ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

mpoutaris_stelios

Με μια ιστορία στον χώρο του κρασιού που κρατά για περισσότερο από έναν αιώνα, και όνομα… βαρύ, αφού ο πατέρας του Γιάννης είναι ο πρώτος πολίτης της Θεσσαλονίκης, ο Στέλλιος Μπουτάρης, που έχει αναλάβει εδώ και χρόνια την οικογενειακή επιχείρηση του κτήματος «κυρ Γιάννη» χαράσσει τη δική του πορεία. Με αφορμή την ανάληψη της προεδρίας της ένωσης οινοπαραγωγών «Οίνοι Βορείου Ελλάδος» ο Στέλλιος με δυο… «λάμδα», όπως άλλωστε του αρέσει να γράφει το όνομά του,  μιλά στην KARFITSA για τα νέα επιχειρηματικά σχέδια της εταιρίας του, την κρίση που γνώρισε ο οίνος, το καλό κρασί και φυσικά τον… πατέρα του!

του Βαγγέλη Στολάκη

Ιεραρχώντας του στόχους του στα νέα του καθήκοντα λέει πως πρώτος είναι να υπάρχει και στο μέλλον η οικονομική ευρωστία και ανεξαρτησία του σωματείου. «Δεν χρωστάμε» δηλώνει. Υποστηρίζει επίσης ότι επιδιώκει να δοθεί έμφαση στο κομμάτι του νεοτουρισμού που μπορεί να αποτελέσει μοχλό ανάπτυξης τοπικών κοινωνιών και να προωθήσει άλλες μορφές τουρισμού.  Τρίτος στόχος, σύμφωνα με τον Στέλλιο Μπουτάρη είναι να συνεχίσουν οι «Οίνοι Βόρειας Ελλάδας» να προωθούν τα κρασιά. Ακολουθεί ως επιδίωξη η βελτίωση της εκπαίδευσης όσων ασχολούνται με το κρασί. «Ανάπτυξη σε όλα τα επίπεδα. Από την παραγωγή εώς την κατανάλωση» σημειώνει. Τέλος, ο πρόεδρος του σωματείου «Οίνοι Βορείου Ελλάδος» ανακοινώνει τη δημιουργία «Σπιτιού Κρασιού Βόρειας Ελλάδας» και πως για το εγχείρημα αυτό θα υπάρξουν νεότερα στα τέλη του χρόνου.

Ανάπτυξη παρά την κρίση

Όπως αναφέρει ο Στέλλιος Μπουτάρης η οικονομική κρίση δεν στάθηκε εμπόδιο στην ανάπτυξη και την άνθιση του κλάδου, αφού τα τελευταία χρόνια ο ελληνικός οίνος βελτιώνεται ποιοτικά. «Η κρίση έχει αλλάξει την κατανάλωση του κρασιού. Η κατανάλωση έφυγε από την ταβέρνα και γίνεται πλέον στο σπίτι. Λόγω της κρίσης υπάρχει μια αύξηση των φθηνών οίνων, αλλά από την άλλη παρουσιάζεται αύξηση στην κατανάλωση εμφιαλωμένων καλών κρασιών στα μπαράκια» σχολιάζει.

«Το ελληνικό κρασί υπήρχε πολλά χρόνια στο εξωτερικό αλλά ήταν χαμηλής ποιότητας. Και αυτό γιατί πουλιόταν στα ελληνικά εστιατόρια του εξωτερικού που ήταν όμως χαμηλού επιπέδου. Η εμπειρία που είχε ο Ευρωπαίος με το ελληνικό κρασί ήταν στα μεγάλα ξενοδοχεία της Ελλάδας ή τις ελληνικές ταβέρνες του εξωτερικού. Η ανάπτυξη του κρασιού είναι ευχάριστη έκπληξη για τους ξένους» συμπληρώνει. Σύμφωνα με τον ίδιο η διανομή των ελληνικών κρασιών στο εξωτερικό διευρύνεται, αφού ελληνικές ετικέτες ταξιδεύουν μέχρι την Ταιβάν. «Στην Αμερική υπάρχει μια αύξηση 30% στην τιμή των ελληνικών κρασιών και 10% στην ποσότητα» σχολιάζει ο κ. Μπουτάρης. «Το μεγάλο πρόβλημά μας είναι η Γερμανία γιατί πέφτουν οι ποσότητες. Υπάρχει ωστόσο αύξηση στην πώληση ακριβών κρασιών εκεί» τονίζει.

Πρέπει όμως ένα κρασί για να είναι καλό να είναι και ακριβό, τον ρωτάμε. «Όχι βέβαια. Υπάρχουν λευκά κρασιά στην τιμή των πέντε ευρώ που είναι πολύ καλά για την τιμή τους και άλλα που πωλούνται έναντι εκατό ευρώ και δεν είναι καλά. Γενικά όμως στα κρασιά σημαντικός παράγοντας είναι το marketing, η προώθηση της ετικέτας» υποστηρίζει. Σύμφωνα με τον πρόεδρο της ένωσης «Οίνοι Βορείου Ελλάδος» το κρασί θα μπορούσε να αποτελέσει λόγο για να αυξηθεί ο τουρισμός στην χώρα μας. «Ο οινοτουρισμός έχει αναπτυχθεί σε περιοχές που υπάρχει οίνος. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να δημιουργήσουμε ένα προϊόν για τους οινολάτρεις, έτσι ώστε να υπάρξει η σχετική ανάπτυξη και σε άλλες περιοχές της χώρας. Να αναγκάσουμε τους τουρίστες να έρθουν στην Ελλάδα για το κρασί και στην συνέχεια να κάνουν κι άλλα πράγματα» όπως υποστηρίζει.

