ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Ο αναπληρωτής υπουργός μεταναστευτικής πολιτικής, Γιάννης Μουζάλας μιλάει σε εκδήλωση που διοργάνωσε το ΣΥΡΙΖΑ Θεσσαλονίκης, με τίτλο «Η Ελλάδα και οι προσφυγικές–μεταναστευτικές ροές», που πραγματοποιήθηκε στο δημαρχείο Θεσσαλονίκης. Θεσσαλονίκη, Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2016. ΑΠΕ ΜΠΕ/PIXEL/ΣΩΤΗΡΗΣ ΜΠΑΡΜΠΑΡΟΥΣΗΣ

Σε συνέντευξή του στο news247.gr, o Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, Γιάννης Μουζάλας, μίλησε, μεταξύ άλλων, για τον τρόπο διαχείρισης των δομών φιλοξενίας, για τις αντιδράσεις των νησιωτών καθώς και για το ακριβές ποσό της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης.

Αναλυτικότερα:

Για τις δομές ο Υπουργός ανέφερε: Η σύγχυση που επικρατεί έχει μία πραγματική βάση που όμως καλλιεργείται και διογκώνεται. Ναι, το χάος πήρε μορφή και εξηγούμαι. Στην Ελλάδα εγκλωβίστηκαν 60.000 άνθρωποι μέσα σε δύο μήνες, δημιουργήθηκε η Ειδομένη, διαλύθηκε δύο μήνες μετά και οι άνθρωποι μπήκαν σε οργανωμένες δομές φιλοξενίας. Κάποιες ήταν πολύ κακές, άλλες ήταν μέτριες, όλες μέρα με τη μέρα γινόντουσαν καλύτερες. Αυτή τη στιγμή, λοιπόν, έχουμε στην ενδοχώρα 50.000 – 55.000 ανθρώπους, οι οποίοι βρίσκονται σε δομές και είναι όλοι υπό στέγη για το ξεχειμώνιασμα. Ταυτόχρονα, προχωράμε ένα πρόγραμμα βελτίωσης των δομών και γι’ αυτό μεταφέραμε σε ξενοδοχεία όσους διέμεναν σε δομές που ανανεώνονται ή ξαναδημιουργούνται. Επομένως, στην ενδοχώρα το χάος έχει πάρει μορφή και αυτή η μορφή είναι ικανοποιητική. Όταν όμως λέμε ικανοποιητική πρέπει κανείς να καταλαβαίνει για τι μιλάμε. Μιλάμε για ένα τεράστιο για την Ελλάδα προσφυγικό και μεταναστευτικό κύμα και δεν μπορούμε να φανταζόμαστε κήπους ανθισμένους, παιδάκια να παίζουνε, ανθρώπους ευτυχισμένους τη στιγμή που μιλάμε για ανθρώπους εγκλωβισμένους, οι οποίοι δεν θέλουν να βρίσκονται στη χώρα μας. Εμείς μέχρι στιγμής τους προσφέρουμε την επιβίωση. Με αυτό το σύστημα που εφαρμόζουμε, για το οποίο επικριθήκαμε, πετύχαμε να έχουμε όλους όσους είναι στην ενδοχώρα σε δομές, τα παιδιά να έχουν ξεκινήσει να πηγαίνουν στο σχολείο και όσα δεν πηγαίνουν να κάνουν μαθήματα μέσα στις δομές. Επιπλέον, έχουμε αρχίσει να διοργανώνουμε πολιτιστικές εκδηλώσεις και να δίνουμε μερικώς μετρητά. Οι άνθρωποι έχουν τρεις φορές την ημέρα φαγητό, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, δευτεροβάθμια περίθαλψη, έχουν wi-fi σε όλα τα στρατόπεδα, έχουν θέρμανση. Για όνομα του θεού. Πολλά από αυτά που σας λέω δεν τα έχουν ελληνικές οικογένειες.

Από αυτή τη σκοπιά δήλωσα στην τελευταία μου συνέντευξη ότι οι συνθήκες είναι ικανοποιητικές στην ενδοχώρα. Για τα νησιά τόνισα ότι η κατάσταση είναι πολύ κακή. Ξέρετε, όμως, εδώ γίνεται συνεχώς μια διαστρέβλωση. Ό,τι λέω διαστρεβλώνεται στα πλαίσια μιας βλακώδους εκστρατείας να πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ένα τέτοιο εθνικό θέμα όμως, δεν είναι ούτε για να πέσει ούτε για να ανέβει κανένας ΣΥΡΙΖΑ.

