ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

 

papanikolaou

Σκηνικό από… ταινία πολέμου θυμίζει μία ολόκληρη πτέρυγα δημόσιου νοσηλευτικού ιδρύματος στη Θεσσαλονίκη. Χωρίς παράθυρα και τζάμια, με σκουριασμένα και κομμένα κάγκελα, παρατημένα κρεβάτια, βρίσκεται εδώ και περίπου 38 χρόνια η 3η πτέρυγα του Γ.Ν.Θ. «Γ. Παπανικολάου». Ο μεγάλος σεισμός που έγινε στη Θεσσαλονίκη το 1978 αχρήστευσε τη συγκεκριμένη πτέρυγα… που παρόλα αυτά ποτέ δεν κατεδαφίστηκε.  Παράλληλα, όπως αποκαλύπτει στην εφημερίδα Karfitsa ο εκτελεστικός γραμματέας της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Δημοσίων Νοσοκομείων, πρόεδρος της ΕΔΟΘ και πρόεδρος εργαζομένων του «Γεννηματάς» Πέτρος Κετικίδης, δεν υπάρχει υγειονομικός χάρτης των νοσοκομείων, ώστε να γνωρίζουμε τις πραγματικές ανάγκες που υπάρχουν.

papanikolaou2

Της Έλενας Καραβασίλη

Όπως περιγράφει στην εφημερίδα Karfitsa η πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων του Παπανικολάου Ελένη Σιώτου, «η 3η πτέρυγα, είναι ανενεργή διότι το συγκεκριμένο κομμάτι χαρακτηρίστηκε κόκκινο μετά το σεισμό του ’78. Έκτοτε δεν ξαναλειτούργησε ποτέ, απλώς δεν κατεδαφίστηκε. Όσο για το κρεβάτι που μπορεί να υπάρχει εκεί, αποτελεί μέρος σκηνικού μίας θεατρικής παράστασης που πραγματοποίησε κατά το παρελθόν η θεατρική ομάδα του νοσοκομείου και όχι για ένα κρεβάτι που μπορεί να εξυπηρετήσει ασθενείς». Η ίδια μάλιστα υποστηρίζει πως το συγκεκριμένο κτήριο δεν αποτελεί κίνδυνο για εργαζόμενους, ασθενείς και επισκέπτες καθώς: «είναι τελείως απομονωμένο και δε χρησιμοποιείται. Εκεί στεγαζόταν η παθολογική, όμως μετά το σεισμό χτίστηκε ένα νέο κτήριο έκτασης 2.000 τ.μ. όπου βρίσκεται πλέον η παθολογική κλινική». Η κ. Σιώτου ξεκαθαρίζει μάλιστα πως δεν είναι στην αρμοδιότητα του νοσοκομείου η απόφαση για τη δημιουργία πτέρυγας που θα στεγάζει την εκάστοτε ειδικότητα και θα μπορούσε ενδεχομένως να κατασκευαστεί στο σημείο όπου βρίσκεται σήμερα η 3η πτέρυγα. «Σε κάθε νοσοκομείο δεν υπάρχουν όλες οι ειδικότητες, έτσι λοιπόν για τη Θεσσαλονίκη οι γυναικολογικές κλινικές για παράδειγμα εκτείνονται στο Παπαγεωργίου και στο Ιπποκράτειο. Το Παπανικολάου δεν είχε ποτέ αυτές τις κλινικές, όχι γιατί δεν υπήρχε η δυνατότητα να τις στεγάσει αλλά γιατί υπάρχει συγκεκριμένη ταξινόμηση από τη ΔΥΠΕ. Αν χρειάζονται επιπλέον κλινικές καθώς και σε ποια νοσοκομεία θα στεγαστούν, αποφασίζεται από τη ΔΥΠΕ», εξηγεί η πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων του Παπανικολάου. Από την πλευρά του ο πρώην πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων του Παπανικολάου Κωνσταντίνος Χονδρόπουλος αναφέρει πως: «η συγκεκριμένη πτέρυγα είναι κενή εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Υπήρχε το σκεπτικό να μεταφερθούν εκεί κάποιες κλινικές, όμως τελικά δεν αξιοποιήθηκε ποτέ. Το Παπανικολάου για παράδειγμα στερείται παιδιατρικής (όπως και τα περισσότερα νοσοκομεία της πόλης), ουρολογικής και γυναικολογικής πτέρυγας. Έτσι πριν από χρόνια γινόντουσαν διάφορες συζητήσεις ώστε αυτές οι κλινικές να εγκατασταθούν στη συγκεκριμένη πτέρυγα… κάτι που όμως δεν υλοποιήθηκε. Το Παπανικολάου εφημερεύει μαζί με τον Άγιο Δημήτριο και με αυτό τον τρόπο καλύπτονται οι ανάγκες που υπάρχουν για τις αντίστοιχες ειδικότητες και κλινικές».

