ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

του Δημήτρη Βασιλειάδη*

Υπάρχουν πολύ συγκεκριμένοι δείκτες αν θέλεις να αξιολογήσεις σωστά έναν αυτοδιοικητικό όπως έναν δήμαρχο. Το life style, το main stream, το comme il faut, το fashion idol, είναι σαφές πως δεν είναι δείκτες αξιολόγησης. Μπορεί να είναι κώδικες επικοινωνίας μεταξύ ανθρώπων που έχουν κοινές αναφορές, δείκτες πάντως δεν είναι.

Για έναν δήμαρχο ένας βασικός δείκτης αποτελεί το επίπεδο καθαριότητας που έχει η πόλη του. Η Θεσσαλονίκη δεν είναι απλώς βρώμικη, είναι παμβρώμικη, ντρέπεσαι να την δείξεις.  Λίγα χρόνια πριν υπήρχε ένας  αντιδήμαρχος, ο Βαγγέλης Δημητρίου, ο οποίος επίσης αντιμετώπιζε προβλήματα με τα καύσιμα, με τα ανταλλακτικά, με το προσωπικό, με τα χρήματα, η πόλη όμως ήταν πεντακάθαρη!  Έβρισκε τρόπους, έβρισκε λύσεις. Ο σημερινός δεν μπορεί να λύσει κανένα απολύτως πρόβλημα. Πάντα  λέει το προφανές: δεν υπάρχουν λεφτά. Δεν νομίζω πως μας πείθει όσο υπάρχει το παράδειγμα Δημητρίου που επίσης χωρίς λεφτά κρατούσε την πόλη υποδειγματικά καθαρή. Και μη μας πει ότι τότε οι πολίτες συνεργάζονταν και σήμερα δεν είναι συνεργάσιμοι, γιατί ασφαλώς και δε ισχύει. Οι πολίτες είναι πολίτες!

Ένας ακόμα δείκτης είναι τα έργα υποδομής που δρομολογεί ή υλοποιεί ένας Δήμαρχος κατά την περίοδο της θητείας του (ο σημερινός μάλιστα διανύει την δεύτερη θητεία του, άρα χρόνος υπήρχε). Δεν υπάρχει κανένα έργο Μπουτάρη, μα κανένα, ούτε πεζοδρόμιο! Ο προηγούμενος μπορεί να κρίθηκε όπως κρίθηκε από την δικαιοσύνη (οκ το σεβόμαστε, εννοείται, υπήρχε θέμα και μάλιστα μεγάλο), έχει αφήσει όμως την παραλία Παπαγεωργόπουλου, το δημαρχείο Παπαγεωργόπουλου, την αλάνα της Τούμπας Παπαγεωργόπουλου, δέκα χιλιάδες δενδροφυτεύσεις Παπαγεωργόπουλου και άλλα πολλά που δεν έχω χώρο να τα αναφέρω!

Πάμε σε ακόμα έναν δείκτη, αυτόν της ανάδειξης της πόλης ως τουριστικό προορισμό. Δεν μου λέτε εσείς όλοι που λέτε ότι ο δήμαρχος έφερε τους Τούρκους, είναι αυτός που τους έφερε και στην Καβάλα; Και στην Θάσο; Και στην Χαλκιδική; Έρχονται παντού κατά χιλιάδες και υπάρχουν φορείς που κάνουν καλή δουλειά στον τομέα αυτόν και δεν είναι μόνο οι δήμοι. Στη Θεσσαλονίκη έρχονται γιατί είναι το σπίτι του Κεμάλ, όχι γιατί τους φέρνει ο δήμαρχος. Οι τουρίστες από το Ισραήλ έρχονται γιατί έχουν αναφορές στην πόλη, είναι σεφαραδίτες, έχουν συγγενείς εδώ, φίλους και μια τεράστια πολιτιστική κληρονομιά. Η βοήθεια της ισραηλιτικής κοινότητας στην αύξηση της τουριστικής κίνησης είναι τεράστια και πολύ αποτελεσματικότερη από τις προσπάθειες του δημάρχου.

Ας ψαχτούμε λοιπόν. Οι επόμενες εκλογές δεν είναι τόσο μακριά.

 

*Ο κ. Βασιλειάδης είναι πολιτικός αναλυτής της εταιρίας Interview