ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Του Νίκου Καραμανλή

«Δεν είναι ώρα να μιλήσουμε για αυτά τώρα». Με αυτήν τη φράση ο Ευκλείδης Τσακαλώτος ξέκοψε στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ την κουβέντα για τις συντάξεις. Ο υπουργός Οικονομικών θέλησε κάπως έτσι να καταστήσει σαφές ότι η συζήτηση στους κόλπους της κυβέρνησης γίνεται αυτή την περίοδο για τα «μεγάλα». Ναι, προφανώς και το ζήτημα της ολοκλήρωσης του τρίτου μνημονίου ή η επίτευξη συμφωνίας για την ελάφρυνση του χρέους είναι σημαντικά. Όμως, δεν μπορεί κανείς να παραγνωρίζει ότι υπάρχουν μερικά εκατομμύρια συμπολιτών μας που αγωνιούν για τα «μικρά». Για το εάν θα τους κοπεί ακόμη ένα πολύτιμο κατοστάρικο από τη σύνταξη, για το εάν θα δουν το αφορολόγητο να πέφτει έτι δε περισσότερο.

ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, από την πρώτη στιγμή που ανέλαβαν τη διακυβέρνηση της χώρας, μας έμαθαν σε «δύσκολες» και μακρές σε χρόνο διαπραγματεύσεις με τους δανειστές. Ήταν η λογική τού να δείξουμε ότι «παλεύουμε» το καθετί πριν το αποδεχτούμε και το υλοποιήσουμε, συνήθως επιβαρυμένο με κάτι περισσότερο λόγω του χρόνου που χάθηκε. Γι’ αυτό, αν και όλοι γνωρίζουν πως δεν υπάρχει ενδεχόμενο να μην κοπούν ξανά οι συντάξεις, αποφεύγουν να το ομολογήσουν και παραπέμπουν τη συζήτηση στο μέλλον. Λες και είναι κανένα κρατικό μυστικό ότι όλες, μα όλες, οι μακροοικονομικές προβλέψεις έχουν γίνει με αυτό το μείον 1% του ΑΕΠ, που αντιστοιχεί στο «ψαλίδισμα» της προσωπικής διαφοράς.

Ίσως, βέβαια, να βολεύει το οικονομικό επιτελείο η μετάθεση της συζήτησης για αργότερα, προκειμένου να… πασπαλιστεί με τα περίφημα «αντίμετρα» που –σε συμφωνία με τους δανειστές– δεν είναι παρά παρηγοριά στον άρρωστο. Από τη μία έχουμε να κάνουμε με μία μόνιμη περικοπή κι από την άλλη με ένα «αντίδωρο», που βαφτίζεται επικοινωνιακά «13η σύνταξη», αλλά πρόκειται για ένα επίδομα –μικρότερο από μία σύνταξη– που θα δίδεται με εισοδηματικά κριτήρια, λες και οι άνθρωποι που δούλεψαν περισσότερα από 35 χρόνια στη ζωή τους για να πάρουν μία καλύτερη σύνταξη πρέπει να «τιμωρούνται» γι’ αυτό. Είναι άλλο η πρόνοια για τους αδύνατους κι άλλο το να ρίχνει κανείς στον Καιάδα αυτούς που τις παλαιότερες δεκαετίες αποκαλούσαμε νοικοκυραίους και που σήμερα βλέπουν τα όνειρά τους για ένα πιο καλό επίπεδο ζωής, διανύοντας την 7η και την 8η δεκαετία της ζωής, να… εξανεμίζονται.

Μήπως, λοιπόν, κύριε Τσακαλώτε, είναι τώρα η ώρα να μιλήσουμε και για τις συντάξεις, αλλά και για όλα εκείνα τα «μικρά» που χαλάνε μεν τη «μεγάλη εικόνα» της κυβέρνησης περί «καθαρής εξόδου» από τα μνημόνια, αλλά καίνε και τσουρουφλίζουν την κοινωνία; Η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών έχει μάθε πλέον να εκτιμά την ειλικρίνεια, αλλά απαιτεί δικαιοσύνη στις αποφάσεις!

Σχολιάστε