ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

brexit

Μία ιστορική απόφαση, ίσως ίσης βαρύτητας με αυτήν που κλήθηκαν να πάρουν οι Βρετανοί στις 23 Ιουνίου, ανακοινώνει την Πέμπτη το Ανώτατο Δικαστήριο του Λονδίνου: ποιος θα κινήσει τελικά τη διαδικασία του διαζυγίου της χώρας από την ΕΕ; Θα είναι η συντηρητική κυβέρνηση της Τερέζα Μέι, που επιμένει στη σκληρή γραμμή Brexit σημαίνει Brexit ή θα είναι το βρετανικό Κοινοβούλιο;

Όποια και αν είναι ωστόσο η απόφαση των δικαστών, ακόμη και αν τελικά η χώρα μπει σε διαπραγματεύσεις, θα έχει το νόμιμο δικαίωμα να υποχωρήσει. Αυτό υποστηρίζει ο άνθρωπος που συνέταξε το άρθρο 50 της Λισαβώνας.

Οι πρώτες εκτιμήσεις, όταν οι τρεις δικαστές άρχισαν να εξετάζουν τις προσφυγές των πολιτών σχετικά με το ποιος έχει τελικά τη δικαιοδοσία να κινήσει τον μηχανισμό με τον οποίο η Βρετανία ενεργοποιεί τη διετή διαδικασία για την αποχώρησή της από την ΕΕ, προμήνυαν μία νίκη της βρετανικής κυβέρνησης. Εάν αυτό τελικά συμβεί, σημαίνει ότι δεν υπάρξει κοινοβουλευτική ψηφοφορία για το Brexit και η Μέι, όπως έχει δεσμευτεί, θα επικαλεστεί το άρθρο 50 έως τα τέλη Μαρτίου του 2017.

Εάν ωστόσο η απόφαση του Δικαστηρίου δεν είναι υπέρ της κυβέρνησης, τότε ο λόγος δίνεται αυτομάτως στο Κοινοβούλιο, το οποίο όχι μόνο θα έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει τη διαπραγματευτική θέση της Μέι και των υπουργών της, αλλά θα απαιτήσει τακτικούς ελέγχους επί της διαδικασίας, και θα είναι αυτό που θα αποφασίσει πότε τελικά θα επικαλεστεί η χώρα το άρθρο 50.

Μία τέτοια απόφαση θα προκαλέσει τριγμούς στην Ντάουνινγκ Στριτ, όπου ήδη οι επικρίσεις σχετικά με την έλλειψη στρατηγικής για το πολλά υποσχόμενο «επιτυχημένο Brexit» πέφτουν βροχή. Ό,τι όμως και αν αποφανθεί το Δικαστήριο, η βρετανίδα πρωθυπουργός διατηρεί πάντα τη δύναμη να ενημερώσει τελικά τις Βρυξέλλες ότι η χώρα της αποχωρεί από την Ένωση, έστω και αν κάποια από τις δύο πλευρές ασκήσει έφεση.

Συνεπώς Brexit σημαίνει Brexit, και μάλιστα «σκληρό» κατά τα λεγόμενα της Μέι; Όχι απαραίτητα επιμένει ο Τζον Κερ, πρώην πρεσβευτής της Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση που συνέταξε το άρθρο 50. Οι Βρετανοί μπορούν να αλλάξουν γνώμη, έστω και αν η διαδικασία έχει αρχίσει, επισημαίνει.

«Κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής, εάν μία χώρα αποφασίσει ότι τελικά δεν θέλει να αποχωρήσει, όλοι θα είναι πολύ θυμωμένοι που χάθηκε τόσος χρόνος, μπορεί να προσπαθήσουν να αποσπάσουν κάποιο πολιτικό τίμημα, αλλά από νομικής απόψεως δεν μπορούν να επιμείνουν στην αποχώρηση», εξηγεί ο Κερ.