ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Όλο και συχνότερη γίνεται στην εποχή μας η εμφάνιση ασθενειών του Θυρεοειδούς. Στη συνέχεια, θα γίνει προσπάθεια επεξήγησης των παθήσεων αυτών, της αντιμετώπισης, της πιθανής εξέλιξης και της, κατά το δυνατό, πρόληψής τους.

Ο θυρεοειδής είναι ένας ενδοκρινής αδένας που βρίσκεται στο πρόσθιο κάτω μέρος του τραχήλου, αμέσως κάτω από το «μήλο του Αδάμ». Κύρια λειτουργία του είναι η διαχείριση του ιωδίου στον οργανισμό και η παραγωγή ορμονών με κυριότερες τις Τ3, Τ4 και Καλσιτονίνη.

Οι παθήσεις του Θυρεοειδούς εκδηλώνονται με διαταραχή της έκκρισης των ορμονών. Έτσι, όταν οι ορμόνες υπερπαράγονται,  προκύπτει η κατάσταση που ονομάζεται υπερθυρεοειδισμός, ενώ όταν παράγονται λιγότερο, υποθυρεοειδισμός.

Η δυσλειτουργία αυτή μπορεί να οφείλεται σε άγνωστα αίτια, οπότε λέγεται ιδιοπαθής, είτε σε κάποιο εξωτερικό παράγοντα,  για παράδειγμα έκθεση σε ακτινοβολία, λήψη φαρμάκων πλούσιων σε Ιώδιο, είτε τέλος, σε αυτοάνοση καταστροφή του Θυρεοειδούς. Κατά την τελευταία, εμφανίζονται στον οργανισμό αντισώματα που στοχεύουν στην καταστροφή του θυρεοειδούς που εσφαλμένα θεωρείται ως «εχθρικό» όργανο.  Τα αντισώματα αυτά εμφανίζονται κυρίως σε γυναίκες με κληρονομικό ιστορικό.  Έτσι η καταστροφή του Θυρεοειδούς ξεκινά λίγο μετά τη γέννηση και συνεχίζει καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του ατόμου.

Αποτέλεσμα αυτής της διαρκούς διαδικασίας είναι η σταδιακή δυσλειτουργία του αδένα που εκδηλώνεται με προοδευτικά επιδεινούμενη έκκριση των ορμονών. Στις περισσότερες περιπτώσεις, εμφανίζεται ελαττωμένη έκκριση – υποθυρεοειδισμός, ενώ σε μικρότερο ποσοστό,  αυξημένη έκκριση – υπερθυρεοειδισμός.

Τα  συμπτώματα που εμφανίζονται όταν η νόσος εξελιχθεί είναι  αδυναμία,  εύκολη κόπωση, καρδιακή αρρυθμία, δυσκοιλιότητα, δυσανεξία στο ψύχος, τριχόπτωση, χωρίς κάποιο από τα παραπάνω να αποτελεί αποκλειστικό γνώρισμα θυρεοειδικής δυσλειτουργίας. Αυτή είναι η κυριότερη αιτία καθυστερημένης διάγνωσης, άρα και θεραπείας των παθήσεων του Θυρεοειδούς.

Στην καθημερινότητα ενός ενδοκρινολόγου, οι περισσότεροι ασθενείς προσέρχονται για εκτίμηση μη φυσιολογικών τιμών ορμονών ή διαταραχών στην αρχιτεκτονική του θυρεοειδούς (όζοι) που ανακαλύφθηκαν σε έλεγχο ρουτίνας ή κατά τη διάρκεια άλλων εξετάσεων όπως υπερηχογράφημα καρωτίδων, αξονική τομογραφία εγκεφάλου.

Η θεραπεία των παθήσεων του θυρεοειδούς, στην πλειοψηφία τους, γίνεται με λήψη δισκίων τα οποία ομαλοποιούν τις ορμόνες, συμπληρώνοντας ή ελαττώνοντας την έκκρισή τους. Όπως τονίσθηκε νωρίτερα, τα συμπτώματα της θυρεοειδικής δυσλειτουργίας δεν είναι ειδικά, κάτι το οποίο καθιστά την πρόληψη ως το μοναδικό τρόπο έγκαιρης διάγνωσης όλων των παθήσεων του θυρεοειδούς.

Ιωαννης Δ. Λίτσας
Ενδοκρινολόγος
Μ. Αλεξανδρου 50 – 52 Εύοσμος
[email protected]
www.endokrinologoi-thessaloniki.gr

Σχολιάστε