ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Ένας ταξιδευτής ξέμεινε σε ένα μικρό χωριουδάκι, στην Γκουαντιάνα, εκεί όπου ο ήλιος χάνεται νωρίς, πίσω από τα όρη Σιέρα ντε Γρέδος. Φιλοξενήθηκε από έναν χωρικό -που είχε την καλοσύνη να του στρώσει ένα κρεβάτι- στην ατημέλητη καλύβα του. Ανάμεσα στα λιγοστά πράγματά του, ο ταξιδευτής ανακάλυψε έναν Εξάντα(Το αρχαίο όργανο, που χρησιμοποιούν οι ναυτικοί για να βρίσκουν τη θέση τους στους ωκεανούς με τη βοήθεια του ήλιου και των άστρων)

«Είσαι ναυτικός;» ρώτησε ο ταξιδευτής. «Όχι ποτέ μου δεν μπήκα σε καράβι, όμως γνωρίζω τα πάντα γι αυτά». Ο χωρικός του έδειξε και κάτι χάρτες της γης και του μίλησε για το σύμπαν. Τον ρώτησε πως γίνεται να τα ξέρει όλα αυτά και απάντησε ότι στο διπλανό χωριό υπάρχει βιβλιοθήκη και δανείζεται βιβλία. Έτσι μιλήσανε για ναυπηγική και γρήγορα η συζήτηση ήρθε στη φιλοσοφία και τα μαθηματικά. Όταν ξημέρωσε, ο χωρικός έφερε σε μία κούπα φρέσκο γάλα και τυρί κι έφαγαν συζητώντας πάλι, σαν να ήταν χρόνια φίλοι καλοί.

Το απομεσήμερο τους βρήκε να αναλύουν πρακτικότερα θέματα, όπως οι ανταλλαγές γης, οι τιμές των μετάλλων και του χρυσού στα ανταλλακτήρια. Ο χωρικός γέμιζε το τραπέζι με φρέσκα προϊόντα. Ο ταξιδευτής τον ρώτησε, από πού βγάζει χρήματα και πως προλαβαίνει και διαβάζει τόσο πολύ. «Έχω μια αγελάδα που την αρμέγω, παίρνω το γάλα και το κάνω τυρί. Ό,τι περισσεύει, το πουλάω. Έχω και ένα μικρό λαχανόκηπο δίπλα στην καλύβα μου κι έτσι δεν χρειάζεται να δουλέψω»

Ο φιλοξενούμενος, ενώ ετοιμαζόταν να φύγει έριξε μια τελευταία ματιά στον χωρικό που είχε αποκοιμηθεί κι αναλογίστηκε πόσο ανέλπιστα καλλιεργημένος αποδείχθηκε ένας άνθρωπος στο πουθενά. Και επειδή ήταν γενναιόδωρος σκέφτηκε να ανταποδώσει τη φιλο- ξενία με ένα δώρο. Λίγο πριν φύγει, έβγαλε το σουγιά και έσφαξε την αγελάδα. Πέρασαν τρία χρόνια και τα βήματα του ταξιδευτή τον ξανάφεραν έξω από την καλύβα του χωρικού. Όμως αυτός δεν ήταν μέσα και οι γείτονες του είπαν ότι ζει στην πόλη ζάμπλουτος. «Από την ώρα που ένας ταξιδευτής του έσφαξε την αγελάδα σταμάτησε η ευκολία της επιβίωσης και ενεργοποίησε τις ικανότητές του για να τα καταφέρει και τα κατάφερε».

Κι αν με ρωτήσετε πώς μου΄ρθε τώρα αυτό, θα σας πω ότι και εμείς έχουμε μία αγελάδα που την αρμέγαμε και την αρμέγουμε, το κράτος. Ο εύκολος βιοπορισμός και η πελατειακή κομματική σχέση. Αν μας λείψει αυτό μπορεί και να βάλουμε τις ικανότητες μας να δουλέψουν