ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Του Νίκου Καραμανλή

Ήταν άνοιξη του 2010, όταν ο τότε πρωθυπουργός λησμόνησε το «λεφτά υπάρχουν» και την άκρατη παροχολογία των πρώτων μηνών διακυβέρνησης του τόπου από τον ίδιο και μίλησε για το «πιστόλι που είναι πάνω στο τραπέζι». Τότε, από το ακριτικό και ειδυλλιακό Καστελλόριζο, ανακοίνωσε ότι η χώρα μπαίνει στην εποχή των μνημονίων, κάνοντας λόγο για «κατάσταση πολέμου». Έναν οικονομικό πόλεμο στον οποίο κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά ποιος νίκησε και ποιος έχασε. Κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που ερχόταν τα επόμενα χρόνια. Γι’ αυτό και σήμερα, λίγες ημέρες μετά την έξοδο από τα μνημόνια, το μόνο βέβαιο είναι πως η Ελλάδα, η πατρίδα μας, βγήκε βαθύτατα πληγωμένη από μια εποχή στην οποία κυριαρχούσε η φράση «αίμα και δάκρυα».

Σχεδόν οκτώμισι χρόνια αργότερα, ο σημερινός πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, επέλεξε ένα άλλο νησί, την Ιθάκη, για να ανακοινώσει στον ελληνικό λαό ότι ο «πόλεμος» έληξε και το «πιστόλι» επιστρέφει στη θήκη του – άδειο από σφαίρες! Και αν ο Γιώργος Παπανδρέου πιθανότατα δεν γνώριζε ούτε ο ίδιος τι θα ερχόταν μετά την υπογραφή του πρώτου μνημονίου, ο Αλέξης Τσίπρας γνωρίζει (ή τουλάχιστον αυτό οφείλει) τι περιμένει την Ελλάδα μετά το τέλος του τρίτου μνημονίου. Και εκεί ακριβώς πρέπει να σκύψουν τόσο ο ίδιος ο πρωθυπουργός όσο και τα νέα πρόσωπα που αναμένεται εντός των ημερών να επιλέξει για υπουργούς. Άλλωστε, από την πρώτη ώρα οι αγορές έστειλαν το δικό τους μήνυμα: Ότι δεν αστειεύονται και πως ακόμη και η σκέψη για πισωγύρισμα από τις μεταρρυθμίσεις θα τιμωρείται.

Το οικονομικό και κοινωνικό κόστος της ελληνικής κρίσης είναι τεράστιο. Καμία άλλη χώρα σε συνθήκες ειρήνης δεν εφάρμοσε τέτοια μέτρα λιτότητας, δεν μοίρασε τόσο πόνο στον λαό της. Γι’ αυτό και τα «φιλικά χτυπήματα στην πλάτη», τα «συγχαρητήρια», ακόμη και η εκ των υστέρων αναγνώριση από τους δανειστές ότι «μπορεί να κάναμε και κάποια λάθη» δεν αγγίζουν τον ελληνικό λαό. Τον ελληνικό λαό του οποίου μεγάλο κομμάτι στερείται ακόμη και τα βασικά σήμερα. Και αυτός είναι ο μεγάλος κίνδυνος. Γιατί ο «πεινασμένος» Έλληνας που βγήκε από έναν εξοντωτικό Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, έναν αιματηρό Εμφύλιο Πόλεμο, μια σκοτεινή Δικτατορία, μια δύσκολη περίοδος προσαρμογής στην κανονικότητα είναι αυτός ο οποίος ασπάστηκε τον λαϊκισμό και αγάπησε το «εύκολο» δανεικό χρήμα, με τα γνωστά αποτελέσματα!

Όχι επειδή είναι στο DNA μας, αλλά επειδή ήθελε κι αυτός να νιώσει Ευρωπαίος, να περάσει λίγο καλά στη ζωή, ύστερα από τόσες δύσκολες δεκαετίες. Γι’ αυτό και η επόμενη ημέρα χρειάζεται πολλή προσοχή. Δεν πρέπει ποτέ ξανά η χώρα να εισέλθει σε έναν φαύλο κύκλο, γιατί την επομένη φορά η «τιμωρία» θα είναι ακόμα πιο σκληρή. Ναι, πρέπει να γίνουν ελαφρύνσεις – εμείς, τα ΜΜΕ, το φωνάζουμε πρώτοι. Ναι, πρέπει να αποκατασταθούν αδικίες. Ναι, πρέπει μειωθεί η φορολογία. Όλα αυτά, όμως, με σκέψη και με το βλέμμα στην επόμενη ημέρα. Η Ελλάδα πρέπει να σταθεί ξανά στα πόδια της, κτίζοντας ένα σύγχρονο κράτος δικαίου, παιδεία, πραγματικά ανταγωνιστική οικονομία και ανοικτές αγορές…

Σχολιάστε