Περιπτεράδες της Θεσσαλονίκης σε ρόλο... ψυχολόγου και tour guide! - Karfitsa.gr
Slider Κοινωνία

Περιπτεράδες της Θεσσαλονίκης σε ρόλο… ψυχολόγου και tour guide!

Της Χρυσάνθης Καράπα 

«Μέσα από το περίπτερο, τις περισσότερες φορές, βλέπω τον κόσµο να περπατάει σα να είναι χαµένος», αναφέρει ο κ. Αρβανίτης. «Εµείς προσπαθούµε να δουλέψουµε και δεν µας αφήνει ο κόσµος», επισηµαίνει η κ. Τριανταφυλλίδου, ενώ ο κ. Γεµετζόπουλος σηµειώνει πως «αν δω ότι κάποιος παίρνει κάτι για να φάει και όχι για  να το µεταπουλήσει, φυσικά και βοηθάω». Η Karfitsa µίλησε µε υπαλλήλους και ιδιοκτήτες περιπτέρων του κέντρου της Θεσσαλονίκης. Οι περισσότεροι κατέληξαν στο ότι «παλιά είχε κέρδος η δουλειά, τώρα µε το ζόρι “βγαίνει” ένας βασικός µισθός».

Χαράλαµπος Πεζοδρόµος
24 ετών, υπάλληλος περιπτέρου

Κάποιες φορές o κόσµος είναι πολύ απότοµος. Πολλές φορές βιάζεται ή φωνάζει. Δεν σκέφτεται ότι κι εγώ είµαι άνθρωπος αλλά και εργαζόµενος .

Νίκος Αρβανίτης,
45 ετών, υπάλληλος περιπτέρου

Όταν κάνει κάποιος αυτή τη δουλειά βλέπει πολύ κόσµο, µε θετικά και αρνητικά στοιχεία. Μέσα από το περίπτερο, τις περισσότερες φορές, βλέπω τον κόσµο να περπατάει σα να είναι χαµένος. Εµείς δουλεύουµε και το βράδυ. Δε νιώθω ασφαλής. Είναι επικίνδυνα. Μας έχουν κλέψει, κυρίως, προϊόντα. Δεν έχει απειληθεί ποτέ η ζωή µου και εύχοµαι να µην συµβεί ούτε σε µένα, ούτε στους συνεργάτες µου. Είµαι προβληµατισµένος για το µέλλον, απογοητευµένος δεν θα είµαι ποτέ. Για το µέλλον της χώρας, πιστεύω ότι «είναι ρόδα και θα γυρίσει» και ότι κάποια στιγµή θα «σηκώσουµε κεφάλι».

Λυδία Τριανταφυλλίδου,
40 ετών, υπάλληλος περιπτέρου

Αυτή τη στιγµή ζούµε σε µια υπέροχη πόλη την οποία έχουµε καταστρέψει εµείς οι ίδιοι. Λόγω της κρίσης, τα πράγµατα έχουν χειροτερέψει. Εµείς προσπαθούµε να δουλέψουµε και δεν µας αφήνει ο κόσµος. Μέσα στις οχτώ ώρες εργασίας, έρχονται πέντε ζητιάνοι και ζητάνε νερό, αν δεν δώσεις σε κάποιον, θα έρθει να κλέψει. Δουλεύουµε για τους άλλους. Δεν «µένουν» λεφτά. Υπάρχει πολύς κόσµος που δεν έχει να φάει. Υπάρχουν άτοµα, µε εξαρτήσεις  από ουσίες, που παίρνουν ένα εισιτήριο του ενός ευρώ και το πουλάνε στο επόµενο περίπτερο για να πάρουν τα λεφτά και τη δόση τους. Έχουν φέρει εισιτήρια για να πάρουν λεφτά και τους είπα ότι δεν µπορεί να γίνει αυτό. Και εµένα µε έκλεψαν και τα πούλησαν. Η Ελλάδα έχει καταρρεύσει. Ο ένας κλέβει από τον άλλο για να επιζήσει. Κάθε µέρα γίνεται χειρότερη η κατάσταση.

