ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Ράμφος«Διψώ για εντύπωση όταν ο εαυτός μου έχει ελλείμματα. Αυτό τον ψευτο-ψυχολογικό ρόλο έρχεται να διαδραματίσει ο πολιτικός. Ένα τρομερό ψυχικό έλλειμμα έχει και ο Πρωθυπουργός. Η κίνηση που έκανε πάντα δεν ήταν του «κόπου», ήταν της «κατάληψης». Εκφράζεται και με την αποφυγή γραβάτας. Μπορεί να υποδεικνύει και την αδυναμία του. Έχουμε μπλέξει με «ομάδα ψυχοθεραπείας», ένα «group therapy ως κυβέρνηση» και πρέπει να τα βγάλουμε πέρα. Οι πιο πολλοί απ’ αυτούς είναι αποτυχημένοι στη ζωή και τώρα παίρνουν ρεβάνς. Εμείς στην πραγματικότητα βγάζουμε την ουρά μας απέξω», δήλωσε στον Alpha 989 ο φιλόσοφος, συγγραφέας Στέλιος Ράμφος. Ακολουθούν βασικά σημεία της συνέντευξης:

«Και σήμερα από καταληψίες κυβερνώμεθα».

«Αυτό που θα δούμε στον ΣΥΡΙΖΑ (στο Συνέδριο), θα είναι η μεταμφίεση ενός ολόκληρου κόσμου, ως θεατρική παράσταση και για τους ίδιους, είναι η ανάγκη να δίνει κανείς προσχήματα για τη στάση του».

«Όταν άρχισα να ψυχανεμίζομαι ότι έρχεται στα πράγματα η Αριστερά, άρχισα να γράφω σκέψεις. Είχα πει πριν τις εκλογές του ‘15 τί πρόκειται να γίνει, το είχα προβλέψει. Ο λαός αντί να σκεφτεί τί πρέπει να κάνει, διψάει για παραμύθια».

«Στην Ελλάδα η πρόβλεψη είναι το πιο εύκολο πράγμα, ζούμε με την επανάληψη και η λογική δεν έχει «ανοίγματα». Μπορείς να γίνεις εύκολα προφήτης στην Ελλάδα, με τη δύναμη της επανάληψης».

«Ο Έλληνας έχει σχέση με την μικροπολιτική, όταν δηλ έχει να κάνει με τα συμφέροντά του, η πολιτική τον εξυπηρετεί. Συζητάμε για τη μεγάλη πολιτική απλώς. Ο τίτλος του βιβλίου μου είναι πρόταση που περιλαμβάνει πολιτική από συνύπαρξη όχι από ακούσματα. Συνήθως δεν γίνεται διάκριση μεγάλης πολιτικής και μικροπολιτικής».

«Επικρατεί η νοοτροπία, «να βολευτώ χωρίς να κάνω κάτι». Τίποτα δεν θα μας οδηγήσει να φτιάξουμε ένα κράτος όταν στη βάση είναι οι οικογενειακοί δεσμοί. Το πρόβλημα του ελληνικού κράτους είναι ότι οι εξυπηρετήσεις γίνονται μεταξύ γνωστών και φίλων. Οι πολιτικοί στο βαθμό που μας νοιάζουν, τους ψηφίζουμε. Εμείς είμαστε ο κανόνας βάση στον οποίο προσαρμοζόμαστε. Είναι μεσαιωνική νοοτροπία».

«Η κρίση που περνάμε και θα περάσουμε είναι βαρύτατη. Τα αδιέξοδα δεν τα γνωρίζαμε. Η πολιτική καλείται να υπηρετήσει και χαμηλά ένστικτα. Ο λαϊκισμός είναι νέο φαινόμενο και δεν έχουμε δει ακόμα τις συνέπειες. Απευθύνεται στο χαμηλότερο ένστικτό σου και γι’ αυτό αναπτύσσεται όλη αυτή η ξενοφοβία, πχ το φαινόμενο Τράμπ».

