ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

* Του Ιγνάτιου Καϊτεζίδη

Ένας ακόμη Αμερικανός Πρόεδρος έκανε μια στάση στη σπουδαία Ελλάδα. Και αυτό αποτυπώθηκε με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο στην ομιλία του Μπαράκ Ομπάμα. Ένας ύμνος για τη χώρα του πολιτισμού και της δημοκρατίας. Γιατί η Ελλάδα, παρά τη δημοσιονομική της περιπέτεια είναι σπουδαία στα μάτια όλου του κόσμου. Είναι λίκνο μιας δημοκρατίας που ίσως να μη λειτουργεί καλά στη σύγχρονή της μορφή αλλά συνεχίζει και εμπνέει οικουμενικά. Είναι χώρα με ενδιαφέρον από άποψη κοινωνική, οικονομική, γεωπολιτική. Το Air Force one δεν κατεβαίνει τυχαία σε χώρες ούτε οι Αμερικανοί Πρόεδροι έχουν την πολυτέλεια του χρόνου να περάσουν δύο μέρες στην Ελλάδα. Η επίσκεψη Ομπάμα έχει τους δικούς της συμβολισμούς και είναι αφελές να πιστεύει κανείς στην ασυνέχεια της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής επειδή άλλαξε ο ένοικος του Λευκού Οίκου.

Σε όλες τις επισκέψεις αυτής της μορφής αξία έχουν αυτά που δεν ακούγονται δημόσια. Γιατί η εξωτερική πολιτική παράγεται πίσω από κλειστές συνήθως πόρτες. Εμείς μπορούμε μόνο να μείνουμε σε αυτά που ειπώθηκαν δημόσια. Η εκτενής αναφορά του Προέδρου Ομπάμα στην οικονομία έχει το δικό της ειδικό βάρος. Η σαφής απόρριψη των πολιτικών λιτότητας δεν είχε στόχο τη σύμπλευση με την Ελλάδα και τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου αλλά τον περιορισμό της γερμανικής οικονομικής ηγεμονίας που δείχνει να ενοχλεί όλο και περισσότερο την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Η αναφορά στο ανθρωπιστικό μεγαλείο των ελλήνων στο θέμα των προσφύγων δεν είχε μόνο μια διάθεση αναγνώρισης του αλτρουισμού μας αλλά μια πρόσκληση για την ανάληψη ευθύνης και πρωτοβουλιών σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Το θέμα της ελάφρυνσης του ελληνικού δημοσίου χρέους  δεν τέθηκε για να το ακούσουν οι Έλληνες αλλά η ευρωπαϊκή οικονομική ελίτ.

Ο Πρόεδρος Ομπάμα δεν είπε κάτι για την Τουρκία και αυτό έχει τη δική του ανάγνωση και αξία ειδικά μετά την εκλογή Τράμπ, αποδεικνύοντας πως οι Αμερικανοί Πρόεδροι είναι πολύ προσεκτικοί με τις δηλώσεις εξωτερικής πολιτικής ακόμη και όταν βρίσκονται στο κατώφλι της εξόδου. Τέλος το κοινωνικό πρόγραμμα του Προέδρου Ομπάμα αποτελεί την καλύτερη διαφήμιση του ελληνικού πολιτισμού. Δεν γνωρίζουμε αν η πρόθεση του Μπαράκ Ομπάμα να βοηθήσει την Ελλάδα θα αποτελέσει πολιτική και της επόμενης διοίκησης. Είναι πολύ νωρίς για να εκτιμηθεί η δημόσια αυτή δέσμευση ενόψει της εκλογής Τράμπ και της συσχέτισής του με το Brexit και τον ευρωσκεπτικισμό. Είναι όμως επίσης ενδεικτικό πως οι πρώτες δηλώσεις Τραμπ είχαν μεγάλη δόση αυτοσυγκράτησης και υιοθέτησης αυτού που ονομάζουμε politically correct και λιγότερο ρεπουμπλικανικό αυθορμητισμό που μάλλον δεν έλλειψε σε κανένα. Αυτό που έχει αξία είναι πως για μια ακόμη φορά η Ελλάδα είναι στο παγκόσμιο κάδρο, κυρίως επειδή η γεωγραφική της θέση, που αποτελεί την πιο ισχυρή κληρονομία της, είναι σημαντική για όσους κάνουν παγκόσμια πολιτική στρατηγική. Αλλά και γιατί αποτελεί case study για μια σειρά παγκόσμιων ζητημάτων όπως η ενεργειακή πολιτική, το προσφυγικό, η τρομοκρατία, η συνοχή της Ευρώπης.

Τέλος δεν μπορεί να μείνει ασχολίαστη η εικόνα των αθεράπευτων νοσταλγών του αντιαμερικανισμού, επαναστατών χωρίς αιτία και αποκομμένων από τον ρεαλισμό και την πραγματική κοινωνία που έκαψαν την Αθήνα στο όνομα μιας επανάστασης που απέτυχε και μιας ιδέας που χρεοκόπησε σε ολόκληρο τον πλανήτη. Δυστυχώς  πρόλαβαν έστω λίγα δευτερόλεπτα αρνητικής δημοσιότητας για να έχουν θέμα να συζητούν λιγοστοί και μόνοι τους όσο ο κόσμος θα προχωρά χωρίς αυτούς.

*Ο κ. Καϊτεζίδης είναι δήμαρχος Πυλαίας-Χορτιάτη και αντιπρόεδρος της Επιτροπής Θεσμών της ΚΕΔΕ / αναδημοσίευση από εφημερίδα Θεσσαλονίκη