«Δεσποινίς Χάος» ο μονόλογος που θα καθηλώσει το κοινό της Θεσσαλονίκης - Karfitsa.gr
Συνεντεύξεις

«Δεσποινίς Χάος» ο μονόλογος που θα καθηλώσει το κοινό της Θεσσαλονίκης

Ένας εκρηκτικός μονόλογος μιας γυναίκας που έρχεται συνειδητά αντιμέτωπη με το υποσυνείδητό της, προσπαθώντας να αντλήσει τη δύναμη που τόσο χρειάζεται σε ένα κομβικό σημείο της ζωής της. Αυτό πραγματεύεται η παράσταση «Δεσποινίς Χάος» στο νέο θεατρικό χώρο της Θεσσαλονίκης, το «Μαίωτρον». Τόσο η ηθοποιός που ενσαρκώνει τον ρόλο, Αλεξάνδρα Τσιάγκα, όσο και ο σκηνοθέτης Αντώνης Καραγιάννης, μίλησαν στην Karfitsa για τι θα δει το κοινό που θα βρεθεί στην παράσταση, η πρεμιέρα της οποίας θα γίνει στις 30 Ιανουαρίου.

Συνέντευξη στη Φιλίππα Βλαστού

Ποια είναι η «Δεσποινίς Χάος»;

A.T.: Η Δεσποινίς χάος, η Άννα, μια καλλιεργημένη σύγχρονη γυναίκα γύρω στα 40 και επιτυχημένη συγγραφέας, ένα ευγενικής φύσεως πλάσμα, πάντα χαμογελαστή και περιποιητική. Μεγάλωσε μόνο με τη μητέρα της, μια σκληρή και αυταρχική γυναίκα που στην προσπάθειά της να εξασφαλίσει ένα καλύτερο μέλλον για το παιδί της κατέληξε μια φιγούρα επικριτική και καταδυναστευτική, μια «μητέρα τιμωρός», της οποίας η ανάμνηση προκαλούσε στην Άννα μόνο πόνο και αρνητικά συναισθήματα. Αφελής και άτυχη με τους έρωτες της, διατηρεί μια παιδική αφέλεια, καθώς στις αγαπημένες τις αποδράσεις χάνεται μες στον κόσμο των πολυδιαβασμένων κόμικ της, όπου το καλό πάντοτε νικά! Ατίθαση στα νιάτα της μετά από μια καταπιεσμένη εφηβεία, μπουχτισμένη πια απ’ την αδρεναλίνη αποφασίζει να ζήσει μια «κανονική» ζωή και να αντιμετωπίσει τις εμμονές, τα άγχη και τις φοβίες που μπορεί να κουβαλά μια single γυναίκα στην ηλικία της. Αυτό όμως που εισβάλει απρόσμενα στη ζωή της ανατρέπει τα πάντα, ακόμα και τις ελάχιστες βασικές ισορροπίες που κατάφερνε ως τότε να διατηρεί.

Υπάρχουν κοινά σημεία σας που εντοπίσατε στο έργο;

Α.Τ.: Δε γίνεται να προσεγγίσεις ένα χαρακτήρα και να τον συναντήσεις, χωρίς να τον αφουγκραστείς καλά καλά, μέχρι να καταφέρεις να βρεις τα κοινά σας στοιχεία. Και αν δεν είναι εμφανή με την πρώτη- δεύτερη -τρίτη ανάγνωση, κάπου εκεί υπάρχουν. Κάποιες φορές λίγα, άλλες πολλά. Αυτή είναι άλλωστε η μαγεία του θεάτρου και της δουλειάς αυτής, πως όσο σκάβεις όλο και πιο βαθιά τα ευρήματα είναι πολύτιμα. Όσο για τα κοινά μου στοιχεία με την Άννα, σίγουρα κι εγώ έχω υπάρξει «άγριο νιάτο» (χαχαχα) και παραμένω. Μέχρι και τη στιγμή που μιλάμε δεν έχω αλλάξει ουσιαστικά, αν και έχω κατεβάσει ταχύτητες, παραμένω εθισμένη στην αδρεναλίνη και μου αρέσει, με όποιο κόστος.

