ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

«… η πόλη είναι μια υδάτινη αγκαλιά, που με ερεθίζει συναισθηματικά, που με προκαλεί να βυθιστώ στην ομιχλώδη γοητεία της. Η αγάπη μου γιά το υγρό στοιχείο έχει να κάνει με τις βασικές του ιδιότητες (ρευστότητα, διαφάνεια, πλεύση κλπ) αλλά και τις φυσικές συνθήκες που διέπουν τα αντικείμενα όταν ευρίσκονται εντός του…» (αυτοπροσωπογραφία Κ. Αρχανιώτη)

spiti_thalasa-95Συνέντευξη στην @karapanagiotidu

Ζωή κάτω από το νερό, ζωή… ανθεκτική; Το ερώτημα ρητορικό, όμως αν κάποιος προσέξει καλύτερα το προσχέδιο του γνωστού εικαστικού Κωνσταντίνου Αρχανιώτη για υποθαλάσσια εγκατάσταση* (πχ σε ένα ενυδρείο) θα «διαβάσει» την αναζήτηση του αγαπημένου πολλών διασήμων συλλεκτών, να βρει έναν… άλλον κόσμο, πιο διάφανο, πιο ισορροπημένο, πιο… κρυμμένο και ίσως πιο… προστατευμένο από μιζέριες του «πάνω κόσμου». Ο γνωστός εικαστικός μιλάει στην karfitsa για αυτή την αναζήτηση, η οποία σε λίγο καιρό θα συνεχιστεί στη… Θεσσαλονίκη, όπου και μετακομίζει από την Αθήνα. Μας απαντά γιατί αποφάσισε να αλλάξει οπτική και τι «βλέπει» στην πόλη του Θερμαϊκού για τους… καμβάδες του 

-Αγαπημένος σας ποιητής – φιλόσοφος είναι ο Λουκρήτιος, αν κρίνουμε από τον τίτλο της τελευταίας σας έκθεσης («De Rerum Natura – Περί της φύσεως των πραγμάτων») το 2015; (Ο ποιητής που στρέφεται στη φιλοσοφία, προσδοκώντας να βρει τη γαλήνη που δεν μπορεί να του προσφέρει η σύγχρονή του πραγματικότητα (συνωμοσίες, κοινωνικές και πολιτικές αναταραχές κλπ)

-Η φιλοσοφία είναι για μένα, αν και ακούγεται κάπως παράξενο, η παρηγοριά στην σκληρότητα της καθημερινότητας. Η συνάντηση μαζί της ήταν αναπόφευκτη καθώς η ποιητική διάσταση της τέχνης χρειάζεται έναν σταθερό ιστό για να με προφυλάξει από την αυθαιρεσία, την πιο μεγάλη και συνηθισμένη παγίδα που ελλοχεύει στην καλλιτεχνική διαδικασία. Και επειδή αντιμετωπίζω με γλωσσικούς όρους την ποιητική παραγωγή, αγαπημένος μου φιλόσοφος είναι ο Λ. Βιτγκενστάιν.

-Έχετε γυρίσει τον κόσμο, όμως το στοιχείο της θάλασσας, είναι κυρίαρχο στη δουλειά σας λόγω της καταγωγής σας από την Άνδρο;

-Η «παλέτα» του σύγχρονου καλλιτέχνη, δεν περιέχει μόνο χρώματα αλλά αντικείμενα, που επαναπροσδιορίζονται και «απελευθερώνονται» από την συνήθη χρήση τους, έννοιες που εκτρέπονται και αποσυνδέονται από τις συμπαραδηλώσεις τους, αναμνήσεις, όνειρα, επιθυμίες. Ό,τι μας περιβάλλει καθίσταται εκφραστικό υλικό προς επεξεργασία στην κατεύθυνση της σύνταξης μιας οπτικής πρότασης, με την γλωσσική σημασία του όρου. «Καμβάς» είναι πλέον ο γεωμετρικός τόπος (και όχι απαραίτητα επίπεδος) όπου θα αναμετρηθεί ο καλλιτέχνης, με τα ποικίλα υλικά που προανέφερα, στην προσπάθεια παραγωγής νοήματος και συναισθήματος. O καλλιτέχνης οφείλει να αναζητά και να κινείται στα πραγματικά και διανοητικά τοπία, η τροπικότητα των οποίων πλουτίζει και βαθαίνει τον πνευματικό του ορίζοντα.

-Πώς θα… «ζωγραφίζατε» (σ)τη Θεσσαλονίκη;

-Η Θεσσαλονίκη είναι μια υδάτινη αγκαλιά, που με ερεθίζει συναισθηματικά, που με προκαλεί να βυθιστώ στην ομιχλώδη γοητεία της. Η αγάπη μου γιά το υγρό στοιχείο έχει να κάνει με τις βασικές του ιδιότητες (ρευστότητα, διαφάνεια, πλεύση κλπ) αλλά και τις φυσικές συνθήκες που διέπουν τα αντικείμενα όταν ευρίσκονται εντός του. Έτσι οι στοιχειώδεις φυσικοί νόμοι, αυτοί της βαρύτητας και της άνωσης γίνονται εκφραστικά εργαλεία.

