ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

????????????????????????????????????

Με τις αφίξεις στη Μεσόγειο να φτάνουν φέτος τις 300,000, η Υ.Α. καλεί για νόμιμες οδούς για τους πρόσφυγες και επιτάχυνση της μετεγκατάστασης από Ιταλία και Ελλάδα.
Όπως αναφέρει σε ανακοίνωση της η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, ο αριθμός των προσφύγων και μεταναστών που έφτασαν στις ακτές της Ευρώπης φέτος ξεπέρασε σήμερα τις 300.000, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ύπατης Αρμοστείας. Ο αριθμός αυτός είναι αισθητά πιο χαμηλός από τις 520.000 αφίξεις μέσω θαλάσσης που είχαν καταγραφεί μέσα στους εννέα πρώτους μήνες του 2015, αλλά μεγαλύτερος από τις 216.054 συνολικά αφίξεις καθ’ όλη τη διάρκεια του 2014.

Πιο συγκεκριμένα, οι δύο βασικές χώρες αφίξεων, η Ελλάδα και η Ιταλία, παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές. Οι αφίξεις στην Ιταλία φέτος ακολουθούν τις ίδιες τάσεις με πέρυσι, με 130.411 πρόσφυγες και μετανάστες να φτάνουν μέσα στο 2016, συγκριτικά με τους 132.071 που έφτασαν αντίστοιχα τους πρώτους εννιά μήνες του 2015. Και τις δύο χρονιές, οι αφίξεις αυξήθηκαν από το μήνα Μάιο και έφτασαν στα υψηλότερα επίπεδα τον Ιούλιο. Παρόλα αυτά, όλο και περισσότεροι άνθρωποι από όσους φτάνουν στην Ιταλία μένουν στη χώρα. Μέχρι στιγμής, οι αιτήσεις ασύλου φέτος είναι πάνω από διπλάσιες σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο της περσυνής χρονιάς, ενώ ο αριθμός των ανθρώπων που διαμένουν σε κέντρα υποδοχής στην Ιταλία ξεπερνάει τις 158.000.

Αντίθετα, η Ελλάδα είδε μια μαζική αύξηση των αφίξεων μέσω θαλάσσης την περασμένη χρονιά, με 385.069 αφίξεις μόνο μέχρι το τέλος του Σεπτεμβρίου. Η μεγάλη αύξηση ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2015 με 107.843 αφίξεις και έφτασε στο υψηλότερο επίπεδο τον Οκτώβριο, που σημειώθηκαν 211.663 αφίξεις. Φέτος, σημειώθηκε μια μεγάλη μείωση από τις 67.415 αφίξεις τον μήνα Ιανουάριο, σε λίγο πάνω από 2.000 αφίξεις μέχρι στιγμής αυτό το μήνα. Έτσι, ο συνολικός αριθμός των αφίξεων φέτος φτάνει στις 165.750, ποσοστό μειωμένο κατά 57% συγκριτικά με τις 385,069 αφίξεις κατά το αντίστοιχο διάστημα πέρυσι.

Οι κύριες εθνικότητες που φτάνουν στην Ελλάδα (Συρία 48%, Αφγανιστάν 25%, Ιράκ 15%, Πακιστάν 4% και Ιράν 3%) είναι επίσης διαφορετικές από αυτές που φτάνουν στην Ιταλία (Νιγηρία 20%, Ερυθραία 12%, Γκάμπια/ Γουινέα/ Σουδάν/ Ακτή Ελεφαντοστού 7% η καθεμία). Συνολικά στη Μεσόγειο πέντε εθνικότητες αποτελούν το 68% των αφίξεων (Συρία 30%, Αφγανιστάν 16%, Ιράκ 10%, Νιγηρία 7%, Ερυθραία 5%).

Παρόλο που ο αριθμός των αφίξεων φέτος (300.000) έχει μειωθεί κατά 42% συγκριτικά με πέρυσι (520.000), ο αριθμός των ανθρώπων που αναφέρονται ως νεκροί ή αγνοούμενοι μέχρι στιγμής φέτος (3.211) είναι μόλις 15% χαμηλότερος από το σύνολο των απωλειών μέσα σε όλο το 2015 (3.711). Με αυτό το ρυθμό, το 2016 θα είναι πιθανόν η χρονιά με τις περισσότερες απώλειες που έχουν καταγραφεί στη Μεσόγειο.

Η κατάσταση αυτή καταδεικνύει την επείγουσα ανάγκη να ενισχύσουν τα κράτη τις νόμιμες οδούς για την εισδοχή των προσφύγων, όπως η επανεγκατάσταση, οι ιδιωτικές χορηγίες, η οικογενειακή επανένωση και προγράμματα υποτροφιών για σπουδές, μεταξύ άλλων, ώστε να μη χρειάζεται να καταφεύγουν σε επικίνδυνα ταξίδια και διακινητές. Ταυτόχρονα, το συμφωνηθέν πριν από ένα χρόνο σχέδιο από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη-μέλη της, για την μετεγκατάσταση 160.000 αιτούντων άσυλο από τον Ελλάδα και την Ιταλία σε άλλα Ευρωπαϊκά κράτη, θα πρέπει να υλοποιηθεί στο έπακρο. Μέχρι τώρα, λιγότεροι από 5.000 αιτούντες άσυλο έχουν μετεγκατασταθεί από την Ελλάδα (3.791) και την Ιταλία (1.156), ποσοστό που αντιστοιχεί στο 3% του αρχικού στόχου. Συνεχίζουμε να καλούμε τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. να αυξήσουν τις θέσεις για μετεγκατάσταση, συμπεριλαμβανομένων των ασυνόδευτων και χωρισμένων από την οικογένειά τους παιδιών, να επιταχύνουν τη διαδικασία καταγραφής και μεταφοράς των υποψήφιων για μετεγκατάσταση, και να έχουν πρόσβαση στο πρόγραμμα αυτό περισσότερες εθνικότητες που έχουν τραπεί σε φυγή λόγω πολέμου και διώξεων.

Η αποτελεσματική μετεγκατάσταση είναι εξαιρετικά σημαντική για την ενίσχυση της αλληλεγγύης και του επιμερισμού της ευθύνης στην Ευρώπη, καθώς και για τη διασφάλιση της καλύτερης διαχείρισης των μετακινήσεων, αλλά και για την αντιμετώπιση των άτυπων δευτερογενών μετακινήσεων και της εξάρτησης από δίκτυα διακινητών. Έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία δεδομένης της ανθρωπιστικής κατάστασης στην Ελλάδα και του ολοένα αυξανόμενου αριθμού των ανθρώπων που μένουν στην Ιταλία και υποβάλλουν αίτημα ασύλου.