ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Του Νίκου Καραμανλή

Με την κυβέρνηση να προσπαθεί αλλαγή ατζέντας, µετά και την αέναη λιτότητα που επισφραγίστηκε µε τις αποφάσεις του Eurogroup, η κεντρική πολιτική σκηνή τείνει να µετατραπεί σε ένα… τεράστιο δικαστήριο. Η σκανδαλολογία έχει εγκατασταθεί σταθερά στον δηµόσιο διάλογο, µε προεξέχοντες ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, µε τις συζητήσεις για το παρελθόν να κυριαρχούν σε µία χώρα µε «δύσκολο» µέλλον. Η παραποµπή του Γιάννου Παπαντωνίου στην τακτική Δικαιοσύνη είναι ένα πολιτικό θέµα, όχι όµως το κυρίαρχο σε µία περίοδο που περικόπτονται συντάξεις και γίνονται εκατοντάδες κατασχέσεις καθηµερινά.

Σε κάθε περίπτωση, άλλωστε, αυτό που εξάγεται ως συµπέρασµα είναι πως το Μέγαρο Μαξίµου επιχειρεί µέσω της πόλωσης και της σκανδαλολογίας να καλύψει το χαµένο έδαφος στις δηµοσκοπήσεις. Το περιβόητο «ηθικό πλεονέκτηµα» –µε κορυφαίους υπουργούς, βουλευτές και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να έχουν λησµονήσει το «πράσινο» παρελθόν τους– αυτή την ώρα δεν φαίνεται να συγκινεί τους πολίτες. Αντιστοίχως, δεν συγκινούνται οι πολίτες από «συµψηφισµούς» που επιχειρούνται. Γιατί οι «κακές γλώσσες» επιµένουν πως η αντεπίθεση που η κυβέρνηση επιχειρεί –µε «άρµα» τη… διαπλοκή– δεν είναι παρά η προσπάθεια να αντικρούσει τις καταγγελίες της αντιπολίτευσης για τον Πάνο Καµµένο.

Καλή, λοιπόν, η ανάδειξη και η πολιτική αξιοποίηση υποθέσεων που βρίσκονται υπό δικαστική έρευνα και βαραίνουν πρόσωπα που συνδέονται µε προηγούµενες κυβερνήσεις, όµως τα µεγάλα προβλήµατα είναι άλλα. Και δεν επιλύονται µε επικοινωνιακές στρατηγικές…

Ταυτόχρονα, µε την πόλωση να κυριαρχεί στην ατµόσφαιρα εντός Κοινοβουλίου (αλλά και στα πάνελ), η αίσθηση που αποκοµίζει κανείς είναι πως η χώρα εισέρχεται σε µία µακρά προεκλογική περίοδο. Οι υπουργοί –ακόµη και ο ίδιος ο πρωθυπουργός– δείχνουν να ασχολούνται περισσότερο µε το πώς θα καθίσουν όσους περισσότερους µήνες µπορούν στην καρέκλα τους και µε το πώς θα κλείσει η «ψαλίδα» από τη ΝΔ. Ακόµη κι αν οι κάλπες στηθούν το φθινόπωρο του 2018 –όπως πολλοί εκτιµούν–, τότε θα έχει χαθεί στη δίνη της σκανδαλολογίας και της παρελθοντολογίας ακόµα ένα µεγάλο και κρίσιµο χρονικό διάστηµα. Και για όσους το έχουν λησµονήσει, ο χρόνος κυριολεκτικά είναι χρήµα, σε µία Ελλάδα που µετά από µία επταετία µνηµονίων δεν λέει να ορθοποδήσει.

Το πιο ανησυχητικό είναι πως ακόµη και ο πρωθυπουργός –παρά τη στροφή του στη ρεαλπολιτίκ– δείχνει ανέτοιµος να εκµεταλλευτεί την «ανάσα» που πήρε η χώρα από τη συµφωνία για την εκταµίευση των 8,5 δισ. ευρώ. Κρίµα, δυστυχώς, γιατί για ακόµη µία φορά κινδυνεύουν να πάνε χαµένες οι θυσίες των Ελλήνων, προκειµένου η «αυλή» της Κουµουνδούρου να βαυκαλίζεται ότι κυβερνά µε προοδευτικό πρόσηµο. Κρίµα, γιατί οι όποιες θετικές προοπτικές κινδυνεύουν να «καούν» πριν καν στεγνώσει το µελάνι της συµφωνίας του Eurogroup.

 

 

Σχολιάστε