ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

%ce%a0%ce%b5%cf%81%ce%bf%cf%8d%ce%ba%ce%b1-new

Ρεπορτάζ: Βαγγέλης Στολάκης

 

Το #περούκα-gate απασχόλησε, όπως ήταν λογικό το δημόσιο λόγο την περασμένη εβδομάδα. Ανακοινώσεις μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης  έδιναν κι έπαιρναν έχοντας στο επίκεντρο πάντα την πρόσφατη διαδικασία αδειοδότησης των τηλεοπτικών σταθμών. Η ΕΣΗΕΑ καταδίκασε το περιστατικό, ενώ οι δημοσιογράφοι Θάνος Δημάδης και Δημήτρης Σουλτογιάννης που φέρονται ως «πρωταγωνιστές» της υπόθεσης έδωσαν τις δικές τους εξηγήσεις μέσω facebook. Ο ALPHA ζήτησε εξηγήσεις από τον πρώτο «παγώνοντας» μέχρι νεοτέρας την συνεργασία μαζί του, ενώ το STAR απέλυσε τον δεύτερο.

 

Η KARFITSA επικοινώνησε με γνωστούς και καταξιωμένους δημοσιογράφους και τους έθεσε το ερώτημα: «Μπορούν οι δημοσιογράφοι να παρακολουθούν και να ακολουθούν πολιτικούς και να καταγράφουν τα κακώς κείμενα; Αυτή δεν είναι η δουλειά τους»;

Πάνος Σόμπολος

Μιλώντας στην KARFITSA ο πρώην πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ και ο πιο γνωστός αστυνομικός ρεπόρτερ στη χώρα για δεκαετίες λέει πως ο ίδιος ποτέ στην μακρόχρονη πορεία του στο χώρο δεν χρειάστηκε να μεταμφιεστεί για να φτάσει στην… είδηση. «Η δουλειά των δημοσιογράφων είναι να καταγράφουν τα κακώς κείμενα των πολιτικών. Όχι όμως με τον τρόπο που φέρεται πως πήγαν να το κάνουν οι συνάδελφοι. Δεν χρειάζεται να βάλει κάποιος την περούκα. Αν θέλω παρακολουθώ από μακριά, αλλιώς από κοντά. Δεν εγκρίνω τέτοιες μεθόδους όσο κι αν αποκαλύπτουν σκάνδαλα. Είμαι υπέρ της ορθόδοξης δημοσιογραφίας. Πας στον τόπο, μιλάς με τους υπεύθυνους, παρακολουθείς τα γεγονότα και γυρνάς στην εφημερίδα και τα γράφεις. Έτσι έμαθα. Βέβαια, υπάρχει και η δημοσιογραφία της κλειδαρότρυπας. Ποτέ δεν την ήθελα αυτή τη δημοσιογραφία» λέει. Συμπληρώνει: «είναι δυνατόν να μεταμφιέζεσαι ειδικά εάν είσαι γνωστό πρόσωπο. Κάποιος θα σε αναγνωρίσει. Ειδικά για τους δυο συναδέλφους που έβγαιναν στα κανάλια. Οι δημοσιογράφοι δεν είναι ακόλουθοι των πολιτικών. Οφείλουν να τους παρακολουθούν και να γράφουν και τα κακώς και τα καλώς κείμενα των εκπροσώπων του λαού με αντικειμενικότητα. Δουλειά των δημοσιογράφων είναι να είναι πάντα στον τόπο των γεγονότων αλλά δεν είναι δουλειά τους να λένε ψέματα. Οφείλουμε να κυνηγάμε από πίσω τον πολιτικό και να του αλλάζουμε την Παναγία εάν διαπιστώνουμε υπερβολές» καταλήγει ο κ. Σόμπολος.

