ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Ο ανησυχητικός απόηχος της φετινής ΔΕΘ

V.Venizelos

του Ευάγγελου Βενιζέλου*

Ποιος είναι λοιπόν ο πολιτικός απόηχος της φετινής ΔΕΘ;  Η ΔΕΘ του 2014 ήταν αφιερωμένη στο «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» που κατέστη συνώνυμο της ιστορικής ανευθυνότητας και της συνειδητής πολιτικής εξαπάτησης. Μιας εξαπάτησης που κάποιοι επιχείρησαν να εξωραΐσουν ως αυταπάτη και να τη νομιμοποιήσουν με βάση τις προεκλογικές εξαγγελίες στη ΔΕΘ του Σεπτεμβρίου του 2015 και το  αποτέλεσμα των εκλογών που ακολούθησαν.

Μόνο που οι επιπτώσεις του «προγράμματος της Θεσσαλονίκης», το οποίο ήταν η επιτομή της αντιμνημονιακής δημαγωγίας, εξακολουθούν να είναι παρούσες επειδή είναι παρούσα η βαριά βλάβη που προκλήθηκε στην εθνική οικονομία, τους θεσμούς και ιδίως στη νοοτροπία της κοινωνίας. Αυτό δεν εμπόδισε τον κ. Τσίπρα να παρουσιάσει φέτος στη ΔΕΘ τη θεωρία της «αυτόματης ανάκαμψης» από το 2017 που θα οδηγήσει στη συνέχεια στη «δίκαιη ανάπτυξη». Με την ίδια ευκολία που υποσχόντουσαν το 2015 την  απελευθέρωση από τα μνημόνια, υπόσχονται τώρα την αυτόματη και δίκαιη ανάπτυξη.

Η απάντηση της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε αυτό το αχνό πια κυβερνητικό αφήγημα ήταν μινιμαλιστική και απλουστευτική. Δυο εκατομμύρια συνολικές φορολογικές ελαφρύνσεις που θα συμψηφιστούν με ισόποσες παρεμβάσεις στις δημόσιες δαπάνες. Λες και κάτι τέτοιο μπορεί να επιτευχθεί χωρίς μια νέα συμφωνία με τους εταίρους για τους δημοσιονομικούς στόχους και την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της χώρας μετά το 2018 οπότε και λήγει το τρίτο μνημόνιο στο οποίο μας οδήγησε με τους χειρότερους δυνατούς όρους η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Μακάρι τα πράγματα να ήσαν τόσο εύκολα και  απλά.

Η κυβερνητική προσέγγιση δεν φαίνεται να πείθει πλέον παρά ελάχιστους. Η προσέγγιση της ΝΔ φαίνεται να ανεβάζει τη συσπείρωση των ψηφοφόρων της ΝΔ, στο επίπεδο όμως που αυτοί καταγράφτηκαν το Σεπτέμβριο του 2015. 

Ο απόηχος της πολιτικής συζήτησης  από το βήμα της φετινής ΔΕΘ φαίνεται να είναι η προσπάθεια συγκρότησης ενός τεχνητού διπολισμού περιορισμένης κλίμακας με τον ένα πόλο να αρκείται στη οργανική πια συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ (με επικουρικό κεφάλαιο το κόμμα του κ. Λεβέντη)  και τον άλλο πόλο να ψιθυρίζει την επιδίωξη  μιας αυτοδύναμης μονοκομματικής κυβέρνησης. Με το ΣΥΡΙΖΑ προφανώς ελεύθερο  να ανεβεί ξανά στα κάγκελα της αντιπολίτευσης που τη φορά αυτή θα είναι  νέο- αντιμνημονιακή  στο όνομα προφανώς  του τρίτου μνημονίου που είναι  όλο δικό του!

Όλα δε αυτά λέγονται με τη χώρα σε απόγνωση. Κρίση θεσμική στη δικαιοσύνη, τις ανεξάρτητες αρχές, τα ΜΜΕ. Κρίση στο τραπεζικό σύστημα με επίκεντρο την Τράπεζα Αττικής. Κρίση επιβίωσης της πραγματικής οικονομίας. Κρίση ασφάλειας και  διαχείρισης του προσφυγικού.

Λέγονται σε μια κοινωνία φοβισμένη, κουρασμένη και διαψευσμένη που βλέπει  ότι δεν υπήρχε και δεν υπάρχει κυβερνητικό σχέδιο εξόδου από την κρίση. Βλέπει όμως και μια  πρόταση της ΝΔ  που δεν είναι ούτε ολοκληρωμένη ως περιεχόμενο ούτε συμπεριληπτική ως προς το εύρος των δυνάμεων που πρέπει να συσπειρωθούν για να επιτευχθεί η δύσκολη  εθνική ανάκαμψη.

Καθήκον συνεπώς της δημοκρατικής παράταξης είναι να διατυπώσει αυτήν την ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική. Μια στρατηγική που καμία πραγματικά δημοκρατική και φιλοευρωπαϊκή δύναμη, πολιτική και κοινωνική, δεν μπορεί εντέλει να απορρίψει. Αυτό κάναμε, σηκώνοντας δυσανάλογο βάρος, έως το 2015. Αυτό μπορούμε να  κάνουμε και τώρα λέγοντας χωρίς εξωραϊσμούς την αλήθεια για τα προβλήματα και τους κινδύνους αλλά προτείνοντας και  τον πρακτικό τρόπο με τον οποίο μπορούμε να πετύχουμε μια αλλού τύπου συμφωνία  με τους εταίρους.

Υπάρχει μέλλον για την Ελλάδα. Αυτό όμως προϋποθέτει ευρεία συμφωνία γύρω από τις αλήθειες του πρόσφατου  παρελθόντος χωρίς εύκολους  μύθους και αφελείς θεωρίες  συνωμοσίας. Προϋποθέτει μια κοινωνία που αντιλαμβάνεται και στηρίζει διαρθρωτικές αλλαγές που δίνουν ανάπτυξη και απασχόληση.  Προϋποθέτει μια δημοκρατική  παράταξη που βρίσκεται  στο κέντρο των εξελίξεων και όχι  κλεισμένη σε αίθουσες  εσωτερικών διαπραγματεύσεων.

*Ο κ. Βενιζέλος είναι πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