ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

mpoutaris 1

Κατά γενική ομολογία ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης το βράδυ της περασμένης Δευτέρας πραγματοποίησε μια από τις πιο συγκινητικές ομιλίες του. Όπως έγραψε μάλιστα το karfitsa.gr δέχτηκε τα εύσημα των πολιτικών του αντιπάλων.

Τι είπε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης για τα προσφυγόπουλα; 

(Διαβάστε το απομαγνητοφωνημένο κείμενο)

«Σήμερα είχαμε – και γι αυτό δεν ήμουν και στην πρώτη συνεδρίαση – ήταν η μέρα έναρξης όπου ήρθαν 40 προσφυγόπουλα για την ακρίβεια 39 από τα Λαγκαδίκια στο 67ο σχολείο όπου είχε προετοιμαστεί ο χώρος που θα γίνεται  η εκπαίδευσή τους. Είχαμε κάποια καθυστέρηση στην αρχή επειδή υπήρχαν κάποιοι φόβοι, δημιουργήθηκαν άνευ λόγου δηλαδή, κάποιες πληροφορίες ότι θα γίνουν επεισόδια, και θα γίνουν και εγώ δεν ξέρω τι, ούτε επεισόδια γίνανε ούτε τίποτα. Είχαμε μια συνάντηση και με ορισμένους γονείς στην περιοχή, οι άνθρωποι αυτό που πιο πολύ λέγανε ήταν ότι εμάς δεν έχουμε τίποτα με τα  παιδιά, απλώς θέλουμε και τα δικά μας τα παιδιά να είναι εμβολιασμένα, πρέπει να ξέρετε ότι τα προσφυγόπουλα είναι όλα εμβολιασμένα, τα παιδιά τα δικά μας δεν είναι όλα εμβολιασμένα, είχαν ένα τέτοιο πρόβλημα, κατά τ’ άλλα ήταν αξιοπρεπέστατοι με την έννοια ότι σου λέει δεν έχουμε με τα παιδιά, αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να αναβαθμιστεί η περιοχή  μας.

Τώρα αναβάθμιση για την  περιοχή, της περιοχής δεν έχουν ανάγκη  μόνο η 2η κοινότητα, η Ξηροκρήνη όπου είναι το σχολείο, όλη η Θεσσαλονίκη, όλες οι γειτονιές, οι φτωχογειτονιές αν θέλετε, της Θεσσαλονίκης  χρειάζονται αναβάθμιση. Τι θα πει αναβάθμιση; Αναβάθμιση θα πει να απογκετοποιηθεί η περιοχή, πρέπει να δώσουμε μεγαλύτερη σημασία, θα σας πω το εξής, το σχολείο, το ήξερα αυτό αλλά το θέμα είναι, δύο κτίρια, το ένα το κτίριο που μπαίνουν τα παιδιά είχαν περιποιηθεί τις τουαλέτες, το άλλο το σχολείο που ήταν τα Ελληνόπουλα ήταν χάλι μαύρο, δηλαδή όταν λέμε χάλι μαύρο εντάξει, οι τάξεις ήταν αυτές που ήταν, αλλά όταν μπαίνεις στις τουαλέτες και έχουν σπασμένα χερούλια δεν κλείνουν, είναι τούρκικες (και πάει στο διάολο που είναι τούρκικες), αλλά δεν μπορεί να έχεις τουαλέτες που να μην κλείνουν οι πόρτες, δεν γίνεται. Λοιπόν αυτά όλα είναι πράγματα που πρέπει οι σχολικές επιτροπές και το επαναλαμβάνω, πρέπει οι Σχολικές Επιτροπές αυτές να τα φροντίζουν, δεν είναι δουλειά του Δήμου να τα φροντίσει κάνω λάθος κ. Χρυσίδου; Οι σχολικές επιτροπές δεν πρέπει να φροντίζουν για την ψευτοσυντήρηση; Δεν λέμε να κάνουν ποιός ξέρει τι, αλλά αυτά τα πράγματα, ένα σπασμένο τζάμι, την τουαλέτα που δεν είναι καθαρή…