«Δε γνωρίζουμε τις πραγματικές ανάγκες των νοσοκομείων»

Την ίδια ώρα ο εκτελεστικός γραμματέας της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Δημοσίων Νοσοκομείων, πρόεδρος της ΕΔΟΘ και πρόεδρος εργαζομένων του «Γεννηματάς» Πέτρος Κετικίδης, αποκαλύπτει πως δεν έχει γίνει ποτέ μία οργανωμένη μελέτη ώστε να σχηματιστεί ένας υγειονομικός χάρτης για τις ανάγκες που υπάρχουν σε κλινικές και ειδικότητες ανά περιοχή. «Δεν υπάρχει υγειονομικός χάρτης ώστε να γνωρίζουμε τις πραγματικές ελλείψεις αλλά και τη ζήτηση που υπάρχει σε ειδικότητες για το Νομό Θεσσαλονίκης, αλλά και για τις υπόλοιπες περιφέρειες. Για να γίνει αυτό θα πρέπει να συμπεριληφθούν επιδημιολογικά στοιχεία, γεωγραφικά στοιχείο κ.ο.κ. Είναι μία συζήτηση που γίνεται εδώ και χρόνια, αλλά τελικά το μόνο που υλοποιείται είναι οι παρεμβάσεις στα νοσοκομεία», λέει χαρακτηριστικά ο κ. Κετικίδης. Μάλιστα όπως περιγράφει: «ειδικά στα Πανεπιστημιακά νοσοκομεία, ανοίγουν όποτε θέλουν μία κλινική ώστε να μπαίνουν και οι αντίστοιχοι διευθυντές. Φυσικά και είναι πρόβλημα αυτό διότι εφόσον δεν υπάρχει μία τέτοια σοβαρή μελέτη, δε μπορούμε να γνωρίζουμε τις ακριβείς ανάγκες κάθε περιοχής». Ο κ. Κετικίδης αναφέρει πως το νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ δεν διαθέτει ουρολογική κλινική και δεν έχει ανεπτυγμένη ορθοπεδική κλινική. «Η ουρολογική και ορθοπεδική κλινική αυτή τη στιγμή στεγάζονται στο «Γεννηματάς», βέβαια όταν ολοκληρωθούν οι παρεμβάσεις που πραγματοποιούνται στο «ΑΧΕΠΑ», ενδεχομένως η Γ’ ορθοπεδική και η ουρολογική να μεταφερθούν εκεί», λέει. Ο κ. Κετικίδης υπογραμμίζει πως η έλλειψη υγειονομικού χάρτη αποτελεί ένα σοβαρότατο ζήτημα εφόσον: «αυτή τη στιγμή δεν έχουμε σαφή εικόνα για τις ανάγκες που υπάρχουν. Δηλαδή, εμείς ως εργαζόμενοι βλέπουμε καθημερινά ότι υπάρχει τεράστια ζήτηση για οφθαλμολογικές κλινικές και σημειώνονται μεγάλες καθυστερήσεις. Η λίστα αναμονής είναι μεγάλη, οπότε τα τινά είναι δύο ή δε λειτουργεί σωστά το σύστημα ή δεν επαρκούν οι κλινικές. Επίσης, τεράστιο ζήτημα υπάρχει στις ορθοπεδικές κλινικές. Η ορθοπεδική στο «Γεννηματάς» έχει αναμονή που υπερβαίνει τους έξι μήνες, δεν προλαβαίνει να καλύψει τα επείγοντα που έρχονται στις εφημερίες, καθώς εφημερεύει ανά τρεις με τέσσερις μέρες». Ο ίδιος συνεχίζει και λέει πως: «μαζί με το «Ιπποκράτειο» που κάνει περισσότερο παιδοορθοπεδικά, μοιράζονται τις εφημερίες με το πρόβλημα όμως να είναι μεγάλο. Οι ορθοπεδικές κλινικές δεν προλαβαίνουν να εξυπηρετήσουν τα περιστατικά της εφημερίας, κατάγματα κτλ, που σημαίνει πως υπάρχει ανάγκη για ορθοπεδική κλινική σε ένα νοσοκομείο που δεν έχει. Στατιστικά στοιχεία διατηρεί το κάθε νοσοκομείο, όμως δεν έχει γίνει μία ολοκληρωμένη μελέτη ώστε να υπάρχει ένας υγειονομικός χάρτης που θα δείχνει που χρειάζεται να γίνουν παρεμβάσεις αλλά και τι είδους θα είναι αυτές ώστε να ανταποκριθεί το σύστημα στις υπάρχουσες ανάγκες», καταλήγει ο κ. Κετικίδης.