 

«Άδικος φόρος»

Σχολιάζοντας την επιβολή ειδικού φόρου της τάξης των 20 λεπτών σε κάθε λίτρο κρασιού ο πρόεδρος κ. Μπουτάρης κάνει λόγο για ένα αντιαναπτυξιακό και άδικο φόρο. «Έχει κάνει την αγορά άνω κάτω. Έχει διαλύσει το σύμπαν» λέει. Κατά τον ίδιο η μέση τιμή του λίτρου του κρασιού υπολογίζεται στο 1,5 ευρώ και αυτό γιατί το 60% του κρασιού που παράγεται πωλείται χύμα. «Ο φόρος θα εκτινάξει την παραοικονομία. Ό,τι γίνεται με το τσίπουρο θα γίνει και με το κρασί» σημειώνει.

Είναι όμως δύσκολη η διαδικασία παρασκευής του κρασιού; «Όσο πιο ποιοτικό κρασί θέλεις να κάνεις τόσο πιο λεπτομερής πρέπει να είσαι στη διαδικασία. Η διαδικασία ωστόσο είναι μια απλή διαδικασία. Οι λεπτομέρειες βρίσκονται στην ποιότητα του οίνου που θέλει κάποιος να παρασκευάσει» υπογραμμίζει.

Σε ό,τι αφορά την εταιρία του, λέει ότι στόχος του είναι η βελτίωση των προϊόντων και το «άνοιγμα» σε νέες αγορές. Ήδη η εταιρία «Κτήμα κυρ Γιάννη» εξάγει κρασιά σε περίπου πενήντα χώρες του εξωτερικού.

«Κανείς μπορεί να βρει κυρ Γιάννη ακόμα και στην Μάλτα, πρόκειται για ένα μικρό μέρος που δύσκολα κανείς βρίσκει ελληνικό κρασί και είναι μια φρέσκια αγορά την οποία ξεκινήσαμε πρόσφατα. Μπορούν να μας βρουν ωστόσο σε διάφορα μέρη του κόσμου. Από την Χονολουλού μέχρι την Ταιβάν και από την Αλάσκα μέχρι την Αίγυπτο» αναφέρει. Επόμενος στόχος είναι οι πωλήσεις στην Αφρική.

Ποιο είναι όμως το αγαπημένο κρασί ενός ανθρώπου που όχι μόνο παράγει κρασί, αλλά ο οίνος αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της οικογένειάς του; «Όλοι έχουμε αγαπημένο κρασί. Εμένα το δικό μου είναι οι “Δύο Ελιές”» απαντά. Ο κ. Μπουτάρης αναφέρει επίσης στην KARFITSA πως το οινοποιείο του είναι ανοικτό στο κοινό και επισκέψιμο καθημερινά, ακόμα και Σαββατοκύριακα. Στα επόμενα σχέδια του επιχειρηματία είναι να προχωρήσει σε ανακατασκευή του οινοποιείου που βρίσκεται στο Γιαννακοχώρι Νάουσας.

Γιος του… κυρ Γιάννη

Πότε όμως… «δεν βάζει νερό στο κρασί του ένας Μπουτάρης» τον ρωτάμε. «Όταν φτιάχνει κρασί» απαντά και μιλά για την καινοτομία της επιχείρησής του. «Σλόγκαν μας είναι ότι η καινοτομία χτίζει την παράδοση. Άρα λοιπόν καινοτομία συνέχεια στην παραγωγή μέσω των τεχνικών μας για να βελτιώσουμε την ποιότητα των κρασιών μας. Αυτό γίνεται συνέχεια. Από τον τρύγο, την περίοδο της ωρίμανσης και όλες τις άλλες πτυχές που επηρεάζουν μια ποικιλία».

Ρωτά όμως για τα νέα προϊόντα που σερβίρει ο ίδιος και η εταιρία του στους καταναλωτές, την άποψη του πατέρα του, Γιάννη; «Όχι, πια! Δεν τα δοκιμάζει. Έχει άλλες ασχολίες τώρα» υποστηρίζει.

Σύμφωνα με τον Στέλλιο Μπουτάρη το να είσαι γιος του… Γιάννη Μπουτάρη σε κάνει να αισθάνεσαι «περήφανος». «Είμαι περήφανος για όλα όσα κάνει και τις πρωτοβουλίες που παίρνει. Εκτιμώ ότι έχει φέρει έναν νέο, φρέσκο αέρα στην πόλη και θεωρώ ότι δουλεύει σαν το σκύλο χωρίς να σκέφτεται τον εαυτό του. Μακάρι να υπήρχαν και άλλοι άνθρωποι τόσο ανιδιοτελής» απαντά ο κ. Μπουτάρης.

Τι βαθμό του βάζει όμως για το έργο του; «Υπάρχουν πολλά περιθώρια βελτίωσης στο έργο του. Ο ίδιος αν τον ρωτήσεις πόσο βαθμολογεί με άριστα το δέκα τον εαυτό του θα σου πει “τέσσερα”. Εγώ του δίνω έξι, γιατί έτσι όπως είναι δομημένη η δημόσια διοίκηση στην Ελλάδα και ειδικά η Τοπική Αυτοδιοίκηση, τα περιθώρια του δημάρχου είναι πολύ μικρά. Ο δήμαρχος επεμβαίνει μόνο στην καθαριότητα και σε κάτι μικροέργα, γιατί δυο μέρες την εβδομάδα πρέπει να βρίσκεται στην Αθήνα για να διευθετήσει άλλες δουλειές» καταλήγει ο Στέλλιος Μπουτάρης.