Σοφία Βούλτεψη

Η δημοσιογράφος και πρώην κυβερνητική εκπρόσωπος Σοφία Βούλτεψη μιλώντας στην KARFITSA σχολιάζει πως: «Ναι, έχουμε δικαίωμα να γνωρίζουμε τι κάνουν Παππάς και κουστωδία στη «Μέκκα του καπιταλισμού». Ασφαλώς οι δημοσιογράφοι μπορούν να ακολουθούν πολιτικούς και να καταγράφουν τις κινήσεις, τις συναντήσεις και τον τρόπο ζωής τους. Θεωρώ ότι στο συγκεκριμένο περιστατικό δόθηκε μεγαλύτερη έμφαση από την αρμόζουσα και διογκώθηκε σκόπιμα από τον κ. Παππά και τους περί αυτόν, στο πλαίσιο της γνωστής πλέον – και χωρίς… μεταμφίεση – προσπάθειάς τους να στοχοποιούν δημοσιογράφους και να παριστάνουν τα θύματα». Σύμφωνα με την ίδια: «Ο κ. Παππάς απουσιάζει από τη χώρα επί μέρες, κινούμενος μεταξύ Καναδά και ΗΠΑ, την ώρα που η Ελλάδα «βράζει»: Συντάξεις κόβονται, υγιείς επιχειρήσεις απειλούνται με λουκέτο, ο «διαγωνισμός» του βουλιάζει σε έλος σκανδάλων, έχουμε πτώση στη βιομηχανία και στις εξαγωγές, «ζούμε» με πανάκριβο βραχυπρόθεσμο δανεισμό (δηλαδή με τα έντοκα γραμμάτια του δημοσίου) και στα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου επικρατεί πολεμικό κλίμα. Ωραίος υπουργός… Επικρατείας!».

Άννα Παναγιωταρέα

Από την πλευρά της η Άννα Παναγιωταρέα είναι αντίθετη σε κάθε είδους μεταμφίεση δημοσιογράφου. «Η ερευνητική δημοσιογραφία δεν έχει σχέση με τον υπαστυνόμο Σαΐνη. Και εν πάσει περιπτώσει ο δημοσιογράφος δεν μπορεί να λειτουργεί ως ντέντεκτιβ. Καθήκον του είναι η ενδελεχής έρευνα, στη συνέχεια η  διασταύρωση των στοιχείων, και στο τελικό στάδιο η αποκάλυψη των πράξεων ή των έργων ή των σχέσεων -αμέσως ή εμμέσως-πολιτικών προσώπων ή του περιβάλλοντός τους, που βλάπτουν το δημόσιο συμφέρον προς ίδιον όφελος». Σύμφωνα με την γνωστή και καταξιωμένη δημοσιογράφο: «Οβιδιακές μεταμορφώσεις” , ηλεκτρονικές αθέατες καταγραφές “κλειδαρότρυπας”, μη συμφωνημένη μαγνητοφώνηση συζήτησης, φωτογράφιση ύφους “παπαράτσι” απάδει του επαγγέλματος. Ο δημοσιογράφος που ασκεί ερευνητική δημοσιογραφία διεξάγει την έρευνά του,  χωρίς να  καταφεύγει σε κάλυψη της ταυτότητας του. Αντίθετα, θεωρώ ότι η άσκηση της δημοσιογραφίας έχει ανάγκη από διαφάνεια, όπως άλλωστε καταγράφεται και στον κώδικα δεολοντολογίας της ΕΣΗΕΑ.  Πρακτικές σαν αυτές που ασκήθηκαν στη Νέα Υόρκη καταλήγουν όχι μόνον στην γελοιοποίηση του μετέρχοντος, αλλά  εντέλει  λειτουργούν και υπέρ του “θύματος”».

Κωνσταντίνος Μπογδάνος

Για ένα περιστατικό που καθρεφτίζει την κρίση των ΜΜΕ κάνει λόγο ο γνωστός δημοσιογράφος Κωνσταντίνος Μπογδάνος. Μιλώντας στην KARFITSA αναφέρει: «Ορισμένες φορές οι δημοσιογράφοι καταφεύγουν σε ανορθόδοξα και ασυνήθιστα μέσα για να αλιεύσουν και να καταγράψουν την είδηση. Στην περίπτωση του «περούκα-gate» μείναμε στα μέσα και αδιαφορήσαμε για την είδηση. Ποτέ δεν μάθαμε με ικανοποιητικό τρόπο τί έκανε ο κος Παππάς στο επίμαχο σκέλος του ταξιδιού του – λέγεται ότι συνάντησε μεταξύ άλλων εκπροσώπους των «επάρατων», επιθετικών funds που στόχο έχουν την εξαγορά των κόκκινων δανείων». Ο ίδιος συμπληρώνει πως: «για ακόμα μια φορά αδιαφορήσαμε για την ακρίβεια των όρων. Είναι άλλο πράγμα η σύλληψη, που αρχικά μεταδόθηκε ως είδηση, και άλλο ο έλεγχος, η εξακρίβωση στοιχείων και η απομάκρυνση από έναν ιδιωτικό χώρο. Η βιασύνη του ΑΠΕ, να μεταδώσει το πρώτο, πρέπει να μας προβληματίσει, διότι απηχεί τη σχέση δημοσιογράφου και πηγής, που εδώ μοιάζει με περίπτωση γραφείου τύπου. Βέβαια, η ίδια η μεταμφίεση των συναδέλφων δεν βοήθησε – ούτε ο τρόπος με τον οποία εκείνοι διαχειρίστηκαν το θέμα. Περιμέναμε σαφέστερες εξηγήσεις περί του γιατί έκαναν ό,τι έκαναν – εκτός κι αν είχαν πάει μόνο και μόνο για μια λαθραία φωτογραφία. Εξ’ ου και είδαμε να εκδηλώνεται ξανά η χαρακτηριστική, μαζική και αψήφιστη ανθρωποφαγία της διαδικτυακής εποχής. Σταυρώσαμε δύο ανθρώπους, τους τραυματίσαμε βαριά τις καριέρες, χάσαμε και την ταμπακιέρα – αν αυτή υπήρχε. Η υπόθεση καθρεφτίζει την βαθιά κρίση της εποχής και των ΜΜΕ ειδικότερα» καταλήγει ο κ. Μπογδάνος.