Να ξαναπώ λοιπόν ότι στα νησιά οι συνθήκες είναι πολύ κακές για συγκεκριμένους λόγους οι οποίοι δεν αφαιρούν βεβαίως τη δική μας ευθύνη. Η τελική ευθύνη είναι δική μας και πρέπει να την αναλαμβάνουμε αλλά πρέπει ο καθένας να αναλαμβάνει και τις δικές του ευθύνες. Στα νησιά με βάση τη συμπεριφορά των τοπικών αρχόντων και του συλλόγου ξενοδόχων δεν μπόρεσε να γίνει αυτό που έγινε στην ενδοχώρα, δηλαδή οι άνθρωποι να πάνε σε ξενοδοχεία μέχρι να βελτιώσουμε τις δομές, να δοθούν καινούριοι χώροι και να δοθεί και ένας χώρος που θα χρησιμεύσει ως κλειστό κέντρο για τους παραβατικούς και για τις διαδικασίες του ασύλου. Αυτά ακριβώς ζήτησε ο κύριος Αβραμόπουλος από πλευράς της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και παρόλα αυτά συνεχίζουν να ζητάνε να παραιτηθεί ο Μουζάλας. Εγώ έχω όλη την καλή διάθεση και πάντα αναλαμβάνω ευθύνες αλλά αυτό το βιολί να αναλαμβάνω και ευθύνες άλλων, όχι!

Για τους νησιώτες: Επιτρέψτε μου να σας πω, δεν έγιναν οι κάτοικοι φασίστες, δεν έγιναν οι κάτοικοι ρατσιστές, όλα αυτά δημιουργούνται πάνω σε πραγματικές συνθήκες, ο λαϊκισμός άλλωστε πολλές φορές στηρίζεται πάνω σε πραγματικότητες. Ποια είναι η αλλαγή που έχει συμβεί στα νησιά; Πριν τη συμφωνία ήταν χώροι transit ενώ τώρα οι άνθρωποι μένουν στα νησιά, δεν μπορούν να φτάσουν στους προορισμούς που ήθελαν στην Ευρώπη και οι επιλογές που έχουν είναι είτε να γυρίσουν πίσω στην Τουρκία είτε να τους δοθεί άσυλο στην Ελλάδα. Δεν θέλουν όμως τίποτα από τα δύο και αυτό τους εκνευρίζει, τους κουράζει, τους κάνει δυστυχισμένους, προβληματικούς. Επιπλέον, δεν έχουν πια χρήματα και κυρίως άλλαξε η σύσταση του πληθυσμού. Ενώ το 2015 είχαμε πρόσφυγες σε ένα ποσοστό της τάξης του 70%-80% τώρα το 70% είναι αυτό που κοινωνικά και πολιτικά λέμε παράτυποι μετανάστες και νομικά ορίζεται ως παράνομοι μετανάστες.

Πρόκειται για νέους άνδρες, μόνους, που ψάχνουν να φύγουν στην Ευρώπη και όχι για οικογένειες με παιδιά, που σημαίνει ότι πλέον προκύπτουν και προβλήματα παραβατικότητας. Επομένως, έχουν δίκιο οι νησιώτες, κουράστηκαν, αυτό όμως δεν δικαιολογεί όλα τα υπόλοιπα.

Αντίθετα, είναι σαφές ότι η μόνη πρόταση που μπορεί να ξαλαφρώσει τα νησιά είναι να ισχύσει η συμφωνία και να μπορέσουμε να επιστρέψουμε αυτούς που δεν δικαιούνται άσυλο στην Τουρκία. Αυτό για να συμβεί έπρεπε να τους είχαμε σε κάποια ξενοδοχεία για να αντιμετωπίσουμε το χειμώνα μέχρι να φτιάξουμε καλύτερους χώρους. Χρειάζεται όμως όπως λέει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να δημιουργηθεί και ένας μικρός κλειστός χώρος κράτησης για να μπορεί η διαδικασία του ασύλου να δουλέψει καλύτερα. Αυτά τα αρνούνται οι νησιώτες και λένε το λαϊκίστικο σύνθημα «να περάσουν στην ενδοχώρα». Μα αν περάσουν στην ενδοχώρα, η συμφωνία Ε.Ε. – Τουρκίας καταρρέει. Τους το είπε και ο κύριος Αβραμόπουλος, αν η συμφωνία Ε.Ε. – Τουρκίας καταρρεύσει, τα νησιά δεν θα μείνουν χωρίς πρόσφυγες, απλά θα έχουν πάλι 2.000 – 3.000 πρόσφυγες την ημέρα. Αυτό λοιπόν σε γενικές γραμμές που πιστεύω εγώ ότι φταίει είναι ότι πάνω σε μια μισή αλήθεια, στηρίχτηκε ένα μεγάλο ψέμα.

