ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Του Νίκου Καραμανλή

Η σημαντική υστέρηση που καταγράφηκε τον Ιούλιο στα φορολογικά έσοδα είναι ο νέος μεγάλος «πονοκέφαλος» του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης – ιδιαίτερα εν όψει της τρίτης αξιολόγησης. Την ίδια ώρα καταδεικνύει το πρόβλημα που υπάρχει σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις, με την εικόνα της πραγματικής οικονομίας στη χώρα να προκαλεί θλίψη. Το πρόβλημα έχει και πολιτική διάσταση, καθώς τα στοιχεία αυτά έρχονται την ώρα που ο Αλέξης Τσίπρας ετοιμάζεται για τα εγκαίνια της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, όπου μετά από δύο χρόνια διακυβέρνησης του τόπου «οφείλει» να παρουσιάσει ένα θετικό αφήγημα.

Πριν από λίγα 24ωρα, η Εφορία απέστειλε ηλεκτρονικά ραβασάκια σε μερικές… εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που δεν μπόρεσαν να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους. Είναι πέραν πάσης αμφιβολίας ότι ένα σημαντικότατο τμήμα της κοινωνίας, και κυρίως ο κορμός της πάλαι ποτέ μεσαίας τάξης, αδυνατεί να καλύψει τις φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις του. Ο λόγος δεν είναι άλλος από την επιλογή της κυβέρνησης, στην προσπάθειά της να καλύψει τους δημοσιονομικούς στόχους που ανέλαβε στο πλαίσιο του 3ου μνημονίου, να υπερφορολογήσει τα πάντα. Το αποτέλεσμα είναι ακόμα κι αυτοί που ήταν ή θέλουν να είναι συνεπείς απλά να αδυνατούν να πληρώσουν, καθώς δεν έχει μείνει από πού αλλού να κόψουν.

Είναι τουλάχιστον φαιδρό να πιστεύουν στην κυβέρνηση ότι τόσες χιλιάδες πολίτες θα διακινδύνευαν τη δέσμευση των λογαριασμών ή και των περιουσιακών στοιχείων τους, μην πληρώνοντας φόρους και εισφορές. Όταν ο σχεδόν μισός ενεργός οικονομικά πληθυσμός –περίπου 3,8 εκατ. φορολογούμενοι– έχει ληξιπρόθεσμα χρέη, είναι προφανές ότι η κατάσταση είναι εκτός ελέγχου. Αλήθεια, πώς θα μπορέσει να δικαιολογήσει η κυβέρνηση και τις κατασχέσεις σε πρόσωπα που το εισόδημά τους μόλις και μετά βίας ξεπερνά το όριο της φτώχειας; Πώς θα μπορέσει να επιτευχθεί η πολυπόθητη ανάκαμψη, όταν ο μισός πληθυσμός της χώρας βιώνει πρωτοφανή οικονομική ασφυξία;

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδήμων στα οικονομικά για να καταλάβει ότι η δημοσιονομική ισορροπία δεν μπορεί να διατηρηθεί για πολύ με τους σημερινούς κανόνες. Απλή γνώση της οικονομίας της αγοράς χρειάζεται, μία ζύμωση με την κοινωνία που στενάζει και βλέπει να μπλοκάρουν τραπεζικοί λογαριασμοί ακόμη και για οφειλές λίγων εκατοντάδων ευρώ. Κανείς άραγε στην κυβέρνηση δεν βλέπει ότι οι ακραίες πολιτικές που έχουν επιλεγεί σπρώχνουν επιχειρήσεις και πολίτες στη φοροδιαφυγή; Πουθενά, μα πουθενά στον δυτικό κόσμο δεν στάθηκε οικονομικό μοντέλο βασισμένο στο ξεζούμισμα των ίδιων και των ίδιων φορολογουμένων.

Νέο παραγωγικό μοντέλο και νέες θέσεις εργασίας χρειάζεται ο τόπος. Όχι νέους φόρους ή νέα κατασχετήρια. Στην κυβέρνηση γνωρίζουν ότι για να επιτευχθεί ο στόχος του πρωτογενούς πλεονάσματος (σ.σ. 3,5%) για το 2018, θα χρειαστούν επιπλέον μέτρα, τα οποία θα βαρύνουν και πάλι τα συνήθη υποζύγια. Είναι όμως αυτή η λύση; Ή μήπως νομίζουν ότι με το «ανάθεμα» στην τρόικα και στους δανειστές θα γίνουν πιο εύπεπτα;

Σχολιάστε