ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Papoytsis

Γράφει ο Αλέξανδρος Παπουτσής*

Όλες οι δημοσκοπικές ενδείξεις είναι σχεδόν καταδικαστικές για το κυβερνών κόμμα καθώς κάθε μέτρηση που βλέπει το φως της δημοσιότητας φανερώνει δραματική καθίζηση. Ακόμη και εάν οι επιδόσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης δεν βελτιώνονται θεαματικά, ακόμη και εάν πολλοί δηλώνουν απογοητευμένοι και αποστασιωποιημένοι το γεγονός παραμένει αναλλοίωτο. Ολοένα και περισσότεροι αποδοκιμάζουν την διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ σε μια πορεία παράλληλη της πτώσης της οικονομίας και των εισοδημάτων.

Εν ολίγοις οι εξελίξεις προδιαγράφονται δύσκολες για τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά δυστυχώς το ίδιο και για την χώρα, την οικονομία της και τους πολίτες της. Το στοίχημα που έχουμε μπροστά μας είναι να διασωθεί η χώρα από την κατάρρευση του κόμματος και να μην συμπαρασυρθεί από αυτή σε επίπεδα και καταστάσεις μη αναστρέψιμες. Η αδυναμία εφαρμογής και υλοποίησης προεκλογικών δεσμεύσεων από πλευράς κυβέρνησης ήταν δεδομένη για όποιον μπορούσε να διαβάσει ψύχραιμα στοιχειώδη μεγέθη και αριθμούς, ήδη από το 2015. Αυτό που δεν ήταν δεδομένο όμως είναι ο βαθμός ανικανότητας διαχείρισης μικρών και μεγάλων ζητημάτων διακυβέρνησης. Δεν ήταν δεδομένος ο διπλός λόγος, η αντιεπενδυτική παραφιλολογία, η φορομπηχτική στρατηγική, η έξαρση του πελατειασμού, ο κυνισμός των παρεμβάσεων στο ασφαλιστικό, η σύμπλευση με τις πιο συντηρητικές φωνές σε πολιτικό σύστημα ( ΑΝΕΛ) και κοινωνία ( εκκλησία), η αδυναμία υλοποίησης εκσυγχρονιστικών και μεταρρυθμιστικών πολιτικών σε κράτος και οικονομία. Αυτά προστέθηκαν στην πορεία και διέψευσαν ακόμη και τους πιο μετριοπαθείς και ρεαλιστές ψηφοφόρους και φίλους του ΣΥΡΙΖΑ που δεν πίστεψαν στα σκισίματα των μνημονίων. Είναι αυτές οι ίδιες τραγικές αποτυχίες που εμποδίζουν ακόμη και σήμερα όσους θα συζητούσαν υπό άλλες συνθήκες μια συμπόρευση με τον ΣΥΡΙΖΑ μιας και έκανε και αυτός την ρεαλιστική στροφή του – σύμφωνα με τους ίδιους.

Επειδή λοιπόν τα νέα από τα μέτωπα της οικονομίας δεν είναι καλά, παρακολουθούμε εδώ και μήνες διάφορα πολιτικά σίριαλ με θέματα – σημαντικά ή μη- που δεν σχετίζονται με το μείζων. Παραθέτουμε μερικά – επαναφορά θέματος γερμανικών αποζημιώσεων, θρησκευτικά στα σχολεία, συνέδριο ΣΥΡΙΖΑ και εσωκομματικοί συσχετισμοί, διαγωνισμός για τα κανάλια, κούρεμα χρέους, παράλληλα τραπεζικά συστήματα εκτός ΕΚΤ κοκ. Με τη βοήθεια ή την ανοχή ενός σχετικά ελεγχόμενου τηλεοπτικού τοπίου καταναλώσαμε ένα εξάμηνο με μόνη επιτυχία που να αφορά στην πραγματική οικονομία, την ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης που εκκρεμούσε από πέρυσι.

Με αυτούς τους ρυθμούς υλοποίησης του μνημονίου όμως όχι μόνο δεν θα καταφέρουμε να το υπερβούμε θετικά, αλλά κινδυνεύουμε να διολισθήσουμε εκ νέου σε κρίση και περιδίνηση. Πολλοί ήδη κάνουν λόγο για 4ο μνημόνιο που βρίσκεται σε πρώιμες προπαρασκευαστικές συζητήσεις – και αυτό είναι το θετικό σενάριο. Προδιαγράφεται έμμεσα η αποτυχία εξόδου της χώρας στις αγορές και η αναγκαιότητα νέου προγράμματος. Βέβαια μια τέτοια εξέλιξη δεν είναι σίγουρη, καθώς η Ελλάδα θα μοιάζει με άπατο πηγάδι που Ευρωπαίοι και ΔΝΤ ρίχνουν διαρκώς χρήματα για να μην στερέψει – πραγματικότητα που δεν είναι αποδεκτή σε πολλά ευρωπαϊκά κοινοβούλια. Αν στραβώσει αυτή η διέξοδος ελλοχεύει ο κίνδυνος να έχουμε μνημόνιο δραχμής με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Για αυτό το στοίχημα της εποχής αυτής είναι να διασωθεί ό,τι διασώζεται σε οικονομία και θεσμούς, σε κράτος, δομές και υποδομές. Η κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει επουδενί να συμπαρασύρει τη χώρα. Είναι δεδομένο πως η χώρα οπισθοχώρησε αυτά τα δύο χρόνια αρκετά. Ας μην κατέβει όμως από το τρένο.

*Ο κ. Παπουτσής είναι πολιτικός αναλυτής