Τέλος, για τα κονδύλια που λαμβάνουν οι κρατικοί φορείς, οι μκο και διεθνείς οργανισμοί αναφέρει: Με τα οικονομικά γίνεται πάλι μια τεράστια προπαγάνδα εις βάρος της κυβέρνησης η οποία κάνει κακό και στο εξωτερικό. Πρώτον, πάλι στηρίζεται σε μια μισή αλήθεια, ότι δηλαδή πήραμε ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Nα εξηγήσω λοιπόν τι έχουμε κάνει. Συνολικά, από τη μία επιτροπή της Ευρώπης, πήραμε έκτακτα για την Ελλάδα 350 εκατομμύρια ευρώ. Από αυτά στο ελληνικό κράτος δόθηκαν τα 175. Τα υπόλοιπα δόθηκαν σε θεσμικές οργανώσεις, όπως είναι η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ, σε διεθνείς οργανισμούς και σε ΜΚΟ. Εμείς λοιπόν γι’ αυτά τα 175 εκατομμύρια για τα οποία δικαιούνται να μας ελέγξουν και οφείλουμε να αποδώσουμε λογαριασμό έχουμε απορροφήσει περίπου το 60-70% και μέχρι το τέλος Φλεβάρη θα έχουμε απορροφήσει πάνω από το 80%, καθώς έχουν ήδη συμβασιοποιηθεί τα έργα. Στην έκτακτη κατάσταση λοιπόν κάναμε μια εξαιρετική απορροφητικότητα των εκτάκτων κονδυλίων.

Πώς βγαίνει ο μύθος του ενός δισεκατομμυρίου; Μέσω εθνικών προγραμμάτων υπάρχουν ακόμα 509 εκατομμύρια, χρήματα που εγκρίθηκαν από την Ε.Ε. πριν καν αρχίσει η προσφυγική κρίση το 2014 και η χώρα μας θα έπαιρνε για να αξιοποιήσει για το μεταναστευτικό που ήδη υπήρχε, μέχρι το 2022. Αυτά είναι επιλέξιμα. Μας ζητήθηκε λοιπόν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να πάρουμε από αυτά τα χρήματα κι έχουμε αρχίσει να το κάνουμε. Όμως δεν έχουμε αυτή τη στιγμή μισό δισεκατομμύριο στην τράπεζα, κάνουμε κάθε φορά έργα και απορροφούμε από τις επιλέξιμες δαπάνες, διότι δεν είναι όλες επιλέξιμες, π.χ. το φαγητό δεν περιλαμβάνεται, οπότε πρέπει να υπερβούμε διάφορες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Μέχρι στιγμής έχουμε απορροφήσει το 17%, το οποίο είναι ένα υψηλό ποσοστό στην Ευρώπη. Και υπάρχουν επίσης και άλλα χρήματα που έχουν δοθεί στις θεσμικές οργανώσεις από αυτά τα ταμεία.

Μας κατηγορούν βλακωδώς γιατί αφήσαμε να δοθούν χρήματα στις οργανώσεις. Μα εμείς δεν θέλαμε να δοθούν, αντισταθήκαμε, δοθήκανε όμως, ήταν ένας τρόπος να χρηματοδοτήσει η Ευρώπη το προσφυγικό – μεταναστευτικό. Δεν ήταν δική μας επιλογή αλλά δεν κρίναμε ότι ήταν φάση που έπρεπε να κηρύξουμε πόλεμο και να πάμε με το στρατό μας να καταλάβουμε το Βέλγιο και την Ευρώπη.

Το πώς αξιοποιούνται τα χρήματα που δόθηκαν σε οργανώσεις είναι ένα θεμιτό ερώτημα, το θέτουμε και εμείς συνέχεια. Διότι ξέρετε η Ελλάδα είναι κράτος μέλος και είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κανείς με τη διαχείριση, στο χειρισμό των χρημάτων υπάρχει μια διαφάνεια, όπως ισχύει για κάθε κράτος – μέλος. Οι οργανώσεις αυτές όμως, θεσμικά δεν έχουν καμία διαφάνεια, δεν δίνουν λογαριασμό σε εμάς, δίνουν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Έχουμε ζητήσει επανειλημμένα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να υπάρξει διαφάνεια και απολογισμός στον ελληνικό λαό, συνεχίζουμε να το παλεύουμε αλλά δεν εξαρτάται από εμάς. Τα χρήματα των οργανώσεων δεν είναι ευθύνη του ελληνικού κράτους, μας αρέσει δεν μας αρέσει, δίνονται από την DGECΗO η οποία έχει τους δικούς της κανονισμούς και δεν είναι υποχρεωμένη να μας δώσει εξηγήσεις. Εμείς ζητάμε εξηγήσεις, το αν θα τις πάρουμε ή όχι είναι μια άλλη ιστορία, αλλά δεν μπορεί κανείς να μας κατηγορήσει και να μας πει «γιατί δεν ελέγχετε την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ;» Γιατί νομικά δεν έχουμε αυτήν την δυνατότητα.