«Η πολιτική αντιπαράθεση δεν γίνεται με βάση τί έχουμε κάνει τώρα και στο μέλλον αλλά με βάση τις πράξεις του παρελθόντος. Φοβόμαστε την πραγματικότητα. Δεν μπορούμε να σκεφτούμε την πολιτική ζωή χωρίς να σκεφτούμε τί έχει γίνει στο παρελθόν».

«Αν η εξουσία γίνει αυτοσκοπός, τότε γίνονται όλα αυτά και μπορεί να είναι πολύ διεφθαρμένη. Μιλάμε για εθνική αυτοχειρία και δεν τολμάει κανείς να αγγίξει το πρόβλημα. Ζούμε τις συνέπειες ενός συνεχούς αδιεξόδου. Δεν υπάρχει ελευθερία, δεν υπάρχουν κανόνες, όποιος τρώει τρώει. Αυτή είναι η ζούγκλα και ο νόμος του ισχυρού κανονίζει τη ζωή σου».

«Γι’ αυτό πρέπει να έχουμε μπροστά μας τη μεγάλη αξία των φιλελεύθερων κοινωνιών. Ευγενικές ψυχικές διαθέσεις που στο βάθος κλείνουν παιδικές ψυχές. Η ελευθερία έχει το αίσθημα ευθύνης. Αν δεν δημιουργείς ζωή ως ενήλικας, η δύσκολη παιδική ηλικία σε ακολουθεί ως αντίδραση. Η απόλυτη ελευθερία δεν έχει κανένα πρέπει. Πρέπει να σκεφτούμε αλλιώς την πολιτική να περιλάβουμε τις ψυχές των ανθρώπων».

«Στις συζητήσεις για την παιδεία πρέπει να ξεκινήσουμε από την ουσία. Τί άνθρωπο θέλω; Στην παιδεία διαμορφώνονται τα ταλέντα των ανθρώπων. Μια κοινωνία χρειάζεται δημιουργικό και υπεύθυνο άνθρωπο γιατί έχει τώρα παθητικό και ανεύθυνο. Η παιδεία είναι ο θεσμός του μέλλοντος. Αν μια παιδεία κουβαλά μονίμως το παρελθόν, κυριαρχεί η επανάληψη. Για να απαλλαγεί ο καθηγητής πχ σου δίνει το πτυχίο γιατί δεν αντέχει τις καταλήψεις».

«Και σήμερα από καταληψίες κυβερνώμεθα».

«Οι καταληψίες από τη μία καταγγέλλουν μια πραγματικότητα και θέλουν αλλαγές και από την άλλη εκθέτουν την ψυχή τους, που γίνεται σκουπιδότοπος, νομίζοντας πως μ’ αυτόν τον τρόπο εδραιώνουν την ελευθερία τους. Τα παιδιά που καταλαμβάνουν σχολεία και πανεπιστήμια τα διατηρούν σε μια κατάσταση βρόμας ατελείωτης».

«Το να είσαι αριστερός είναι μια ειδική μορφή θρησκευτικότητας. Οι αριστερές ιδέες γεννήθηκαν όταν η θρησκευτικότητα είχε την ανάγκη να βγει στον κόσμο. Η πορεία της μεταπολίτευσης άφησε μια ψευδεπίγραφη ελευθερία, ήταν ένα είδος ταφόπλακας. Κρατούσε στη θέση της πραγματικότητας οράματα που τα διαχειρίστηκαν με τέτοιο τρόπο ώστε να τα πληρώνουμε σήμερα».

«Φθονεί όποιος μέσα του έχει το έλλειμμα κυρίαρχο. Σήμερα στην Ελλάδα μας κυβερνάει ο φθόνος. Η κοινωνία μας βρίσκεται σε τάση παρακμής, στην τάση προς το χειρότερο. Το στοιχείο του φθόνου έχει πια πολιτικές συνέπειες. Μιλάμε για μεταβολή μιας κοινωνίας σε ζωολογικό κήπο. Οι φόβοι από αυτές τις κυβερνήσεις είναι ότι διαχειρίζονται κυνικά».

«Οι φόροι και οι πλειστηριασμοί οφείλονται σε μια παράνοια, η οποία έχει και συνέχεια».