ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

panozaxos

του Δημήτρη Πανοζάχου*

Η ΔΕΘ είναι χαρακτηρισμένη ως εμπορική  έκθεση (ανεξάρτητα αν έχει μετατραπεί σε ετήσια πολιτική πασαρέλα) και είναι αυτονόητο ότι τη περίοδο που λαμβάνει χώρα να διεγείρει τη διάθεση όλων να μιλούν για την οικονομική και επιχειρηματική πραγματικότητα στη χώρα.

Φέτος, το κύριο θέμα συζήτησης είναι αν θα έρθει η Ανάπτυξη, πότε θα έρθει, τις προϋποθέσεις που  χρειάζεται για να έρθει. Τα στοιχεία που επικρατούν στο  δημόσιο διάλογο  για την Ανάπτυξη είναι οι γενικολογίες και οι αοριστολογίες . Αποφεύγεται να λέγεται ή αλήθεια γιατί κάποιοι είτε δεν θέλουν να αποδεχθούν την πραγματικότητα είτε  δεν δύνανται  να  εμβαθύνουν τη εν λόγω συζήτηση. Μπορεί όμως να συζητείται η «Ανάπτυξη»  χωρίς να ακούγονται απόψεις για βασικά θέματα που την καθορίζουν;

  1. Ιδιωτικές Επιχειρήσεις και Ελληνικό Δημόσιο. Πώς μπορεί να μιλά κανείς για ανάπτυξη χωρίς να αναφέρετε στην απέχθεια που εκπέμπει το ελληνικό δημόσιο προς τις ιδιωτικές επιχειρήσεις; Είναι δυνατόν να εμπιστευθούν οι επιχειρήσεις την ελληνική κεντρική εξουσία αν δεν αναλάβει κάποιος την ευθύνη να τους ζητήσει συγνώμη για τον τρόπο που τους αντιμετώπισαν έως σήμερα; Γιατί να πιστέψει μια επιχειρηματική οντότητα τα «λόγια τα μεγάλα» αν πρώτα δεν δει πραγματική μεταμέλεια ; Μπορεί να ακούγεται εξωπραγματικό αλλά αλήθεια πως θα ήταν η Ελλάδα αν τις προηγούμενες δεκαετίες και ειδικά του ’80,  η επιχειρηματικότητα θεωρούνταν μέρος της κοινωνικού συνόλου; Δεν θα υπήρχαν ακόμη επιχειρήσεις στην Ελλάδα που θα παρήγαγαν προϊόντα που καθημερινά εισάγουμε όπως μεταφορικά μέσα;
  2. Παιδεία, Έρευνα, Τεχνική Εκπαίδευση και Εισακτέοι. Πώς μπορεί να μιλά κανείς για ανάπτυξη χωρίς να αναφέρετε στη καθημερινή υποβάθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος και της έρευνας; Μπορεί  να υπάρξει αναβάθμιση τους διατηρώντας τους σημερινούς αριθμούς εισακτέων στη τριτοβάθμια εκπαίδευση; Πως μπορούν να χρηματοδοτηθούν κατάλληλα τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ παραμένοντας στα ίδια επίπεδα ο αριθμός των εισακτέων ; Αποτελεί «ειλικρίνεια»  όταν λέγεται ότι με επιπλέον χρήματα θα λυθεί το πρόβλημα; Μπορούν οι νυν προϋπολογισμοί του ελληνικού κράτους να αντέξουν τέτοιες δαπάνες ; Μήπως πρέπει να μιλήσουμε για περιορισμό των εισακτέων και ενίσχυση της τεχνικής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης; Τι χρειάζεται η Ανάπτυξη; Αυξημένο αριθμό πτυχιούχων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με περιορισμένη μόρφωση ή αυξημένο αριθμό πτυχιούχων δευτεροβάθμιας τεχνικής εκπαίδευσης με πολλαπλές γνώσεις; Ποια χώρα έχει αναπτυγμένη οικονομία χωρίς σοβαρή τεχνική εκπαίδευση; Δεν  ενισχύεται ο  λαϊκισμός όταν αποφεύγουμε να λέμε ότι ο αριθμός των εισακτέων στη τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι από τους υψηλότερους στο κόσμο ενώ άλλες είναι οι ανάγκες της πραγματικής οικονομίας;
  3. Φοροδιαφυγή και Έλλειψη Ενημέρωση Πολιτών για τις Δημόσιες Χρηματοδοτήσεις. Μπορεί να έλθει η Ανάπτυξη χωρίς περιορισμό της φοροδιαφυγής; Πώς όμως να περιοριστεί η φοροδιαφυγή όταν οι φορολογούμενοι πιστεύουν ότι διασπαθίζονται τα δημόσια έσοδα; Γιατί να μην ενημερώνει το Δημόσιο κάθε φορολογούμενο με προσωπική και απευθείας ενημέρωση του που πάνε τα χρήματα του; Γιατί να μην γνωρίζει ο κάθε φορολογούμενος που πάνε τα ευρώ που καταθέτει στα δημόσια ταμεία;  Η τεχνολογία το επιτρέπει , άλλα κράτη το κάνουν . Τα εκκαθαριστικά των φορολογικών δηλώσεων συνοδεύονται με ανάλυση επιμερισμού ,κατά δημόσια δραστηριότητα, των χρημάτων που καταβάλλει μέσω των φόρων ο φορολογούμενος.

Μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη αν δεν πειστούν οι «καταβάλλοντες τον οβολό» ότι τα χρήματα τους κατευθύνονται εκεί που αυτοί εκτιμούν και όχι οι «κατέχοντες την εξουσία»;

Μήπως τελικά αντί για ωραίες γενικόλογες απόψεις όταν αναφερόμαστε στην «Ανάπτυξη»  να επικεντρωνόμαστε στις «Αλήθειες»  που οι περισσότεροι  βλέπουμε αλλά δεν αναφερόμαστε γιατί δεν ταιριάζουν με την «εικόνα» που θέλουν κάποιοι και ανέχονται οι άλλοι;

*Ο κ. Πανοζάχος είναι οικονομολόγος