ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
photo eurokinissi

Συνέντευξη στη Φιλίππα Βλαστού


Ανέκδοτα, μαργαριτάρια, περίεργα στιγμιότυπα, πλάκες και φάρσες με τον Γιάννη Κυριακίδη και την «άτακτη παρέα» της Τσιμισκή, ψέματα και αλήθειες για το συγκρότημα Βελλίδη, ραδιοφωνικές παρέες της Θεσσαλονίκης, το φεστιβάλ τραγουδιού, αποστολές εξωτερικού… Αυτά και άλλα πολλά περιλαμβάνει το νέο βιβλίο του γνωστού δημοσιογράφου Νίκου Δημαρά, με τίτλο «Δημοσιογραφικά παρασκήνια». Ταυτόχρονα το βιβλίο περιλαμβάνει και φωτογραφικό υλικό που μάζευε ο ίδιος επί 40 ολόκληρα χρόνια, όπως εξήγησε σε συνέντευξη του που αποτυπώνουν γεγονότα που έγιναν στην πόλη τις τελευταίες δεκαετίες.

 

κ. Δημαρά πως πήρατε την απόφαση να γράψατε το συγκεκριμένο βιβλίο;

Πιστεύω στη συνέχεια της ζωής και στη μεταλαμπάδευση εμπειριών και γνώσεων. Η δική μας δημοσιογραφική γενιά έζησε σε ένα δύσκολο, αλλά ωραίο περιβάλλον με σημαντικά γεγονότα και σε μια εποχή, που η χώρα προσπαθούσε να ορθοποδήσει. Θεώρησα λοιπόν ότι είναι κρίμα να χάνονται στο πέρασμα του χρόνου όλα αυτά, που ζήσαμε, αλλά και η ίδια η ατμόσφαιρα στη Θεσσαλονίκη του πρόσφατου παρελθόντος.  Και έτσι επί 40 χρόνια μάζευα φωτογραφίες και άλλο υλικό, που τώρα μαζί με τα κείμενα διαμορφώθηκαν σε βιβλίο με την συμβολή των εκδόσεων ΜΑΛΛΙΑΡΗΣ – Παιδεία.

Είναι κάτι σαν «παρακαταθήκη»; Να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι;

Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου ζωντανεύουν μνήμες, αλλά ταυτόχρονα καταγράφονται αρχές και κανόνες για τη δημοσιογραφική δουλειά, που πιστεύω ότι θα είναι χρήσιμα «όπλα» για τους νέους συναδέλφους. Επιπλέον αναδεικνύονται και μηνύματα για την «ψυχή» του δημοσιογράφου, την επιμονή στο ρεπορτάζ, την πίστη στην αξία της πληροφορίας και στην ανάγκη της ελεύθερης έκφρασης.

Υπάρχουν πράγματα που δεν τα γράψατε στο βιβλίο;

Ναι υπάρχουν. Που να τα μαζέψεις όλα; Θα έπρεπε να έχει το βιβλίο όχι 240, αλλά 500 σελίδες. Έκανα μια επιλογή από περιστατικά και καταστάσεις κυρίως των πρώτων δεκαετιών της δημοσιογραφικής μου πορείας, αλλά και από γεγονότα της Θεσσαλονίκης, όπως ήταν το Φεστιβάλ Τραγουδιού.

Υπήρξαν άτομα τα οποία όταν έμαθαν ότι έχετε ξεκινήσει την συγγραφή του σας προσέγγισαν για να τα συμπεριλάβετε ή για να μην προσθέσετε κάποιο συμβάν;

Ναι αρκετοί συνάδελφοι μου αφηγήθηκαν ιστορίες από δικές τους εμπειρίες και τους ευχαριστώ πολύ. Έμειναν όμως εκτός βιβλίου αρκετά περιστατικά ή δεν φιλοξενήθηκαν όλα τα ονόματα συναδέλφων, που δούλεψαν στα μέσα ενημέρωσης αυτές της δεκαετίας. Ήταν αδύνατο να χωρέσουν. Ας με συγχωρήσουν…

Γιατί θεωρείτε ότι τα δημοσιογραφικά παρασκήνια έχουν ενδιαφέρον στο κοινό;

Γιατί η δημοσιογραφική ζωή πάντα είχε μια ελκυστικότητα και έκρυβε κάποιο μυστήριο. Και επίσης γιατί οι Θεσσαλονικείς (και όχι μόνο) θα μάθουν περισσότερα για την πόλη τους και για τους ανθρώπους, που τόσα χρόνια τους πρόσφεραν ενημέρωση.   

Μέσα από τις αυτές τις σελίδες παρουσιάζετε την ιστορία του τύπου της Θεσσαλονίκης. Τι έχει αλλάξει όλα αυτά τα χρόνια έως και σήμερα; Τι έχει χαθεί και τι έχει προστεθεί στη δημοσιογραφία της πόλης;

Η αλήθεια είναι ότι παρουσιάζεται ένα μεγάλο τμήμα αυτής της ιστορίας και όχι ολόκληρη, διότι θα χρειάζονταν μερικοί τόμοι για κάτι τέτοιο. Πρώτα – πρώτα χάθηκε ο μύθος της εφημερίδας, που την έπαιρνες αχνιστή στα χέρια σου, την μύριζες και απολάμβανες την ζωντάνια της. Χάθηκε η αυστηρή ματιά στη δημοσιογραφία, που προϋπέθετε εγκυρότητα, σοβαρότητα, υπευθυνότητα και καλό γράψιμο. Ό,τι γραφόταν και ό,τι μεταδιδόταν ήταν αληθές, έστω και υπό το πρίσμα της «γραμμής» του κάθε μέσου.  Δεν υπήρχαν σενάρια και κατασκευασμένα ρεπορτάζ με υποθέσεις και φημολογία. Πολλά από αυτά χάθηκαν. Ήρθε η τεχνολογική εξέλιξη, που φυσικά είναι χρήσιμη και μακάρι να αξιοποιηθεί για το καλό της δημοσιογραφίας. Ήρθε όμως και το copy paste, που κάνει ζημιά, ήρθε ο φτηνός εντυπωσιασμός , ήρθαν τα Fake News, ήρθε και κάτι σαν εκφυλισμός, που θα πρέπει να ξεριζωθεί εν τη γενέσει του. Και αυτό γιατί η νέα γενιά των δημοσιογράφων διαθέτει υψηλού επιπέδου μόρφωση και είναι εξοπλισμένη με περισσότερα μέσα, που μπορούν να διατεθούν προς όφελος του κοινωνικού συνόλου, της δημοκρατίας και  της χώρας μας.       

Σχολιάστε