ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Του Νίκου Καραμανλή

Οι 153 βουλευτές της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ «σφράγισαν» με την ψήφο τους ένα τέταρτο μνημόνιο –όσο κι αν επιμένουν να υποστηρίζουν ότι απλά είναι ακόμη ένα Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα–, το οποίο δεν επιβάλλει μόνο νέες περικοπές στις συντάξεις και στο αφορολόγητο. Δεν αυξάνει μόνο τις ασφαλιστικές εισφορές, ισοπεδώνοντας τους ελεύθερους επαγγελματίες, αλλά βάζει χέρι στο πορτοφόλι ακόμη και αυτών που αμείβονται με λίγες εκατοντάδες ευρώ τον μήνα (400-500 ευρώ). Κάτι το οποίο δεν τόλμησε να κάνει καμία από τις προηγούμενες –«ανάλγητες» σύμφωνα τη σημερινή «ευαίσθητη»– κυβερνήσεις! Πρόκειται για ένα μνημόνιο το οποίο οδηγεί στην απόλυτη εξαθλίωση, ακόμα και τους πλέον αδύναμους οικονομικά.

 

Στην ομιλία του ο πρωθυπουργός εστίασε αποκλειστικά και μόνο σε αυτό που αποκαλεί «αντίμετρα» των πιο άγριων μέτρων λιτότητας που έχουν επιβληθεί σε αυτά τα επτά χρόνια μνημονίων. Ακόμη κι έτσι όμως, ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας δεν μοιάζει καθόλου ευχαριστημένο απ’ αυτά που άκουσε και που ετοιμάζεται να βιώσει τα επόμενα χρόνια. Τι να την κάνει την ενίσχυση επιδόματος 1ου και 2ου παιδιού ο συνταξιούχος που θα χάσει την προσωπική διαφορά μετά από 35 και 40 χρόνια δουλειάς; Από πού κι ως πού βαφτίζεται «αντίμετρο» στη μείωση του αφορολόγητου ορίου η στοιχειώδης υποχρέωση ενός συντεταγμένου κράτους του δυτικού κόσμου να υπάρχουν παιδιά που δεν πεινάνε στα σχολεία;

 

Ο πρωθυπουργός, σε μία προσπάθεια να ωραιοποιήσει την κατάσταση, είπε ότι το πρωτογενές πλεόνασμα ως στόχος παραμένει στο 3,5%. Αυτή είναι μισή αλήθεια, καθώς για να εφαρμοστούν τα περιβόητα «αντίμετρα» το πρωτογενές πλεόνασμα θα πρέπει να φτάσει στο εξωφρενικό 5,5%, με μία οικονομία που βουλιάζει εδώ και χρόνια στην ύφεση, με μία κυβέρνηση που έχει «αλλεργία» και βάζει προσκόμματα στις επενδύσεις και, φυσικά, με τις παθογένειες που έχει η Ελλάδα. Όλα αυτά, την ώρα που αυξάνει η φορολογία στους ελεύθερους επαγγελματίες, στους μισθωτούς και σε όσους ακόμα «ρομαντικούς» έχουν επιχειρήσεις στη χώρα. Με απλά λόγια, η εφαρμογή των «αντιμέτρων», για τα οποία πανηγυρίζει η κυβέρνηση και ο φίλα προσκείμενος σε αυτήν Τύπος, προϋποθέτουν τη φτωχοποίηση της μεσαίας τάξης και την προλεταριοποίηση των πιο φτωχών στρωμάτων.

 

Δυστυχώς, οι κυβερνώντες αδυνατούν να αντιληφθούν πως αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα για να πατήσει και πάλι στα πόδια της είναι αναπτυξιακές πολιτικές και όχι περισσότερα σχολικά συσσίτια. Αυτό που χρειάζεται η χώρα είναι δημοσιονομικός χώρος, ώστε να μειωθούν οι φόροι και να δημιουργηθούν συνθήκες ευνοϊκές για να βρει κόσμος η δουλειά. Με αποστροφές, όμως, όπως αυτές της Θεανώς Φωτίου, ότι «είναι ντροπή σας να λοιδορείτε τα σχολικά γεύματα, που είναι μια νέα κουλτούρα συντροφικότητας στο σχολείο», μάλλον δεν μπορούμε να ελπίζουμε σε πολλά πράγματα…

Σχολιάστε