Γ.Μπέζος: Aν θέλουμε να υπερασπιστούμε την ελληνικότητα μας, θα πρέπει πρώτα να τη μάθουμε - Karfitsa.gr
Συνεντεύξεις

Γ.Μπέζος: Aν θέλουμε να υπερασπιστούμε την ελληνικότητα μας, θα πρέπει πρώτα να τη μάθουμε

Όταν αναφέρεσαι στον Γιάννη Μπέζο οποιαδήποτε εισαγωγή, χαρακτηρισμοί ή επεξηγήσεις δεν χρειάζονται. Ξέρουμε όλοι μικροί, μεγάλοι, θεατρόφιλοι, τηλεορασάκιδες, κάτοικοι Αθήνας, Θεσσαλονίκης ή επαρχίας, τι έχει καταθέσει ο Γιάννης Μπέζος στον χώρο της τηλεόρασης και του θεάτρου και πόσο ευγνώμονες του είμαστε ως θεατές που υπάρχει στην τέχνη της υποκριτικής στην Ελλάδα. Οι απόψεις του πάντα συζητιούνται γιατί είναι ειλικρινείς και αφιλτράριστες, ενώ με ό,τι καταπιάνεται είναι προδεδικασμένο να πετύχει!Ο ηθοποιός που φέτος υποδύεται τον Μαυρογιαλούρο στο «Υπάρχει και φιλότιμο» μίλησε μεταξύ άλλων στην karfitsa για το διαχρονικό αυτό έργο και το θέατρο, λίγο πριν βρεθεί στη Θεσσαλονίκη για την παράσταση.

Συνέντευξη στη Φιλίππα Βλαστού

Επιλέγετε άλλη μια ελληνική κωμωδία; Πιστεύετε ότι αυτό το είδος έχουν ανάγκη οι θεατές;

Να σας πω την αλήθεια δεν ξέρω τι έχουν ανάγκη να δουν οι θεατές. Πιστεύω το θέμα είναι τι έχουν ανάγκη οι καλλιτέχνες.

Οπότε η κωμωδία είναι η ανάγκη των ηθοποιών;

Εξαρτάται τι λέει η καρδιά σου κάθε φορά. Με τι θες να αναμετρηθείς ή τι θες να καταθέσεις στη σκηνή. Δεν ορίζει το κοινό το ρεπερτόριο. Ο κόσμος νομίζει του δείχνουμε αυτό που θέλει. Δεν πάει όμως έτσι γιατί αλλιώς δεν θα προχωρούσαμε ποτέ. Το θέατρο δεν καθορίζεται σύμφωνα με τις επιθυμίες του κοινού ή το τι λέει η αγορά.

Το θέμα είναι αν ο καλλιτέχνης έχει να πει κάτι μέσα από αυτή τη δουλειά κάθε φορά. Αν δεν έχει να πει τίποτα ή αυτό που λέει δεν έχει ενδιαφέρον ό,τι και να κάνει δεν θα έχει αποτέλεσμα.

Μέσα από αυτό το έργο τι θέλετε να καταθέσετε;

Εδώ έχουμε ένα έργο που είναι γραμμένο το 1950, ένα από τα καλά έργα τις δυάδας Σακελλάριος-Γιαννακόπουλος, γιατί έχουν γραφτεί και έργα που δεν είναι της ίδιας αξίας. Το έργο αυτό λοιπόν έχει ανταπόκριση στο μέλλον και δείχνει όλες αυτές τις παθογένειες, όχι μόνο του ελληνικού πολιτικού συστήματος, αλλά και όλων μας, διότι δεν πρέπει να εξαιρούμε τον λαό όταν μιλάμε για την πολιτεία. Η συναλλαγή, η επιπολαιότητα όταν ψηφίζουμε, οι πολιτικοί, ο αμοραλισμός, η ανηθικότητα των μεσαίων και των κατωτέρων στελεχών που εκμεταλλεύονται την εξουσία είναι το κλίμα που καυτηριάζεται εντονότατα στο έργο και βλέπουμε ότι είναι απελπιστικά παρόν ακόμα. Αυτός είναι ο λόγος που αξίζει να καταθέσεις για ακόμη μια φορά το συγκεκριμένο έργο, για να δεις ότι τα πράγματα δεν αλλάζουν τόσο εύκολα.

Υπάρχει φιλότιμο στις μέρες μας;

Βεβαίως υπάρχει. Είναι θέμα εσωτερικής συνείδησης αυτό, δεν είναι κάτι που μαθαίνεται ή που διδάσκεται, αλλά κάτι που βιώνεται. Το φιλότιμο ως λέξη είναι μια ελληνική πατέντα αλλά είναι και ένα παγκόσμιο φαινόμενο.

Το θέατρο στην Ελλάδα εξελίσσεται;

Ναι, εξελίσσεται με την έννοια ότι είναι μια τέχνη η οποία είναι ανάγκη όλων των ανθρώπων, καθώς όλοι έχουμε την ανάγκη της μεταμόρφωσης. Aπλώς εδώ το επαγγελματικό θέατρο δημιουργεί έναν καινούργιο χρόνο πάνω στη σκηνή ζωντανό, παρόντα, όχι σαν τον κινηματογράφο που έχει γίνει ήδη, και αυτό είναι που συγκινεί και το κάνει αθάνατο. Στην Ελλάδα έχουμε υλικό, πολλοί καλούς ηθοποιούς με διάθεση και πάθος, έχουμε καλό θέατρο.

