέταση των δεδομένων, πιστεύω ακράδαντα ότι ασκείται και μία δόση πολιτικής απόκλισης των ισχυρών από τους αδύναμους. Από την άλλη κανένας λογικά σκεπτόμενος Ευρωπαίος δεν πιστεύει ότι τα Greek statistics έγιναν ανέκδοτο μέσω συνωμοσίας. Είναι σαφές ότι η μη ανεξαρτησία της ΕΛΣΤΑΤ αλλά και η πολιτική ανάγκη πολλών ετών να επιζητούμε επιχορηγήσεις και άλλα καλούδια από την Ευρώπη μέσω δημιουργικής λογιστικής, οδήγησαν σε μια άκρως πλασματική απεικόνιση της Ελληνικής οικονομίας. Συνάμα η αγωνία να διατηρηθεί ο ομφάλιος λώρος των αποδοχών του δημοσίου και της καλής συντάξιμης ανταμοιβής οδήγησαν σε λογιστικά τερτίπια που θα θαύμαζε και ο καλύτερος διδάκτωρ της λογιστικής. Το αποκορύφωμα φυσικά της φαντασίας μας πραγματοποιήθηκε με τα περιβόητα swaps και την αύξηση του ΑΕΠ ακόμη και από αδήλωτο εισόδημα του αρχαιότερου επαγγέλματος στον κόσμο. Αυτά ωστόσο έγιναν. Ότι μετρήσαμε το μετρήσαμε με Ευρωπαϊκούς κοινούς αποδεκτούς κανόνες. Το έλλειμα μας εκτοξεύτηκε σε επίπεδα που ακόμη και αν δεχτούμε ότι έγινε τεχνηέντως σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί την τόσο μεγάλη απόκλιση από την αρχική εκτίμηση που είχαμε. Αντί λοιπόν να τρώμε τις σάρκες μας και να αυτομαστιγωνόμαστε θα πρέπει με τα πέρασμα του χρόνου να πείθουμε ότι τα ανέκδοτο των Greek statistics είναι μία θλιβερή ανάμνηση.

Αντ’ αυτού για καθαρά λόγους πολιτικής σκοπιμότητας και άνευ ουσίας εντυπωσιασμού και αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης παίζουμε με τη φωτιά. Ξύνουμε παλιές πληγές, θέτουμε σε αμφισβήτηση το τρίτο και πιο επώδυνο μνημόνιο στη βάση της μέτρησης των δεδομένων του και ελπίζουμε ότι όλο αυτό το στημένο σκηνικό θα τελειώσει με μία δικαστική απόφαση. Λυπηρό φαινόμενο της ανοησίας που μας διακατέχει, εδώ στο «κέντρο» του κόσμου, την Ελλάδα μας. Εύχομαι για το καλό όλων η υπόθεση αυτή τουλάχιστον να φέρει ως αποτέλεσμα την ανεξαρτησία της ΕΛΣΤΑΤ, κάτι που αποτελεί και μνημονιακή επιταγή. Και επειδή το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα των φουσκωμένων ομολόγων και μετοχικών αξιών ενδέχεται να σκάσει σε σύντομο χρόνο, ας μην στήσουμε στην παρούσα συγκυρία κανένα νέο σκηνικό διαπραγμάτευσης των συμφωνηθέντων με σκοπό την αναλογική πολιτική διαφυγή.

*Ο κ. Τσογκαρλίδης είναι δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Πυλαίας Χορτιάτη