Κυριάκος Γεµετζόπουλος,
32 ετών, υπάλληλος περιπτέρου

Τα µάτια µου έχουν δει αρκετά παράξενα πράγµατα. Με έχει ρωτήσει κάποιος, που µπορεί να βρει ένα περίπτερο. Πολλοί ρωτάνε αν πουλάµε τσιγάρα. Υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν να κλέψουν, υπάρχουν και άνθρωποι που έχουν πραγµατικά πρόβληµα, θέλουν να φάνε κάτι ή να πιουν ένα νεράκι. Όλα αυτά τα χρόνια που κάνω αυτή τη δουλειά, το µάτι µου έχει µάθει να ξεχωρίζει αυτούς που πραγµατικά το έχουν ανάγκη και αυτούς που το έχουν «σαν σύστηµα». Αν δω ότι κάποιος θέλει να πάρει κάτι για να φάει και δεν θέλει να το µεταπουλήσει, φυσικά και βοηθάω. Μας έκλεψαν και εµείς τους κυνηγούσαµε. Σχετικά µε το τζίρο, πλέον δουλεύουµε για τις βιοµηχανίες. Έχουν µειωθεί τα ποσοστά κέρδους σε όλα τα προϊόντα. Αυξήθηκαν οι τιµές των τσιγάρων. Πολλοί «κόβουν» το κάπνισµα. Υπάρχουν αυτοί, πλέον, που αγοράζουν ένα καπνό και τον…  κρατάνε µια βδοµάδα. Κάποτε ο κόσµος έβγαινε για ποτό το Σάββατο και αγόραζε ένα µικρό καπνό, «τον καπνό του Σαββατοκύριακου». Αυτοί οι καταναλωτές δεν υπάρχουν πλέον. Το περίπτερο, σαν επιχείρηση, υφίσταται µόνο στην Ελλάδα και δεν έχει, αποκλειστικά, εµπορικό χαρακτήρα. Βοηθάει πολύ κόσµο να προσανατολιστεί, είναι, δηλαδή… tour guide, λέγοντας, για παράδειγµα, στους τουρίστες που είναι τα µνηµεία της πόλης. Υπάρχουν, επίσης, άνθρωποι που νιώθουν µοναξιά. Σου λένε τα προβλήµατα τους, χωρίς να ξέρεις το όνοµά τους. Ως επί το πλείστον είναι ηλικιωµένοι. Ο περιπτεράς είναι «ο ψυχολόγος της γειτονιάς». Το περίπτερο έχει πρόσωπο, δεν είναι µια απρόσωπη επιχείρηση. Επίσης, το περίπτερο είναι µια επιχείρηση που συντηρεί µια ολόκληρη οικογένεια. Δεν θα δεις σε πολλά περίπτερα να δουλεύουν υπάλληλοι.

Δηµήτρης Καλαντζής,
27 ετών, υπάλληλος περιπτέρου

Το βράδυ βλέπουν πολλά τα µάτια µου. Έχω δει πολλούς µεθυσµένους και πολλοί από αυτούς είναι επιθετικοί. Το καλό είναι ότι είναι «γνήσιοι» άνθρωποι, «αυθεντικοί». Τη νύχτα συναντάς ανθρώπους που έχουν προβλήµατα και σου τα λένε. Από ένα σηµείο και µετά γίνεσαι…  ψυχολόγος, βλέπεις τις εκφράσεις των προσώπων τους και µπορείς να τους «διαβάσεις». Ένα περίπτερο έχει πολύ χαµηλό ποσοστό κέρδους, αλλά µεγαλύτερο πρόβληµα έχουµε µε τον δήµο, ο οποίος σε περιορίζει να βάλεις περισσότερα πράγµατα εκτός περιπτέρου, για παράδειγµα ψυγεία και επιβάλλονται και πρόστιµα.

 

Οδυσσέας Αριστάδης,
37 ετών, ιδιοκτήτης περιπτέρου

Πρέπει να δουλεύω για να βγάλω τα προς το ζην πάνω από 12 ώρες. Νιώθουµε ασφαλείς γιατί υπάρχει µεγάλη αστυνόµευση. Επιβάλλονται τσουχτερά πρόστιµα. Παλιά είχε κέρδος η δουλειά, τώρα µε το ζόρι “βγαίνει” ένας βασικός µισθός. Ζούµε µε 500 ευρώ αλλά χρωστάµε τον ΕΦΚΑ, τους φόρους, τα δηµοτικά τέλη, τη ΔΕΗ, παντού…

Σχολιάστε

Polls

Sorry, there are no polls available at the moment.



 

ΚΛΙΚ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

Κάντε κλικ στο εξώφυλλο και διαβάστε την τελευταία έκδοση της Εφημερίδας «Καρφίτσα» σε μορφή PDF

NEWSLETTER

Focus-On

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