ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Της Παναγιώτας Γιδαροπούλου 

Από τα 17 του χρόνια ο Ηλίας Αναστασιάδης υπήρξε εθισµένος στον τζόγο. Σήµερα σε ηλικία 34 χρονών, δηµοσιογράφος στο επάγγελµα  και αρχισυντάκτης σε γνώστη ιστοσελίδα,  καθαρός πλέον, περιγράφει στην Karfitsa πως…  γλύτωσε από τον εθισµό που του στοίχισε περισσότερα από 100.000 ευρώ! «Ξεκίνησα στα 17 περίπου, έπαιζα ιντερνετικό στοίχηµα γιατί µου άρεσαν πολύ τα αθλητικά. Άρχισα να παίρνω κρυφά από τις πιστωτικές κάρτες του πατέρα µου, το είδα σαν παιχνίδι σαν πλάκα. Στην αρχή δεν ήµουν εθισµένος µετά όµως άρχισα να µπαίνω… πιο βαθιά» και καθώς όπως ο ίδιος λέει, χωνόταν πιο βαθιά στον κόσµο του εθισµού η µόνη του επιθυµία ήταν να το κάνει… όλη µέρα: «Ήταν αυτό που σκεφτόµουν συνεχώς, ήταν η µοναδική µου έννοια», λέει.

%ce%97%ce%9b%ce%99%ce%91%ce%a3-%ce%91%ce%9d%ce%91%ce%a3%ce%a4%ce%91%ce%a3%ce%99%ce%91%ce%94%ce%97%ce%a3-%ce%9c%ce%95%ce%93%ce%91%ce%9b%ce%97-%ce%9b%ce%a9%ce%a1%ce%99%ce%94%ce%91-%ce%a6%ce%a9%ce%a4

Και συµπληρώνει: «Ήθελα να παίζω 18 ώρες την µέρα και 24 αν γινόταν, να παίζω χωρίς να… κοιµάµαι. Στην ουσία ήταν η αποµόνωση µου, ο καλύτερος τρόπος για να µην αντιµετωπίζω τα προβλήµατα µου. Κλεινόµουν σε αυτό, εξαφανιζόµουν σαν να έπαιρνα τη δόση µου».

Το ταµείο του εθισµού

Τα χρόνια περνούσαν και ο εθισµός του µεγάλωνε όπως άλλωστε και τα χρήµατα που έχανε. «Με έναν πρόχειρο υπολογισµό όλα αυτά τα χρόνια έχασα πάνω από… 100.000€», λέει. Άρχισε να αντιλαµβάνεται ότι υπάρχει πρόβληµα,  όταν το περιοδικό στο οποίο εργαζόταν έκλεισε κι έµεινε χωρίς δουλειά. Τότε πέρασε -όπως αναφέρει- την πιο δύσκολη φάση: «Το χειρότερο που βίωσα ήταν αυτός ο µήνας που ζήτησα βοήθεια, έχασα περίπου 10.000€, την αποζηµίωση µου από την δουλειά µου, χωρίς να έχω… επόµενη. Σπατάλησα τα χρήµατα που θα µπορούσαν να µε βοηθήσουν να επιβιώσω για λίγο καιρό. Αυτό µε τρόµαξε, είπα ότι κάτι πρέπει να κάνω». Κι έκανε…

Η ώρα του τηλέφωνου

Στην ηλικία των 29 χρόνων του ο Ηλίας, αφού έχασε χρήµατα, δουλειά, παρόν και µέλλον έκανε ένα σωτήριο τηλεφώνηµα. «Μετά το γερό χαστούκι που έφαγα χάνοντας πολλά χρήµατα σε ένα µήνα, επικοινώνησα µε το ΚΕΘΕΑ. Περίµενα µερικούς µήνες µέχρι να γίνω δεκτός στο πρόγραµµα, ενώ συνέχιζα να παίζω και µετά ευτυχώς άρχισαν οι συνεδρίες». Η αποδοχή του προβλήµατός του έγινε αφού εντάχθηκε στο πρόγραµµα: «Το κατάλαβα αφού ξεκίνησα το  πρόγραµµα, για να είµαι ειλικρινής». Στην αρχή του προγράµµατος ένιωθε ότι δεν είχε θέση εκεί: «Μπήκα στο πρόγραµµα απεξάρτησης  µε… αµφιβολία ότι δεν είµαι ακριβώς σαν τους άλλους, ένιωθα διαφορετικός γιατί όλοι οι άλλοι είχαν το φόβο των χρεών κι εγώ δεν είχα  χρέη» Με το πέρας του πρώτου εξαµήνου της θεραπείας βεβαιώθηκε ότι τελικά είχε περισσότερα κοινά απ΄ ότι πίστευε αρχικά. «Δεν διέφερα καθόλου από τα άλλα άτοµα που συµµετείχαν στο πρόγραµµα. Το γεγονός ότι δεν θα µε έκλειναν φυλακή δεν σήµαινε ότι δεν ήµουν εθισµένος». Η οµαδική θεραπεία ξεκίνησε έναν µήνα µετά τη συµµετοχή του στο πρόγραµµα:  «ήταν ακριβώς όπως βλέπουµε στις ταινίες άνθρωποι κάθονται γύρω-γύρω και παραδέχονται εθισµούς και προσπάθειες να αποτοξινωθούν.

Ο ψυχολόγος σε βοηθάει αλλά δεν έχει µπει στην κατάσταση σου, δεν µπορεί να κρίνει όπως ένας άνθρωπος που έχει περάσει τα ίδια, που έχει πει ψέµατα για αυτό, που έχει δανειστεί χρήµατα, σε καταλαβαίνει καλύτερα κάποιος που το έχει ζήσει κι αυτό ήταν µεγάλη βοήθεια». Σήµερα δηλώνει µετανιωµένος για όλο εκείνον τον χρόνο που σπατάλησε τζογάροντας αφού ο χρόνος ήταν και είναι κάτι πολύτιµο σηµειώνοντας «το βλέπω τώρα, θα ήθελα αυτά τα 15 χρόνια που έπαιζα να µην το έκανα , είναι χαµένος χρόνος» .

Η συγγραφή ενός αυτοβιογραφικού βιβλίου

Ο Ηλίας Αναστασιάδης  κατέγραψε την εµπειρία ζωής και χάσιµο χρόνου σε ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε πρόσφατα µε τον τίτλο «Δευτέρα» και ο τίτλος οφείλεται όπως εξηγεί στο ότι «οι οµαδικές συνεδρίες γινόταν κάθε Δευτέρα και δεν θα το ξεχάσω…». Το βιβλίο απευθύνεται σε ανθρώπους που έχουν γενικά πρόβληµα όχι µόνο στους εθισµένους του τζόγου: «Απευθύνεται σε ανθρώπους που έχουν κοιταχτεί στον καθρέφτη κι έχουν πει: “Το παρακάνεις µε αυτό, έχεις… πρόβληµα” εµείς ξέρουµε καλύτερα τις αδυναµίες µας,  όποιος έχει πρόβληµα θα βρει σηµεία που θα ταυτιστεί». Σύµφωνα µε το συγγραφέα όλοι µπορούν να ελευθερωθούν από το πρόβληµα τους αρκεί να το…  παραδεχτούν και να το αποδεχτούν «Ο καθένας µπορεί να τα καταφέρει και να καθαρίσει, αρκεί  να προσπαθήσει. Πρέπει να δει την ζωή από την άλλη πλευρά. Όλοι µπορούν…»