ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Του Νίκου Καραμανλή

Την απόφαση να παίξει μία παρτίδα «σκληρού πόκερ» με τη ρωσική διπλωματία πήρε η ελληνική κυβέρνηση. Μία κίνηση υψηλού ρίσκου, σε μια εποχή που η πατρίδα μας χρειάζεται συμμαχίες. Κατά γενική ομολογία, η Μόσχα δεν συνεισέφερε ουσιαστικά στην προώθηση των ελληνικών θέσεων στο εξωτερικό. Αυτό, παρά το πολιτικό φλερτ που είχε αναπτυχθεί μεταξύ του Αλέξη Τσίπρα και του Βλαντιμίρ Πούτιν το α΄ εξάμηνο του 2015 – την περίοδο της «υπερήφανης διαπραγμάτευσης». Η Ελλάδα δεν είχε ή δεν μπορούσε να δώσει πράγματα στη Ρωσία, ωστόσο, ακόμα κι έτσι είχε εξασφαλίσει στοιχειωδώς καλές σχέσεις. Με απλά λόγια, η Μόσχα δεν καταφερόταν αρνητικά κατά της χώρας μας στα διεθνή κέντρα λήψεως αποφάσεων.

Η πρώτη κίνηση αντιποίνων της Ρωσίας είναι η ματαίωση της προγραμματισμένης επίσκεψης του υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ στην Αθήνα, το φθινόπωρο. Το τι θα επακολουθήσει δεν το ξέρουμε. Πιθανότατα θα πάρουμε μια γεύση τις επόμενες ημέρες, όταν η «αρκούδα» επιλέξει εάν και πώς θα κλιμακώσει τα αντίμετρά της. Κοιτάζοντας κανείς τη συνολική εικόνα, δεν μπορεί να παραγνωρίσει ότι εδώ και αρκετό καιρό βρίσκεται σε εξέλιξη ένα παιχνίδι ισχύος μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας στα Βαλκάνια. Η Ελλάδα, μέχρι πρότινος, φρόντιζε να κρατά ισορροπίες μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων. Ακόμη κι αν δεν κέρδιζε κάτι, εξασφάλιζε ότι η Μόσχα δεν θα έβαζε «τρικλοποδιές» – όποιου είδους μπορεί κανείς να σκεφτεί. Γι’ αυτό και είναι απαραίτητο οι ισορροπίες αυτές να επανέλθουν.

Γιατί; Μα επειδή ακριβώς απέναντί μας έχουμε έναν Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν που δεν συμπεριφέρεται ως πρόεδρος της δημοκρατικής Τουρκίας, αλλά ως «σουλτάνος». Και ως «σουλτάνος» επιχειρεί να συσφίξει τις σχέσεις του με τον «τσάρο» (βλ. Βλαντιμίρ Πούτιν), σε επίπεδο αμυντικής συνεργασίας, επενδύσεων και τουρισμού. Κι αν η Ελλάδα δεν είναι σε θέση να αγοράσει τα ομολογουμένως αξιόλογα ρωσικά όπλα, δεν έχει κανένα περιθώριο να απολέσει τα εκατομμύρια των τουριστών που μας επισκέπτονται κάθε χρόνο, φορτωμένοι με… μπόλικα ρούβλια. Ακόμη κι αν οι Μυστικές Υπηρεσίες και το υπουργείο Εξωτερικών έχουν αδιάσειστες αποδείξεις –που μέχρι στιγμής δεν δείχνουν να έχουν– για κινήσεις Ρώσων πρακτόρων στη χώρα, οι στιγμές επέβαλαν πιο λεπτούς χειρισμούς. Άλλωστε, το πλήθος του απλού κόσμου που βγήκε στους δρόμους για να στηρίξει το «όχι» στην εκχώρηση του όρου «Μακεδονία» είναι σίγουρο ότι δεν τα έχει «πιάσει» από κανέναν.

Το τι ακριβώς έχει συμβεί είναι μάλλον απίθανο να το μάθουμε. Δεν ξέρουμε καν εάν είχαν προηγηθεί διαβήματα, πριν φτάσουμε στο απώτατο μέτρο της απέλασης. Σε κάθε περίπτωση, η ελληνική κυβέρνηση –έστω κι εκ των υστέρων– καλά κάνει που επιχειρεί να χαμηλώσει τους τόνους. Το τελευταίο που χρειαζόμαστε αυτήν τη στιγμή είναι η αποσταθεροποίηση των διμερών σχέσεων. Οι συσχετισμοί δυνάμεων στην περιοχή μας είναι πολύ ευαίσθητοι και οι λεπτοί χειρισμοί είναι το απαιτούμενο!

Σχολιάστε