Στέλιος Κούλογλου

Η παρακολούθηση πολιτικών από δημοσιογράφους είναι το ίδιο πράγμα με τη χρήση κρυφής κάμερας. Αυτό αναφέρει στην KARFITSA ο δημοσιογράφος και ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Στέλιος Κούλογλου. «Κανονικά δεν επιτρέπεται επειδή οι ρεπόρτερ δεν είναι ντέντεκτιβ. Επιτρέπονται οι εξαιρέσεις όταν πρόκειται για την έρευνα και την αποκάλυψη σοβαρών εγκλημάτων, από ξέπλυμα βρόμικου χρήματος και παιδεραστία μέχρι παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων» αναφέρει. Ο κ. Κούλογλου συμπληρώνει: «Τίποτα από αυτά δεν ίσχυε στη περίπτωση του περούκα gate: η έρευνα για τις κινήσεις ή τις επαφές του κ. Παππά ή οποιουδήποτε πολιτικού, μπορεί να γίνεται με τις κανονικές δημοσιογραφικές πρακτικές. Αν υπάρχουν πληροφορίες ή σοβαρές ενδείξεις για υπέρογκες χρεώσεις από τον όποιο υπουργό ή την ακολουθία του με χρήματα του δημοσίου επίσης δικαιολογείται η δημοσιογραφική έρευνα, αλλά δεν χρειάζεται να μεταμφιεστεί κανείς: ρωτάει το ξενοδοχείο ή σίγουρα βρίσκει κάποιον υπάλληλο του που θα θέλει να μιλήσει. (Ολα αυτά υπό τον όρο ότι της αποφυγής του κιτρινισμού: τις προάλλες είδα σκανδαλιστικές φωτογραφίες υπουργoύ στη Νέα Υόρκη, που είχε υποπέσει στο θανάσιμο αμάρτημα να έχει ένα μεγάλο πιάτο μπροστά του).  Στη πρόσφατη περίπτωση έχουμε κάτι άλλο: οι δύο ανταποκριτές μεταμφιέζονται και παραγγέλνουν καφέ ως μέλη της υπουργικής αποστολής για να τσεκάρουν το σύστημα χρέωσης και μετά να δημιουργήσουν γεγονός, πράγμα που παραβιάζει στοιχειώδεις κανόνες δεοντολογίας.  Έχουν γράψει από πριν το «ρεπορτάζ» και πασχίζουν να το υλοποιήσουν. Όμως οι δημοσιογράφοι καταγράφουν τα γεγονότα. Δεν προκαλούν ούτε πολέμους ούτε σκάνδαλα» καταλήγει.

Βαγγέλης Γιακουμής

Από την πλευρά του ο Βαγγέλης Γιακουμής εκτιμά ότι οι δημοσιογράφοι δεν πρέπει ποτέ να κρύβουν την ταυτότητά τους. «Ούτε να κρύβονται οι ίδιοι με καμουφλάζ» λέει. Οι αρχές σύμφωνα με την ελευθεροτυπία οφείλουν να βοηθούν τους δημοσιογράφους στο έργο τους.  Από εκεί και πέρα ούτε μεταμφιέσεις ούτε τίποτε που να επιφέρουν μεγαλύτερη αρνητικότητα στο δημοσιογραφικό λειτούργημα. Ο κόσμος, μας έχει ως αρνητικό παράδειγμα. Δεν χρειάζεται εμείς οι ίδιοι να επιβαρύνουμε τη δική μας εργασία και το δικό μας μέλλον που λόγω των σημερινών εξελίξεων στο χώρο ειδικά των τηλεοράσεων δεν είναι ιδιαίτερα ευοίωνο».