O μονόλογος είναι κάτι που δυσκολεύει την ερμηνεία σας επί σκηνής;

A.T.: Όπως είχε πει και ο μέγιστος Κουν «Tο θέατρο είναι κάτι ζωντανό κάτι που δημιουργείται κάθε βράδυ επί σκηνής, κάτι που αλλάζει όλη την ώρα». Ποτέ δεν μπορείς να πεις ότι έχεις τον απόλυτο έλεγχο πάνω στη σκηνή. Είναι ένα παιχνίδι, μια σιωπηλή συμφωνία με το κοινό, αυτό που παίρνεις, αυτό που δίνεις, αυτό που επικοινωνείς, αυτό που δημιουργείται και γεννάται κάθε στιγμή. Σαφώς και η μοναξιά σαν γενική έννοια είναι τις περισσότερες φορές πιο τρομακτική στην ιδέα μιας παρέας με αγαπημένους φίλους, όπως στην προκειμένη περίπτωση ένας μονόλογος αντί ενός θεατρικού με πολλούς χαρακτήρες και διαλόγους, αλλά προσπαθώ να κρατήσω την ψυχραιμία μου και να το βλέπω θετικά! Όπως μου λένε κ οι φίλοι μου «αν τύχει και χάσεις τα λόγια σου, κανείς δε θα καταλάβει τι έγινε, ούτε θα εκθέσεις κανέναν άλλον». Ο μόνος που θα αργοπεθαίνει πάνω στη σκηνή, με αλλεπάλληλα εγκεφαλικά, τουλάχιστον θα είμαι μόνο εγώ και κανείς άλλος.

Ποια ιδιομορφία υπάρχει στο να σκηνοθετείτε ένα άτομο επί σκηνής;

Α.Κ.: Ένας μονόλογος έχει έναν ηθοποιό επί σκηνής. Ο σκηνοθέτης πρέπει να δώσει στον ηθοποιό τα κατάλληλα εφόδια και να δημιουργήσει τις απαραίτητες συνθήκες και προϋποθέσεις ώστε να μπορέσει να χτίσει δραματουργικά τον ή τους χαρακτήρες του έργου. Ο ηθοποιός είναι σημαντικό να μην αισθανθεί ποτέ «γυμνός». Η γοητεία βρίσκεται στην εξεύρεση του τρόπου ώστε η ιστορία να γίνει ενδιαφέρουσα και ο ηθοποιός να καταφέρει να επικοινωνήσει αληθινά και να διαδράσει με ό, τι χρειαστεί, είτε αυτό είναι το κοινό, είτε εικόνες και καταστάσεις που έχει πλάσει στο μυαλό του.

Γιατί αποφασίσατε να σκηνοθετήσετε το έργο αυτό;

A.K.: Μετά τη σκηνοθεσία μου στο «chat» του συγγραφέα Γουστάβο Οτ που ανέβηκε στο Κ.Θ.Β.Ε., έψαχνα ένα φρέσκο και ιδιαίτερο – για μένα – θεατρικό έργο για να σκηνοθετήσω. Σκηνοθέτησα αρκετά ντοκιμαντέρ και περίμενα πότε θα έρθει η στιγμή που θα με ταξιδέψει πάλι σε μία θεατρική σκηνή. Η Δέσποινα Καλαϊτζίδου είναι μια εξαιρετική συγγραφέας και τυχαίνει να είναι πολύ καλή μου φίλη. Έτσι έχω τη χαρά να έχω πρόσβαση στα έργα της. Το συγκεκριμένο έργο το διάβασα πρώτος, μου άρεσε πάρα πολύ κι έτσι της ζήτησα να το σκηνοθετήσω. Με εξιτάρει το γεγονός πως θα έχω την τιμή να προσφέρω μια πρώτη ανάγνωση στο κοινό και να επισημάνω πως είναι η πρώτη μου φορά που σκηνοθετώ έναν μονόλογο. Επίσης, ένας νέος θεατρικός χώρος της πόλης, το θέατρο «Μαίωτρον» του εξαιρετικού σκηνοθέτη Σταύρου Παρχαρίδη, ανοίγει τις πόρτες του για να στεγάσει αυτόν τον εκρηκτικό μονόλογο.

Το κοινό της Θεσσαλονίκης στηρίζει τις «ντόπιες» παραστάσεις;

A.K.: Η Θεσσαλονίκη είναι η πατρίδα μου, την αγαπώ πάρα πολύ και πιστεύω πως το κοινό της είναι πολύ αυστηρό, εκλεκτικό, δίκαιο και πάντα στηρίζει τους καλλιτέχνες της. Αυτό το βρίσκω πολύ ευεργετικό και προκλητικό για έναν πραγματικό καλλιτέχνη, γιατί τον αναγκάζει να αναμετρηθεί με τον εαυτό του, να προσπαθήσει και να δώσεις όλες του τις δυνάμεις ώστε να επιτύχει.

Σχολιάστε


 


 

 

 

 

 

 

ΚΛΙΚ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

Κάντε κλικ στο εξώφυλλο και διαβάστε την τελευταία έκδοση της Εφημερίδας «Καρφίτσα» σε μορφή PDF

NEWSLETTER







Focus-On

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