ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

karamanlis-new-660370

του Νικολάου Καραμανλή

Μακρινή –και μάλλον ευχάριστη- ανάμνηση θυμίζει πλέον η γενιά των 700 ευρώ, που με γοργούς ρυθμούς δίνει τη θέση της σε μία άλλη, εξαθλιωμένη οικονομικά και χωρίς επαγγελματικά δικαιώματα, γενιά. Αυτή των 100 ευρώ. Τα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας όχι μόνο καταρρίπτουν τον μύθο της κυβέρνησης περί μείωσης της ανεργίας, αλλά καταδεικνύουν την κοινωνική κατάρρευση που έχει επέλθει επί ημερών ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Μόνο ως κακόγουστο αστείο μπορεί να εκλάβει κανείς το γεγονός ότι στις θέσεις των υπουργών σήμερα, βρίσκονται αυτοί που μερικά χρόνια πριν κατακεραύνωναν κυβερνήσεις και εργοδότες για «μισθούς πείνας», «συνθήκες γαλέρας» και «εργασιακή εξαθλίωση».

Δυστυχώς, η πραγματικότητα των αριθμών είναι αμείλικτη και μη αμφισβητήσιμη. Η Ελλάδα, σχεδόν ενάμιση χρόνο μετά την επιβολή των capital controls χάρη στις… εμπνευσμένες διαπραγματευτικές μεθόδους Βαρουφάκη, μοιάζει με φυλακή για τους νέους. Όσοι δεν καταφέρνουν να «αποδράσουν» για το εξωτερικό, μένουν πίσω να απασχολούνται  σε κάθε πιθανή και απίθανη ευέλικτη μορφή, κερδίζοντας ένα… χαρτζιλίκι, που για 126.956 απ’ αυτούς μόλις και μετά βίας φτάνει τα 100 ευρώ τον μήνα μεικτά. Πόσο άδικο απέναντι σε μία γενιά ανθρώπων που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα –σε επίπεδο σπουδών και γνώσεων- από συνομηλίκους τους που είναι περιζήτητοι και καλά αμειβόμενοι σε κάθε άλλη γωνιά του δυτικού κόσμου; Την ίδια ώρα, άλλοι 343.760 εργαζόμενοι αμείβονται με μηνιαίους μισθούς από 100 έως και 400 ευρώ μεικτά. Φτάσαμε δηλαδή στο απίστευτο σημείο είτε κάποιος έχει δουλειά είτε δεν έχει, να μην μπορεί να καλύψει τις στοιχειώδεις υποχρεώσεις του!

Η παρατεταμένη οικονομική κρίση, τα λουκέτα στην αγορά, η έκρηξη της ανεργίας, η συρρίκνωση της πίτας που ονομάζεται ΑΕΠ, είχε ως αποτέλεσμα το μούδιασμα των αντιδράσεων απέναντι σε τέτοιες ειδήσεις. Κι όμως, η ελληνική κοινωνία μοιάζει «παγωμένη», συμβιβασμένη θα τολμούσε κανείς να πει, μπροστά στην πλήρη εργασιακή εξαθλίωση. Η «Εργάνη» για έναν ακόμη μήνα έδειξε ότι οι προσλήψεις με μειωμένο ωράριο απασχόλησης υπερτερούν αυτών με πλήρης, με τους «φτωχούς εργαζόμενους» να είναι όλο και περισσότεροι. Αλήθεια ο πρωθυπουργός που δηλώνει ότι «αποδείχθηκε στην πράξη ότι έχουμε καλύτερες επιδόσεις σε σχέση με όλες τις προβλέψεις» και διερωτάται «πως καταστράφηκε η οικονομία το ’16;», μπορεί να κοιτάξει αυτή τη γενιά των 100 ευρώ στα μάτια;

Αύριο ξεκινάει ένας νέος κύκλος διαπραγματεύσεων με τους δανειστές για τα εργασιακά του ιδιωτικού τομέα, με την έμμεση μείωση του κατώτατου μισθού να βρίσκεται στο τραπέζι. Το ΔΝΤ προσέρχεται με τη θέση ότι ο κατώτατος μισθός παραμένει υψηλότερος σε σύγκριση με άλλες χώρες, ζητώντας ένα… υποκατάστατο του για όσους έχουν εργασιακή εμπειρία μέχρι δύο ετών. Αλήθεια, θα το δεχτεί και αυτό η «πρώτη φορά Αριστερά» κυβέρνηση;