ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Της Φιλίας Νομικού

Μάθηση και… πάθηση, εναλλάσσονται όπως το κόκκινο-μαύρο στη ρουλέτα, για όσους αναζητούν στα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας τη δυνατότητα να πάρουν το απολυτήριο που τους λείπει! Καθηγητές δεν υπάρχουν, μαθήματα γίνονται μέρα παρά μέρα και έτσι η επιστροφή εκατοντάδων Ελλήνων στα θρανία, εξελίσσεται σε τζόγο, για το ποια μέρα θα βιώσουν τη μάθηση και ποια μέρα την δια βίου… πάθηση της Παιδείας, στην πρώτη φορά Αριστερά. «Τα μαθήματα δεν γίνονται κανονικά, σε κανένα από τα 65 Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας στην Ελλάδα» λέει στην KARFITSA ο διευθυντής του ΣΔΕ Λαγκαδά, Χρήστος Τσακιρίδης. «Απλώς ποικίλει το πόσο προβληματική είναι η κατάσταση. Εγώ έχω συνολικά 85 άτομα, αλλά δεν μπορώ να τους φέρω κάθε μέρα για μάθημα όλους επειδή δεν έχω καθηγητές. Έτσι τα τμήματα εναλλάσσονται σε κουτσουρεμένα ωράρια, τρίωρα ή τετράωρα, τρεις μέρες την εβδομάδα κάθε τμήμα, αντί για πενθήμερο».

Σύμφωνα με το Ίδρυμα Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης, η συνολική διάρκεια του προγράμματος είναι 18 μήνες, συγκεκριμένα δύο εκπαιδευτικά έτη. Το εβδομαδιαίο πρόγραμμα είναι 25ωρo και τα μαθήματα γίνονται απογευματινές ώρες, από Δευτέρα έως Παρασκευή. Αυτό βέβαια στη… θεωρία, αφού στην πράξη δεν ισχύει τίποτα. Τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας, που θεσμοθετήθηκαν στην Ελλάδα με τον νόμο 2525/97, αποτελούν ευρωπαϊκό πρόγραμμα για την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού. Υλοποιούνται στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Εκπαίδευση και Διά Βίου Μάθηση», του Υπουργείου Παιδείας, και συγχρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο – Ε.Κ.Τ.) και Εθνικούς Πόρους.

%ce%a3%ce%94%ce%95-1-%ce%a3%ce%94%ce%95-%ce%94%ce%95%ce%9b%ce%a4%ce%91

Τεράστια καθυστέρηση

Κι όλα τα παραπάνω  στη θεωρία. Γιατί στην πράξη…  υποχρηματοδοτούνται με τεράστια καθυστέρηση και πολλά από τα έξοδα επιφορτίζονται οι οικείοι δήμοι, σε σχολικά συγκροτήματα των οποίων «φιλοξενούνται». «Πέρσι ενταχθήκαμε στο ΕΣΠΑ με τεχνικό δελτίο για οκτώ μήνες και επειδή οι ωρομίσθιοι καθηγητές έπιασαν δουλειά μόνο μετά τις 25 Φλεβάρη το πρόγραμμα βγήκε κακήν κακώς και λειψό, με αναπληρώσεις μαθημάτων τα Σάββατα», εξηγεί ο διευθυντής του ΣΔΕ Δέλτα (λειτουργεί στα Διαβατά) Χρήστος Άνδρας. «Φέτος, τα πράγματα προβλέπονται ακόμα χειρότερα γιατί δεν έχει ξεκινήσει καν η διαδικασία πρόσληψης των ωρομισθίων καθηγητών από το ΕΣΠΑ, μέσω του οποίου χρηματοδοτούμαστε από το ΙΝΕΔΙΒΙΜ του Υπουργείου Παιδείας. Αυτή τη στιγμή στο ΣΔΕ Δέλτα υπάρχουμε εγώ και ένας ακόμα καθηγητής. Πώς να γίνει μάθημα και πότε; Καταλήξαμε να ονειρευόμαστε ότι ίσως καταφέρουμε να βγάλουμε το μισό πρόγραμμα. Η ίδια εικόνα επικρατεί και σε άλλα ΣΔΕ. Οι τυχεροί διευθυντές έχουν 2-3 καθηγητές στη διάθεσή τους αντί για έναν.»

