ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

%ce%9a%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%ba%cf%89%cf%83%cf%84%ce%ac%ce%bd%ce%bf%ce%b3%ce%bb%ce%bf%cf%85

Η μετάλλαξη του Τούρκου Προέδρου Ρ.Τ. Ερντογάν σε αυταρχικό και ιδιαίτερα αλαζονικό ηγέτη, ταυτόχρονα με την προϊούσα ισλαμοποίηση όλων των τομέων του κράτους και της κοινωνίας στη γειτονική χώρα και την οικοδόμηση μιας γιγαντιαίας ως προς τις πραγματικές ανάγκες της άμυνας της Τουρκίας, στρατιωτικής μηχανής, που συνοδεύεται από προκλητική προβολή ή χρήση της ισχύος της απέναντι σε γειτονικές χώρες (Συρία, Ιράκ, Ελλάδα, Κύπρο), αποτελούν, τα τελευταία χρόνια, μια εξαιρετικά δυσοίωνη εξέλιξη στην Ανατολική Μεσόγειο που τείνει να προκαλέσει σοβαρή αποσταθεροποίηση και απειλή κατά της ειρήνης στην περιοχή.

του Βενιαμίν Καρακωστάνογλου*

Επιπλέον, η εκμετάλλευση του προσφυγικού ζητήματος από τη γείτονα, για να πιέσει την Ελλάδα και την Ευρώπη με στόχο οικονομικά και πολιτικά ανταλλάγματα, αλλά και οι στρατηγικές σχέσεις που αναπτύσσει με χώρες των Βαλκανίων (Αλβανία, Σκόπια, Βοσνία), προδίδουν την επιχειρούμενη αναβίωση με όρους Τουρκο-Ισλαμικούς, ενός χώρου επιρροής που θα την καταστήσει περιφερειακή «υπερδύναμη».

Ασύμβατο Τουρκίας με δυτικό κόσμο…

Ταυτόχρονα όμως η νέα αυτή πολιτική μπορεί να ερμηνευθεί και ως αντανάκλαση της ανασφάλειας που προφανώς κυριαρχεί στους μηχανισμούς του «βαθέως κράτους» της Τουρκίας: α) Για το επιδεινούμενο Κουρδικό πρόβλημα, που προκαλεί πλέον ανοικτή ένοπλη σύγκρουση στο ίδιο το έδαφός της και στις περιοχής της Βόρειας Συρίας και του Βόρειου Ιράκ, β) για τον βαθύ διχασμό της Τουρκικής κοινωνίας σε σχέση με την πλήρη ισλαμοποίησή της, στην οποία αντιδρά η αστική κοινωνία της Τουρκίας που προφανώς επιζητεί αληθινή δημοκρατία, πλουραλισμό, δικαιοσύνη και ελευθερία. γ) Για την αναμφίβολη εμπλοκή στην πορεία της Ευρωπαϊκής ένταξης της Τουρκίας.Το επιχειρηθέν πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου (με πολλά τα συναφή αναπάντητα ερωτήματα), αλλά κυρίως η καταιγίδα συλλήψεων (32 χιλιάδες), διώξεων, απολύσεων και τρόμου που κυριάρχησε έκτοτε και η εχθρότητα προς τις Η.Π.Α. και την Ευρώπη, αποδεικνύουν, αλλά και διευρύνουν, το ασύμβατο της Τουρκίας με τον Δυτικό κόσμο και υπογραμμίζουν τους άμεσους και μελλοντικούς κινδύνους που μπορεί να προκαλέσει η Τουρκία στο σύνολο του περιγύρου της. Τα όσα έγιναν και εξελίσσονται καθημερινά στην Τουρκία βαθαίνουν το τραύμα του εσωτερικού διχασμού της, καθιστώντας δύσκολη την θεραπεία του, αλλά επισείουν και τεράστιους κινδύνους για την ασφάλεια, την κυριαρχία και την ειρήνη στην ευρύτερη περιφέρεια.

ΟΧΙ εφησυχασμός στις σχέσεις μας με την… Τουρκία

Η Ελλάδα πρέπει αποφασιστικά και ψύχραιμα να αντιληφθεί, επιτέλους, ότι η δύσκολη γειτονία της με την επιθετική Τουρκία, που απερίφραστα πλέον επιζητεί συνοριακές ανατροπές και επεκτάσεις, δεν της επιτρέπει εφησυχασμό ή χαλάρωση της αμυντικής ικανότητας και ετοιμότητάς της. Δεν πρέπει να αποκλείεται αύξηση της πιέσεως έως και στρατιωτικό εγχείρημα στα νησιά ή νησίδες του Αιγαίου, αλλά πρωτίστως και στη Θράκη. Η οικονομική μας εξασθένιση προβάλλει ως εξαιρετική ευκαιρία για την Τουρκική βουλιμία. Η Ευρώπη δεν έχει την απαραίτητη στρατιωτική ισχύ για να αποτρέψει τετελεσμένα, ενώ και το ΝΑΤΟ ή οι ΗΠΑ δεν είναι βέβαιο ότι θα έχουν την ετοιμότητα ή τη βούληση να αποτρέψουν την τουρκική επιθετικότητα ή να θεραπεύσουν το αποτέλεσμά της. Και ποιος ξέρει πότε και με ποιο κόστος! Το Κυπριακό προηγούμενο είναι ιδιαίτερα εύγλωττο, όσο και διδακτικό!

Συνεπώς, η επιβαλλόμενη ελληνική προετοιμασία για κάθε επικίνδυνη πρωτοβουλία από την άλλη πλευρά του Αιγαίου πρέπει να αποτελείται από τα εξής:

  1. Αποφυγή κλιμάκωσης και διατήρηση ψυχραιμίας, απέναντι στις απειλητικές μεγαλοστομίες του Ερντογάν.
  2. Άμεση καταγγελία για δηλώσεις και ενέργειες, στον ΟΗΕ, στη Ευρωπαϊκή Ένωση και στις ΗΠΑ, αλλά και αναζήτηση ερεισμάτων και σε άλλους ισχυρούς παράγοντες.
  3. Συνειδητοποίηση των κινδύνων από ηγεσία και λαό και ανάπτυξη, με όποια θυσία, της αμυντικής ικανότητάς μας ώστε να αποτελεί αξιόπιστη ανατροπή. Αυτή και μόνον θα διαφυλάξει την ειρήνη.
  4. Αποφασιστική αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης με γενναίες μεταρρυθμίσεις και ταχύτατο πέρασμα σε αναπτυξιακή φάση. Γι’ αυτό είναι βέβαιο ότι απαιτείται κυβερνητική αλλαγή και μια νέα κυβερνητική πλειοψηφία ευρείας βάσεως με στόχο τη σωτηρία της Πατρίδας και την αποφυγή του σεναρίου της καταστροφής που δεν έχει εξαλειφθεί ακόμη. Δυστυχώς η γεωγραφία και η ιστορία μας δεν επιτρέπουν εφησυχασμό… Ας στείλουμε στον Ερντογάν μήνυμα αποφασιστικότητας και ισχύος και στον Τουρκικό λαό τη βούλησή μας για καλή γειτονία στη βάση όμως της διεθνούς νομιμότητας και της ισότητας.

*Ο κ. Καρακωστάνογλου είναι Διεθνολόγος και Λέκτορας Νομικής Α.Π.Θ.