ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

«Όταν φτάσει μια γυναίκα στην Ελλάδα, τα κυκλώματα διακινητών ακολουθούν μια συνήθη διαδικασία. Την κλειδώνουν σε ένα κατάλληλα διαμορφωμένο χώρο, κατά κανόνα υπόγειο, όπου κανείς δεν μπορεί να ακούσει τις κραυγές της, και εκεί την υποβάλουν στην τακτική του ‘’breaking’’ (σπάσιμο), προκειμένου να βεβαιωθούν ότι μπορεί να αντέξει όλα τα βασανιστήρια χωρίς να μιλήσει σε κανέναν. Είναι μια εξαιρετικά βίαιη διαδικασία με τη χρήση σεξουαλικής και σωματικής βίας…»

Της Δέσποινας Κρητικού

Η Μαρίνα Ντονοπούλου εκπρόσωπος της Α21 στη Θεσσαλονίκη –μιας διεθνούς, μη κερδοσκοπικής οργάνωσης που αναλαμβάνει να επαναφέρει στην κανονική ζωή γυναίκες που κατάφεραν να ξεφύγουν από τα «δίχτυα» των διακινητών– περιγράφει αναλυτικά στην Karfitsa τις μεθόδους που χρησιμοποιούν οι δουλέμποροι για να «σπάσουν» μια κοπέλα και να εξασφαλίσουν την σιωπή και την… υποταγή της. Στο «ασφαλές» υπόγειο όπου είναι κλεισμένη, φέρνουν δικούς τους ανθρώπους, που προσποιούνται τους πελάτες, τη βιάζουν, την χτυπούν, της κάνουν ερωτήσεις… Οι ίδιοι την τρομοκρατούν και την κακοποιούν συνεχώς, ώστε να μην περάσει καν από το μυαλό της ότι μπορεί να αντισταθεί σε αυτό που την εξαναγκάζουν να κάνει, αλλά και για να μη διανοηθεί αργότερα να μιλήσει και να ζητήσει βοήθεια. Πολύ συχνά την εκβιάζουν, απειλώντας τη ζωή των παιδιών και των οικείων της.

Όταν κρίνουν ότι η κοπέλα είναι «έτοιμη», την πηγαίνουν σε κάποιον οίκο ανοχής, όπου πλέον έρχεται σε επαφή με κανονικούς πελάτες. Συνήθως είναι αναγκασμένη να συνευρίσκεται με περισσότερους από 25 κάθε μέρα. «Έχει πλέον ‘’σπάσει’’ και αποδεχτεί τη μοίρα της», περιγράφει η κ. Ντονοπούλου αναλύοντας τη φρικτή διαδικασία στην οποία υποβάλλονται χιλιάδες κοπέλες που διακινούνται κάθε χρόνο στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Α21, ο αριθμός των γυναικών που διακινήθηκαν στην Ελλάδα με αυτό τον τρόπο ανέρχεται σε περίπου 20.000, ενώ σε παγκόσμιο επίπεδο αγγίζει τα 40 εκατομμύρια – είναι χαρακτηριστικό ότι η εμπορία ανθρώπων είναι η ταχύτερα αναπτυσσόμενη εγκληματική βιομηχανία στον κόσμο: τα κέρδη της ανέρχονται σε πάνω από 135 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως….

Σε σύγκριση με τους αριθμούς αυτούς, ο αντίστοιχος των ατόμων που κρατούνται για σεξουαλική εκμετάλλευση και εντοπίζονται από τις αρχές, είναι εξαιρετικά μικρός. Στη χώρα μας μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2018 εντοπιστήκαν 18 τέτοιες περιπτώσεις. Πέρσι εντοπίστηκαν συνολικά 11άτομα, ενώ το 2016 οδηγήθηκαν στην ελευθερία  πέντε ακόμη  θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης.