Και επιπλέον να σας πω και κάτι άλλο. Για τα προσφυγόπουλα,  όλα τα λεφτά, είτε για δασκάλους είτε για κοινωνικούς λειτουργούς είτε για τις καθαρίστριες είτε για τα υλικά που χρειάζονται, είναι όλα λεφτά της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα οποία προορίζονται για εκεί. Εγώ είπα εντάξει, μπορεί να προορίζονται για εκεί, αλλά δεν μπορούμε σε ένα σχολικό συγκρότημα που έχει και Ελληνόπουλα να μη στηρίξουμε και τα Ελληνόπουλα ψυχολογικά για να μπορέσουν και όταν βγούνε στην αυλή – που δεν συμπίπτουν οι ώρες έτσι κι αλλιώς τα παιδιά έρχονται μετά τις δύο – αλλά η δική μου η πρόταση είναι και θα βρεθούμε με την Κοινότητα και με τον Διευθυντή το κύριο Γουλή μήπως μπορούμε να έχουμε και μια ανάμειξη των παιδιών όταν αρχίσουν να παίζουν.

Πρέπει να αντιληφθούμε, και πρέπει να αντιληφθούμε όλοι, όλοι οι Θεσσαλονικείς, ότι αυτά τα παιδιά είναι παιδιά που υποφέρουν και τα δικά μας τα παιδιά υποφέρουν, πολλά από τα δικά μας τα παιδιά υποφέρουν με άνεργους πατεράδες, με χωρισμένες μανάδες με προβλήματα ένα σορό, αλλά αυτά έχουν πρόβλημα ότι ξεσπιτωθήκαν, είναι σε ένα ξένο χώρο δεν έχουν σπίτια, μένουν σε σκηνές, ακόμα ποιός ξέρει τι θα αντιμετωπίσουμε όταν θα αρχίσουν τα κρύα, γιατί τώρα έπεσε η βροχή, διανοείστε πώς ζουν αυτοί οι άνθρωποι στα Διαβατά μες στις λάσπες, μες στις  λάσπες ζουν και μες στις τέντες.

Δεν είναι πάντως αυτό να τους λέμε «δεν σε θέλουμε κιόλας», σε θέλω και σε παραθέλω, αυτό πρέπει να γίνει κτήμα μας και να μπορέσουμε το περάσουμε και σε όλους τους συμπολίτες ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν χάσει τα σπίτια τους, έχουν χάσει τις δουλειές τους, έχουν χάσει συγγενείς τους και κυρίως αυτά τα μικρά τα παιδιά ένα θεός ξέρει τι γονείς και αν έχουν γονείς. Εμείς δεν έχουμε τη δυνατότητα να ξέρουμε τι είναι αυτά γι αυτό χρειάζεται μια προσέγγιση να τα αγκαλιάσουμε αυτά τα παιδιά, να ξεπεράσουμε όποιες προκαταλήψεις και όσα προβλήματα έχουμε με την όποια διαφορετικότητα υπάρχει

…διαφορετικότητα… δεν μιλάν τη γλώσσα, είναι ντυμένα αλλιώς (αν και τα παιδάκια δεν είναι ντυμένα αλλιώς, μόνο οι γυναίκες είναι ντυμένες αλλιώς) και επιπλέον έχουν άλλες συνήθειες. Εάν δείτε τα  παιδιά αυτά στους δήθεν παιδικούς σταθμούς που έχουμε κάνει  [εννοεί τη δημιουργική απασχόληση παιδιών στα Διαβατά], εάν δείτε πώς αντιδρούν όταν προσπαθούν να τους βάλουν σε μια σειρά είναι σαν αγριοκάτσικα γιατί αυτά δεν έχουν μάθει να παίζουν, να πηγαίνουν σε παιδικούς σταθμούς, έχουν μάθει να παίζουν στο δρόμο, και να μην πω ότι έχουν μάθει να σκάνε και οι βόμβες δίπλα τους, και να μην πω ότι ένα δωδεκάχρονο παιδί μπορεί να έχει στο σπίτι του και ένα καλάσνικοφ, διότι έτσι είναι η κατάσταση.

Αυτά τα παιδιά πρέπει να τα αγκαλιάσουμε με όλη μας την ψυχή και το λέω όχι για εμάς που …..προφανώς έχουμε λίγο πολύ τα ίδια συναισθήματα, το λέω για  τους συμπολίτες που μας ακούν, αυτοί πρέπει να καταλάβουν το ότι οι πρόσφυγες πρέπει να τους αγκαλιάσουμε.

