ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

 

Του Βασίλη Μάστορα

Παρότι πέρασαν αρκετές ημέρες από τη δημοσίευση της συνέντευξης του πρώην ποδοσφαιριστή της ΑΕΚ και του Ολυμπιακού Αλέκου Αλεξανδρή (Sport 24.gr), ακόμη συζητιέται. Εκτιμώ ότι ίσως να μείνει και στην ιστορία, όπως έμεινε και η δήλωση του τέως διαιτητή Γιάννη Σπάθα «ο Ολυμπιακός και το Αιγάλεω να κερδίζουν και οι άλλοι να πάνε να…».

Για όσους πιθανόν δεν έμαθαν τι δήλωσε ο Αλεξανδρής τους μεταφέρω το χαρακτηριστικότερο απόσπασμα: «Αν θες να είσαι πρωταθλητής δεν υπάρχουν fair play και μαλακίες. Θέλω να κερδίσω. Πώς θα κερδίσω; Με τον οποιοδήποτε τρόπο. Κλέβω ακόμα και το παιδί μου! Φέρνω έξι-πέντε στα ζάρια και του λέω πως έφερα εξάρες». Δήλωση γεμάτη κυνισμό που αποτυπώνει την κουλτούρα του ελληνικού ποδοσφαίρου και όχι μόνο. Εάν δεχτούμε ότι το ποδόσφαιρο είναι το αποτύπωμα της ελληνικής κοινωνίας εύκολα οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι η δήλωση Αλεξανδρή ίσως να αποτυπώνει και τον τρόπο σκέψης σημαντικού αριθμού Ελλήνων.

Η λογική του «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», η οποία δεν αποτελεί προνόμιο μόνο του επαγγελματικού αθλητισμού. Εκεί όπου η διαιτητική αδικία προσφέρει στους ευνοημένους δόξα και χρήμα. Αγαθά τα οποία τα στερεί από κάποιους άλλους. Βεβαίως ο Αλεξανδρής είχε και το θάρρος και ομολόγησε αυτό που όλοι γνωρίζουν και το εισπράττουν κρυφογελώντας οι ευνοημένοι. Σαφώς και δεν τον αθωώνει η ομολογία, αλλά για να λέμε την αλήθεια, στον αθλητισμό κανείς δεν χαλάει τον κόσμο γιατί κέρδισε ένα άδικο πέναλτι ή πέτυχε ένα γκολ οφσάιντ. Το θέμα με τον Αλεξανδρή είναι ότι συστηματικά διεκδικούσε «μαϊμού» πέναλτι πέφτοντας χωρίς αιτία στην αντίπαλη περιοχή γνωρίζοντας ότι ο συστημικός διαιτητής θα σφυρίξει πέναλτι, καθώς περίμενε το… πέσιμο. Το γεγονός ότι τέως διεθνής ποδοσφαιριστής έγινε συνειδητά κομμάτι ενός συστήματος είναι περισσότερο ενοχοποιητικό από το ότι ομολόγησε την πράξη του. Πολύ δε περισσότερο ο σαρκασμός του «εγώ έπεφτα οι διαιτητές γιατί σφύριζαν τα πέναλτι;». Η απάντηση; Σε πολλές παράνομες πράξεις χρειάζονται περισσότεροι από έναν.