Και Ελληνίδες…

Στη Θεσσαλονίκη οι αστυνομικοί  της υποδιεύθυνσης οργανωμένου εγκλήματος και εμπορίας ανθρώπων κατάφεραν να σώσουν από τις αρχές του έτους τρεις γυναίκες από τα χέρια δουλεμπόρων. Η πρώτη υπόθεση αφορούσε σε κύκλωμα σωματεμπορίας που εξαρθρώθηκε, που εξανάγκαζε μια 33χρονη Βουλγάρα να εκδίδεται στο δρόμο. Η δεύτερη υπόθεση αφορούσε σε μια 40χρονη Βουλγάρα, που ανάγκαζε μια 25χρονη ομοεθνή της να εκδίδεται. Η τρίτη  αφορούσε σε μία 33χρονη Ελληνίδα, η οποία οδηγήθηκε στην πορνεία παρά τη θέληση της από έναν 45χρονο και έναν 52χρονο, οι οποίοι την απειλούσαν και την ανάγκαζαν επί δυο χρόνια να εκδίδεται σε περαστικούς στην περιοχή της Τούμπας.

Το περιστατικό αυτό δεν ήταν μεμονωμένο. Τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω οικονομική κρίσης, έχει παρατηρηθεί ένα σοκαριστικό φαινόμενο στη χώρα μας. Νεαρές Ελληνίδες, κυρίως φοιτήτριες, καταφεύγουν περιστασιακά στην πορνεία για να βγάλουν τα προς το ζην. Τα κυκλώματα όμως τις ανακαλύπτουν και τις προσεγγίζουν με στόχο να της οδηγήσουν σε συνθήκες κανονικής πορνείας. «Το πεζοδρόμιο είναι πολύ σκληρός κόσμος είναι θέμα χρόνου για το πότε θα σε εντοπίσουν και θα σε αναγκάσουν να δουλέψεις με τους δικούς τους όρους και συνθήκες», τονίζει η κ. Ντονοπούλου.

Με αεροπλάνο από την Αφρική

Η εκμετάλλευση και Ελληνίδων δεν είναι ο μόνος «νεοτερισμός». Πολλά δεδομένα έχουν αλλάξει σε σχέση με τα παλαιότερα χρόνια, όπου οι γυναίκες που έπεφταν στα «δίχτυα» διακινητών προέρχονταν σχεδόν αποκλειστικά από χώρες της ανατολικής Ευρώπης. Πλέον έχουν προστεθεί και κοπέλες από χώρες της Αφρικής όπως το Κονγκό, το Καμερούν ή η Νιγηρία, ενώ τελευταία όλο και πιο συχνά και γυναίκες από το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, τη Συρία ή ακόμα και το Ιράν. Οι γυναίκες αυτές φτάνουν στη Τουρκία με σκοπό να εργαστούν ως οικιακές βοηθοί και… χωρίς να το καταλάβουν μπαίνουν στα κυκλώματα πορνείας της γειτονικής χώρας και είτε παραμένουν εκεί, είτε μεταφέρονται στην Ελλάδα.

Οι γυναίκες από την Αφρική καταλήγουν στην Τουρκία με το αεροπλάνο και με πλαστά χαρτιά που εξασφάλισαν οι δουλέμποροι λαδώνοντας ακόμη και κρατικού υπαλλήλους. Στην Τουρκία τους περιμένει κάποιος ομοεθνής τους ο οποίος τις οδηγεί στα σπίτια όπου αρχίζει το μαρτύριο τους…

Δύσκολη η επανένταξη

Η διεθνής μη κερδοσκοπική οργάνωση Α21 αναλαμβάνει να επαναφέρει στην κανονική ζωή γυναίκες που έχουν καταφέρει να ξεφύγουν από τα δίχτυα διακινητών. Αυτό όμως, κάθε άλλο παρά εύκολο είναι μετά από μια μακρά περίοδο κακοποίησης. «Οι γυναίκες δυσκολεύονται να ενταχθούν σε καθεστώς ελευθερίας», παραδέχεται η κ. Ντονοπούλου.

Η ίδια εξηγεί ότι η ένταξη στην κανονικότητα γίνεται σε ένα ειδικά διαμορφωμένο σπίτι.

Οι 20 υπάλληλοι της Α21 στη Θεσσαλονίκη μαζί με τους εθελοντές της οργάνωσης προσπαθούν να «λύσουν» τις φοβισμένες γυναίκες ζώντας μαζί τους σα να επρόκειτο για μέλη μιας κανονικής οικογένειας. «Έχουμε συνήθεια να τρώμε πρωινό, μεσημεριανό και βραδινό όλες μαζί. Όταν έρθει μια καινούργια κοπέλα, παίρνει καιρό μέχρι να νιώσει ασφαλής. Όταν φάει μαζί μας στο ίδιο τραπέζι, τότε έχουμε κάνει ένα πρώτο βήμα», εξηγεί η κ. Ντονοπούλου.