Διότι είναι μια κατάσταση που θα την έχουμε, θα μείνουν 1.000 στη Θεσσαλονίκη θα μείνουν 2.000 στη Θεσσαλονίκη, όσοι μείνουνε, αυτούς πρέπει να τους αγκαλιάσουμε. Κανένας από αυτούς δεν θέλει να μείνει στη Θεσσαλονίκη, να ξέρετε, το λένε, αλλά μέχρι να περάσουν τη διαδικασία να πάρουν άσυλο, που παίρνουν 100 άτομα το μήνα, 3.000 χρόνια πρέπει να περάσουν ….για να βρουν άσυλο για να πάνε…

Που βλέπετε τι γίνεται, η μισή Ευρώπη δεν τους θέλει. Για μένα είναι αίσχος, πρέπει να το έχουμε αίσχος στη συνείδηση μας το ότι μια οντότητα, η Ευρωπαϊκή Ένωση, 350 εκατ. ανθρώπους είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση σήμερα, ναι. Μια τέτοια οντότητα να μην μπορεί με ευκολία να απορροφήσει 5 εκατομμύρια ταλαιπωρημένους ανθρώπους. Είναι ντροπή μας και μόνο που λέμε ότι είμαστε Ευρωπαίοι και αυτό ας το ακούσουν και οι πιο ψηλά. Κάτι μου είχες πει εσύ Γιώργο, μπορείς να το πεις τώρα;

 

– Ισχύει καταρχήν το γεγονός ότι τα παιδιά υποδέχτηκαν τους πρόσφυγες με χειροκρότημα;

 

Μπροστά ήμουν εγώ, όχι μόνο χειροκρότημα, τα αγκαλιάσανε τα δικά μας τα προσφυγάκια. Και μετά όταν τους μοιράσαμε κάτι τσουρέκια, κάτι κρουασάν, και μετά πήραν τα Ελληνόπουλα και πήγανε  στην τάξη μέσα κάθισαν μαζί τους 5 λεπτά στα θρανία και έφυγαν μετά.

 

– Θα πρότεινα απλά όπως έχουμε βραβεύσει εδώ πέρα παιδάκια σε ομάδες που συμμετέχουν, πρέπει αυτά τα παιδιά με κάποιο τρόπο να τους απονείμουμε μια εύφημο μνεία που υποδέχτηκαν τα προσφυγάκια με χειροκρότημα.

Καλά ο Διευθυντής είναι άγιος, αυτός ο Διευθυντής, ο Γουλής, το λέω και ονομαστικά, είναι άγιος. Και είπαμε επίσης πρέπει να ενεργοποιηθεί και η Κοινότητα, και είπαμε να συνεννοηθούμε με την Κοινότητα να κάνουμε μια μάζωξη. Είπαμε να μαζευτούμε στην Κοινότητα, πιθανόν να φέρουμε και τον Δεσπότη τον Βαρνάβα. Διότι ο Βαρνάβας έχει ένα λέγειν και πείθει κόσμο. Λοιπόν το θέμα είναι να αναλάβει η ίδια η Κοινότητα δραστηριότητες που να ενημερώσει και τον κόσμο. Δεν γίνονται αυτά ούτε με ανακοινώσεις «είπε ο Δήμαρχος από το ραδιόφωνο ή από την τηλεόραση αυτό», χέστηκε η φοράδα στο αλώνι τι είπε ο Δήμαρχος. Το θέμα είναι στην καθημερινή συζήτηση στο καφενείο να καταλάβουν οι συμπολίτες ότι αυτούς τους ανθρώπους πρέπει να τους αγκαλιάσουμε με όλη μας την ψυχή. Και το λέω με κάθε αυτό. Σε κάποια site διάβασα πες στον Δήμαρχο να πάρει σπίτι του. Δεν παίρνω εγώ στο σπίτι μου, εγώ είμαι 75 χρονών τι να με κάνουν εμένα; Θα πρέπει να τους αγκαλιάσουμε όσο γίνεται περισσότερο. Και διαμερίσματα να προσφέρουμε και να μην αντιδρούμε στην ενσωμάτωση αυτών των ανθρώπων. Γιατί σε τελευταία ανάλυση πόσοι θα είναι νομίζετε; Η Θεσσαλονίκη έχει 1 εκατομμύριο. Πόσοι θα μείνουν στην Θεσσαλονίκη; 1000; 2000; 3000; Έλεος δηλαδή! Ευχαριστώ πολύ»