νερό-Κάποτε ζητήσατε να φωτιστεί η σκοτεινή πλευρά της ύλης… Όμως μπορεί το αντικείμενο να πάρει το φως ενός υποκειμένου;

-Φωτίζοντας την σκοτεινή πλευρά της ύλης αποκαλύπτεται ένα σύμπαν γεγονότων που δίνει ένα βαθύ συνειδησιακό περιεχόμενο σε ότι αποκαλούμε Ύπαρξη. Συνδέοντας την ψυχή του καλλιτέχνη με την πολιτισμική ψυχή και τα αρχετυπικά σχήματα του κόσμου, εκείνο το έργο τέχνης που πηγάζει από την δημιουργική μήτρα του ασυνειδήτου, καταλύει τον δια- χωρισμό εσωτερικών και εξωτερικών γεγονότων και αποτελεί μετουσίωση σε οπτική πραγματικότητα των εσώτερων διεργασιών.

-Γιατί η τέχνη στην Ελλάδα, και κυρίως η ζωγραφική, είναι τόσο… απλησίαστη; Γιατί δεν βγαίνει από τις γκαλερί; Γιατί δεν φθάνει σε όλους, ειδικά τώρα που έχουμε ανάγκη, άλλες… εικόνες, μαγικές και ονειρικές; Φωτεινές και αέναες; Γιατί τα έργα – όπως τα δικά σας – να βρίσκονται σε συλλογές διάσημων συλλεκτών, όχι όμως και σε μια δημόσια πινα- κοθήκη, σε ένα δημαρχείο, σε μια αίθουσα ξενοδοχείου; Είναι δική σας – των καλλιτεχνών – επιλογή;

-Είναι πολλές οι αιτίες που οι εικαστικές τέχνες, στην Ελλάδα, βρίσκονται μακριά από το ευρύ κοινό. Είμαστε μια προνεωτερική κοινωνία σε όλες μας τις εκφάνσεις. Μια κοινωνία που δεν έχει κατανοήσει και βιώσει την νεωτερικότητα, πως θα σταθεί απέναντι σε αυτό που αποκαλούμε μεταμοντέρνο; Οι καλλιτέχνες όμως προχωρούν και το χάσμα βαθαίνει όλο και περισσότερο. Πιστεύω ότι όλοι οι καλλιτέχνες θα ήθελαν να έρθει το έργο τους σε επαφή με το ευρύ κοινό. Ο πολιτισμός όμως δεν ήταν ποτέ στις προτεραιότητες της πολιτικής εξουσίας, κανείς δεν παραπονέθηκε για την έλειψη έργων τέχνης στους δημόσιους χώρους (εκτός ολίγων «γραφικών» που αποκαλούνται υποτιμητικά κουλτουριάρηδες). Αν δεν υπήρχαν οι συλλέκτες δεν θα υπήρχε παραγωγή έργων τέχνης. Το κράτος απουσιάζει και εδώ.

K. AρχανιώτηςΣε ποιο χώρο της Θεσσαλονίκης – οποιοδήποτε αν μπορούσατε – θα θέλατε να κάνετε την επόμενη ατο- μική σας έκθεση; (Στο Λευκό Πύργο; Στο Βασιλικό Θέατρο κοκ;)

-Όλοι οι χώροι είναι δυνητικά φιλόξενοι για μια εικαστική παρουσίαση. Από την πρόσοψη ενός ενδιαφέροντος αρχιτεκτονικά κτιρίου για video projection, έως την πισίνα ενός ξενοδοχείου για υποβρύχια εγκατάσταση (βλ φωτο προσχέδιου), μια παλιά αποθήκη, το εσωτερικό ενός motor ship, αλλά και οι θεσμικοί χώροι τέχνης. Με άλλα λόγια κάθε χώρος είναι ένα στοίχημα, μια πρόκληση για έναν καλλιτέχνη που ασχολείται με εγκαταστάσεις. Η πρόκληση είναι να ιδιοποιηθούν κάθε φορά, τα ιδιαίτερα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά ώστε να συνομιλήσουν με το έργο του, δημιουργώντας μια ενιαία σύνθεση…

spiti_thalasa-95ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ: O Κωνσταντίνος Αρχανιώτης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1957. Σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Πειραιά (1976 -1980) και ζωγραφική στην ΑΣΚΤ Αθήνας (1980 – 1986). Ομαδικές εκθέσεις (επιλογή):- Art Athina 1993, 1994, 1995, 1996, 2000 – Barcleys Bank, 1993 – Έλληνες και Ολλανδοί καλλιτέχνες , Ολλανδική Πρεσβεία στη Δημοτική Πινακοθήκη , 1993 – «Non Stop Art», Hilton hotel 1998 – «Art Quake» Μουσείο Μπενάκη , 1999- Διεθνής Έκθεση Βιβλίου, Φρανκφούρτη 2001 – «Έλληνες Ζωγράφοι 19ος και 20ος αιώνας «, Οίκος Bonhams, Λονδίνο 2004. Ατομικές εκθέσεις: Gallery «7»- Οκτώβριος 1992 – Gallery Όλγα Γεωργαντέα – Μάιος 1993 – Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης Δεκέμβριος 1993 – Gallery «7» – Μάιος 1996 – Gallery Επίκε- ντρο Απρίλιος 2000 -Gallery «7»- Νοέμβριος 2015