Η ίδια αναφέρει ότι η τηλεφωνική  γραμμή  πληροφόρησης  για την εμπορία ανθρώπων  «1109» έχει δεχτεί  1.100 κλήσεις από τις αρχές του 2018. «Την χρονιά που διανύουμε είχαμε τριαντατρείς  διασώσεις σε όλη την Ελλάδα, αριθμός πολύ σημαντικός, αν αναλογιστεί κανείς πως μόνο το 1% των θυμάτων διασώζονται ενώ αντίστοιχα μόνο ένας στους 100.000 διακινητές καταδικάζεται», σημειώνει, ενώ υπογραμμίζει ακόμα ότι οι αναφορές που εστάλησαν στην αστυνομία από την A21 φέτος σε σχέση με πέρσι ήταν αυξημένες κατά 145%.

Γλίτωσε από τον… άντρα της για να πέσει στα χέρια δουλεμπόρων

Η Ανίσα από τη Συρία ένιωσε για πρώτη φορά ελεύθερη και ανεξάρτητη στα 22 της χρόνια. Μέχρι τότε ζούσε τη φρίκη, κλεισμένη σε ένα δωμάτιο στην Αθήνα, έρμαιο των διαθέσεων του διακινητή που την μετέφερε από τη Μυτιλήνη με την υπόσχεση ότι θα καταλήξει στην Ευρώπη.

Η Ανίσα πέρασε δύο εφιαλτικά χρόνια ως θύμα σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Η ειρωνεία είναι ότι δεν έφυγε από τη Συρία για να γλιτώσει από τον πόλεμο, άλλα από τον κατά πολύ μεγαλύτερο σύζυγό της, ο οποίος την παντρεύτηκε παρά τη θέληση της όταν εκείνη ήταν 14 ετών και αφού την άφησε έγκυο τη χτυπούσε και την κακοποιούσε καθημερινά επί χρόνια. Πριν από δυο χρόνια, η Ανίσα, εκμεταλλευόμενη τη μαζική φυγή ομοεθνών της από τη Συρία, προσπάθησε να φτάσει στην Ευρώπη. Ένας δουλέμπορος της έδωσε την υπόσχεση αυτή όταν έφτασε με τον 6χρονο γιο της στη Τουρκία, και την έκλεισε σε ένα σπίτι, όπου για ακόμη μια φορά γνώρισε το σκληρό πρόσωπο της κακοποίησης…

Η ίδια ήταν τυχερή, γιατί δεν την χώρισαν από το παιδί της, όπως συνέβη σε αμέτρητες άλλες γυναίκες θύματα trafficking που έφτασαν στην Τουρκία από τη Συρία, το Αφγανιστάν, το Ιράν και το Πακιστάν…

Η Ανίσα κατάφερε να το σκάσει ή τουλάχιστον έτσι νόμιζε. Με τη συνδρομή ενός άλλου δουλεμπόρου έφτασε στη Μυτιλήνη και στη συνέχεια κατέληξε στην Αθήνα, σε ένα σπίτι  μαζί με το παιδί της και άλλες αιχμάλωτες γυναίκες. Η 22χρονη έγινε η προσωπική μετρέσα του διακινητή  και είχε ως μονή ελευθερία να πηγαίνει το παιδί της στο σχολείο. Αυτό ήταν και το «εισιτήριο» για την ελευθερία. Από τα χαρτιά που έκανε και παρέδωσε στις αρχές εντοπίστηκε στο σχολείο από μια κοινωνική λειτουργό, η οποία ενημέρωσε με τη σειρά της τις αρχές και η 22χρονη ελευθερώθηκε μαζί με το 8χρονο σήμερα γιο της.

Αυτή η ιστορία που μοιάζει με σενάριο ταινίας είναι μια αληθινή ιστορία  από τις 300που έχουν ζήσει οι εργαζόμενοι στην Α21 που επί δέκα χρόνια τώρα προσπαθούν να περιθάλψουν τα θύματα trafficking και να τα βοηθήσουν να κάνουν μια νέα αρχή στο φως, μακριά από  τα σκοτεινά δωμάτια που κρατούνται από τους διακινητές…

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Σχολιάστε