ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

του Σπύρου Πέγκα*

Είμαι σίγουρος ότι όλοι θα συμφωνήσουμε, ότι η ζωή μας στην ελληνική επικράτεια έχει αλλάξει ριζικά τα τελευταία πέντε χρόνια. Κανείς δεν θα διαφωνήσει, ότι οι προηγούμενες πρακτικές και συνήθειες έχουν τελειώσει. Ζούμε μια εντελώς νέα οικονομική και κοινωνική κατάσταση που δεν έχει καμία σχέση με την προ του 2010 εποχή. Όλων των Ελλήνων τα οικονομικά δεδομένα έχουν μεταβληθεί και νέες και πρωτόγνωρες κοινωνικές συνθήκες έχουν διαμορφωθεί. Υπάρχει δραστική μείωση των εισοδημάτων, των εσόδων, αδυναμία συντήρησης ή και επιβίωσης πολλών συνδημοτών μας. Νέες κοινωνικές κατηγορίες στην ανθρώπινη μας πορεία έχουν ερμητικά προκύψει, οι πρόσφυγες και μετανάστες.

Υπάρχει ανάγκη για μια νέα πολιτική αντίληψη, για μια καινοτόμα πρόσληψη της πραγματικότητας και την άμεση επινόηση νέων, διαφορετικών, βιώσιμων, αειφόρων λύσεων στα καινούργια προβλήματα.

Το δήμαρχο Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη, και συνακόλουθα το επιτελείο του, θα μπορούσε κανείς μετά από έξι χρόνια άσκησης εξουσίας να τους κατηγορήσει για διάφορες διαχειριστικές αδυναμίες. Όμως, δύσκολα θα μπορούσε κανείς να του προσάψει έλλειψη εναλλακτικής πολιτικής αντίληψης, και πρωτοποριακών ιδεών, τολμηρών προτάσεων και προοδευτικών απόψεων.

Δεν υπήρξε όλα αυτά τα χρόνια μια καινούργια ιδέα και πολιτική για την πόλη της Θεσσαλονίκης που να μην αντιμετωπίστηκε με δυσπιστία, φωνές και αντιρρήσεις. Στην αρχή. Επικρατεί στην πόλη η γκρίνια, η επιθυμία για συντήρηση, για καμία αλλαγή; Θυμίζει αυτό το ανέκδοτο, όπου όλοι επιθυμούν να αλλάξουν τα πράγματα, αλλά κανείς δεν επιθυμεί να αλλάξει ο ίδιος ή η ίδια.

Ίσως η πλευρά των αντιδραστικών να εμφανίζεται πιο δυναμικά από τη σιωπηρή, μικρή στην αρχή, όλο και μεγαλύτερη στη συνέχεια πλειοψηφία. Άλλωστε, η επανεκλογή του δημάρχου και της «Πρωτοβουλίας για τη Θεσσαλονίκη» το 2014 αυτό έδειξε: τελικά η Θεσσαλονίκη είναι μια ανοικτή και δεκτική στις αλλαγές πόλεις.

Όπως ακριβώς άκουγα τον Γιάννη Μπουτάρη από το 2006 να μιλά για την ανάγκη η πόλη να αναδείξει το πολυπολιτισμικό της παρελθόν και να υποδεχτεί χιλιάδες επισκέπτες από την εβραϊκή διαπορά και την Τουρκία, έτσι άκουγα από το 2010 το δήμαρχο Μπουτάρη να μιλά για την ανάγκη παρουσίασης εναλλακτικών, μη copy-paste (όπως λένε και στο ελληνικό κοινοβούλιο) Χριστουγεννιάτικών γιορτών. Μιλούσε για τις δικές μας παραδόσεις και έλεγε, ότι για να προσελκύσουμε ενδιαφέρον και κόσμο, εμείς εδώ θα πρέπει να παρουσιάζουμε τα «Μεσογειακά Χριστούγεννα» και μάλιστα σκηνοθετημένα από έναν αρμόδιο καλλιτέχνη.  Και κάθε χρόνο υποχωρούσε στις διάφορες πιέσεις και ενδεχομένως τη δική μας απροθυμία να ‘ψαξουμε’ την ιδέα των Μεσογειακών Χριστουγέννων.

Φέτος, η αποφασιστικότητα του δημάρχου, η εύρεση του «κατάλληλου» ανθρώπου, η δημιουργία μιας καλής ομάδας στο δήμο και η συναινετική στάση των φορέων συνέβαλε στη δημιουργία ενός άλλου σκηνικού στην πόλη για τα Χριστούγεννα. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες και επίσης θα αφήσω τον καθένα να σκεφτεί πως ακριβώς χαρακτηρίζουμε τη Μεσόγειο τα τελευταία δυο χρόνια για να βρεθεί το (κόκκινο) νήμα της σύνδεσης με τη διακόσμηση της πλατείας Αριστοτέλους.

Κατανοώ, ότι κάθε αλλαγή είναι δύσκολη. Κάθε νέα αφήγηση απαιτεί χρόνο και βιωματική πρόσληψη για να γίνει κτήμα των πολλών και ενδεχομένως όλων. Είμαι, όμως, σίγουρος, ότι φέτος σε ότι αφορά τα Χριστούγεννα στη Θεσσαλονίκη, έγινε μια καλή αρχή τη συνέχεια της οποίας θα απολαμβάνουμε με περηφάνια τα επόμενα χρόνια.

Μια καλή χρονιά σε όλους εύχομαι!

*Ο κ. Πέγκας είναι αντιδήμαρχος Τουρισμού και Διεθνών Σχέσεων του δήμου Θεσσαλονίκης