Έχετε πιάσει τον εαυτό σας ποτέ σε κάποια παράσταση ή σειρά που τελικά δεν σας άρεσε;

Δεν θα το έλεγα. Υπήρξαν πράγματα που μου άρεσαν περισσότερο και άλλα λιγότερο, αλλά κάτι που να μη μου άρεσε καθόλου όχι, γιατί τα επιλέγω εγώ. Εκ του αποτελέσματος μπορεί να μη με ενθουσίασαν αλλά όσον αφορά τις προθέσεις μου πάντα έκανα πράγματα που τα ήθελα.

Το αποτέλεσμα δεν μπορείς να το ξέρεις δυστυχώς ή και ευτυχώς, πάντα υπάρχει ένα ρίσκο.

Έχετε εκφράσει δημόσια ότι συμφωνείτε με τον όρο Βόρεια Μακεδονία. Έχετε δεχθεί λεκτική επίθεση ή αρνητικά σχόλια για αυτό;

Δεν έχω δεχθεί καμία επίθεση και κανένα αρνητικό σχόλιο. Εγώ πιστεύω ότι αν αγαπάμε την πατρίδα θα πρέπει να την υπερασπιζόμαστε κάθε μέρα. Δεν μου αρέσει να δουλευόμαστε μεταξύ μας. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι μας πιάνει ο πόνος για τη Μακεδονία και όταν χρειαστεί την βρίζουμε. Αν αγαπάς τη Μακεδονία οφείλεις να μάθεις την ιστορία της και να την υπερασπίζεσαι κάθε μέρα με την συμπεριφορά σου, με τις φορολογικές σου υποχρεώσεις, να τηρείς τους νόμους και να υπερασπίζεσαι την πατρίδα στο σύνολο της και όχι μόνο με τις σημαίες και τα συνθήματα.

Όσα χρόνια ζω υπάρχει αυτή η αντιπαλότητα μεταξύ της Βόρειας και της Νότιας Ελλάδας, αυτό δεν είναι δείγμα επιπολαιότητας και ότι δεν είμαστε επαρκείς μέσα μας;

Αφού λοιπόν αγαπάς την Μακεδονία υπερασπίσουν την, μη σε πιάνει ο πόνος όταν σου παίρνει κάποιος άλλος το όνομα. Έχουμε μάθει να παγιδευόμαστε σε ονόματα και συνθήματα.

Σε ότι αφορά τις εθνότητες, τις ταυτότητες και όλα αυτά είναι πρακτικά θέματα πιστεύω θα τα καλύψει ο χρόνος. Νομίζω ότι αν θέλουμε να υπερασπιστούμε την ελληνικότητα μας, θα πρέπει πρώτα να τη μάθουμε.

Για αυτό δεν με φοβίζει το Βόρεια και το Νότια, γιατί κανείς δεν ήξερε ότι από το ’48 και μετά ονομάζεται Μακεδονία το κρατίδιο αυτό.

Πλησιάζουν οι αυτοδιοικητικές. Σας έχουν προσεγγίσει για να κατεβείτε;

Δεν με έχει προσεγγίσει κανείς γιατί έχω δώσει αυτό το σήμα. Δεν με ενδιαφέρει καθόλου η πολιτική σκηνή και ο τρόπος αυτός της πολιτικής. Προτιμώ η πολιτική να εξαντλείται σε ότι αφορά την δουλειά, εφόσον είναι δημόσια.

To κοινό της Θεσσαλονίκης είναι θεατρόφιλο. Παρ’ όλα αυτά μεγάλες παραστάσεις δεν ξεκινούν από εδώ.

Αρχικά πως ξέρετε ότι είναι θεατρόφιλο; Αυτό είναι άλλο θέμα… Η Θεσσαλονίκη είναι μια μεγάλη πόλη, οπότε αναλογικά έχει το κοινό για να συντηρήσει τις σκηνές αυτές. Δεν μου αρέσει να βάζουμε ταμπέλες λέγοντας ότι αυτό το κοινό είναι θεατρόφιλο, ενώ ένα άλλο κοινό δεν είναι.

Αυτά τα λένε οι συνάδελφοι μου για να λαϊκίσουν συνήθως. Το κοινό είναι παντού το ίδιο. Υπάρχει κοινό που ενδιαφέρεται για το θέατρο, κοινό που ενδιαφέρεται λιγότερο και ένα άλλο που δεν ενδιαφέρεται καθόλου.

Η Θεσσαλονίκη είναι μια τεράστια πόλη και έχει κοινό που μπορεί να συντηρήσει κάποιες σκηνές και κοινό που μπορεί να παρακολουθήσει κάποιες παραστάσεις.

Όσον αφορά τις πρεμιέρες, δεν γίνεται αλλιώς. Δεν μπορεί να συντηρηθεί μια παράσταση στη Θεσσαλονίκη για έξι μήνες, ενώ στην Αθήνα μπορεί και δυο και τρία χρόνια. Εγώ έχω σκεφτεί πολλές φορές να ξεκινήσουμε από τη Θεσσαλονίκη, όμως δεν θα μπορέσει να μείνει παραπάνω από ενάμιση μήνα. Είναι πρακτικό το θέμα. Άλλωστε το θέατρο είναι ακριβό σπορ δεν είναι ‘’μαζευόμαστε και κάνουμε την πλάκα μας’’ , έχει έξοδα.

* «Υπάρχει και φιλότιμο», στο θέατρο Αριστοτέλειον, από 5 έως 21 Απριλίου

Σχολιάστε

Polls

Ποιόν θα ψηφίζατε από τους υποψηφίους περιφερειακούς συμβούλους Θεσσαλονίκης με τον συνδυασμό «Αλληλεγγύη» του Απ. Τζιτζικώστα;

Loading ... Loading ...

 

ΚΛΙΚ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

Κάντε κλικ στο εξώφυλλο και διαβάστε την τελευταία έκδοση της Εφημερίδας «Καρφίτσα» σε μορφή PDF

NEWSLETTER

Focus-On

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