Καλύτερη είναι η εικόνα στο ΣΔΕ Ευόσμου, όπου οι ελλείψεις είναι μικρότερες και το πρόγραμμα εξελίσσεται με λιγότερα κενά. «Τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας για τους λιγότερους και μεγαλύτερους σε ηλικία μαθητές που μπορεί να είναι συνταξιούχοι και ηλικιωμένοι, είναι απλώς μια διέξοδος για κοινωνικότητα και εκπλήρωση ενός ονείρου ολοκλήρωσης της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που δεν κατάφεραν να εκπληρώσουν ως νέοι για διάφορους λόγους», λέει η διευθύντρια  Σουζάνα Αντωνακούδη και προσθέτει «Για πολλούς όμως, συνδέεται με αγωνία για το προσωπικό τους επαγγελματικό μέλλον. Είτε είναι εργαζόμενοι που χρειάζονται το απολυτήριο για να διασφαλίσουν μια θέση εργασίας, ιδιαίτερα σε δήμους όπου απαιτείται απολυτήριο γυμνασίου-λυκείου για θέσεις που παλιότερα αρκούσε το απολυτήριο δημοτικού, είτε άνεργοι που το έχουν ανάγκη για να βελτιώσουν λίγο την αφετηρία τους στην αναζήτηση μιας εργασίας. Σε κάθε περίπτωση, είναι όλοι συνειδητοποιημένοι γι αυτό που κάνουν. Στο ΣΔΕ Ευόσμου έχουμε 115 μαθητές έως …67 ετών και όλοι παρακολουθούν ανελλιπώς τα μαθήματα. Έρχονται αποφασισμένοι να ολοκληρώσουν τον κύκλο σπουδών. Και εμείς προσπαθούμε σκληρά να ανταποκριθούμε στη δική τους αποφασιστικότητα παρά τις γνωστές καθυστερήσεις του ΕΣΠΑ. Ευτυχώς, βοηθούν και οι δήμοι, τόσο στο κτιριακό, όσο και στην κάλυψη λειτουργικών εξόδων όπως η θέρμανση, αφού στις περισσότερες περιπτώσεις, όπως στη δική μας, συστεγαζόμαστε σε κτίριο γυμνασίου ή λυκείου, καταλαμβάνοντας χρονικά τις απογευματινές ώρες. Εμείς για παράδειγμα έχουμε πολύ καλή συνεργασία με το Δήμο Ευόσμου».

Ανάλογη στήριξη περιγράφουν τόσο ο κ. Τσακιρίδης, όσο και ο κ. Άνδρας, όσον αφορά τους Δήμους Λαγκαδά και Δέλτα αντίστοιχα. Όπως ανάλογη αποφασιστικότητα διαπιστώνουν στους μαθητές τους, είτε είναι 40χρονοι, είτε 80χρονοι.Φαίνεται όμως, πως την αποφασιστικότητα αυτή δεν τη συμμερίζονται οι κεντρικές υπηρεσίες του ΙΝΕΔΙΒΙΜ και του Υπουργείου Παιδείας, που για πρώτη φορά, έχουν αφήσει τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας στον αυτόματο πιλότο!

«Γραφειοκρατία και παράλυτες υπηρεσίες»

«Αισθανόμαστε μερικές φορές πως έχουμε να κάνουμε με ένα παράλυτο οργανισμό ενός παράλυτου υπουργείου, με απίστευτη γραφειοκρατία, όπου κανείς δεν ενδιαφέρεται για την παροχή πραγματικών υπηρεσιών στους πολίτες», τονίζει εμφατικά ο κ. Άνδρας. «Δεν περιμέναμε τέτοιο μπάχαλο και τόση ανικανότητα. Και τις δικαιολογίες περί ελλείψεων διοικητικού προσωπικού δεν τις δέχομαι, διότι όταν έχεις τέτοιες ελλείψεις, φροντίζεις να λύσεις αλλιώς το πρόβλημα. Για παράδειγμα, μπορείς να ορίσεις τετραετή θητεία για κάποιους ωρομίσθιους, ώστε να μην χάνεις κάθε χρόνο το μισό χρόνο στις διαδικασίες ένταξης προς χρηματοδότηση και νέας πρόσληψης. Πώς να βγει πρόγραμμα έτσι και πότε να πάρουν απολυτήριο τόσοι άνθρωποι; Δεν βγαίνει! Μαθηματικά δεν βγαίνει. Κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας! Αυτή είναι η πραγματικότητα, και του χρόνου τα ίδια προβλήματα θα έχουμε, γιατί κανείς δεν ασχολείται για να είναι η εικόνα διαφορετική»!