ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

«Το Πειθαρχικό Συμβούλιο εξέτασε υπόθεση γιατρού, μετά από καταγγελία, η οποία προέκυψε κατά την άσκηση των καθηκόντων του ως μέλους επιτροπής Κέντρου Πιστοποίησης Αναπηρίας…»

Με επιστολή προς τον ΕΦΚΑ ο Ιατρικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης  ζητάει ειδικοί γιατροί να εξετάζουν τους ασφαλισμένους για τα ποσοστά αναπηρίας διότι σε διαφορετική περίπτωση υπάρχουν πειθαρχικές και ποινικές κυρώσεις.  Όπως αναφέρεται «σε κάθε περίπτωση, τα εκδιδόμενα πιστοποιητικά και οι εκδιδόμενες γνωματεύσεις αφορούν αποκλειστικά στο γνωστικό αντικείμενο της ειδικότητας κάθε ιατρού… »

Η επιστολή -με αφορμή καταγγελία ασφαλισμένου που εξετάστηκε από μη ειδικό γιατρό της πάθησης του- απευθύνεται σε συγκεκριμένη υπηρεσία του ΕΦΚΑ και  τονίζει «Οι συνάδελφοι ιατροί των επιτροπών που προΐστασθε, μπορούν να επιλαμβάνονται προσφυγών και αιτημάτων αλλότριων της ειδικότητας τους, με μοναδικό αποδεκτό κριτήριο όμως τη γνωμάτευση του ειδικού θεράποντος ιατρού.  Όμως, σε περίπτωση αμφισβήτησης της γνώμης του Ειδικού Θεραπευτή Ιατρού άλλης ειδικότητας από την δική τους, δεν δικαιούνται να γνωμοδοτούν, τροποποιώντας την διάγνωση, για τα θέματα εκτός της δικής τους ειδικότητας αλλά οφείλουν να παραπέμπουν οπωσδήποτε προς νέα κρίση τους προσφεύγοντες σε ιατρούς με ειδικότητα συμβατή με την πάθηση τους ώστε να αποφεύγεται και η παραβίαση του άρθρου 5, η οποία επισύρει ποινικές και πειθαρχικές κυρώσεις αλλά και η ταλαιπωρία των ασθενών και η λειτουργική επιβάρυνση της υπηρεσίας σας»

Ο πρόεδρος του πειθαρχικού Συμβουλίου του ΙΣΘ Δημήτρης Τσάμης εξηγεί την όλη διαδικασία, τις πιέσεις από υπηρεσία και ασφαλισμένους και μιλάει για ποινικές κυρώσεις, ταλαιπωρία ασθενών και επιβάρυνση της σχετικής υπηρεσίας του ΕΦΚΑ

-Kινδυνεύουν οι γιατροί που δεν έχουν καμία ειδικότητα για τις συγκεκριμένες παθήσεις αλλά γνωματεύουν στις επιτροπές για τα ποσοστά αναπηρίας να διαγραφούν από τους συλλόγους; -Το θέμα που θέτετε είναι υπαρκτό και πολύ σοβαρό διότι εδώ το οποίο διαγράφεται ως κίνδυνος είναι να μην τηρηθούν όλα όσα προβλέπει η ιατρική δεοντολογία και να οδηγηθούμε πολύ εύκολα από τη μια άκρη που όλοι ήταν ανάπηροι, τυφλοί, κουφοί κτλ σε μια άλλη κατάσταση όπου θα βλέπουμε ραγδαία να… αλλάζουν τα ποσοστά(αναπηρίας προς τα κάτω) και να αλλάζουν και οι παθήσεις των ανθρώπων.

-Η εξέταση των ανθρώπων αυτών πώς γίνεται σήμερα; Από ποιους; Είναι ειδικοί για τις παθήσεις που γνωματεύουν; -Ο κάθε ασθενής ο οποίος προσέρχεται για να διαπιστωθεί η αναπηρία του είτε για να διαπιστωθεί η παραμονή η συνέχιση της αναπηρίας του συνοδεύεται από κάποιες ιατρικές γνωματεύσεις, οι οποίες υποχρεωτικά έχουν εκδοθεί υποχρεωτικά, έχουν συνταχθεί, έχουν υπογραφεί από γιατρό της ανάλογης και της αντίστοιχης ειδικότητας. Οι γιατροί που βλέπουν τους ασθενείς αυτούς στις επιτροπές είναι προφανές ότι είναι τρεις γιατροί τριών ειδικοτήτων άρα είναι πολύ πιθανόν να μην είναι κανένας από τους τρεις της αντίστοιχης ειδικότητας με την πάθηση τους προσέρχοντος στο κέντρο αναπηρίας.

-Τι συμβαίνει σε αυτή την περίπτωση; -Εάν μεν η επιτροπή δεν έχει λόγο να αντιβάλει για την γνωμάτευση που βλέπει μπροστά της τότε ουσιαστικό την εγκρίνει και την συνυπογράφει και τότε ο ασθενείς παίρνει το ποσοστό που ο νόμος του δίνει. Θα πρέπει εδώ να κάνουμε αυτή την ενδιαφέρουσα διάκριση ότι ο γιατρός διαπιστώνει την πάθηση και σε κάθε πάθηση αντιστοιχεί ένα ποσοστό -το ποσοστό δεν το ορίζει ο γιατρός το ορίζει ο νόμος- εάν όμως η επιτροπή αποφασίσει ότι η γνωμάτευση αυτή δεν ισχύει για κάποιους λόγους , η η πρώτη γνωμάτευση και αυτή την περίπτωση οφείλει η επιτροπή και οφείλει και η υπηρεσία να το δεχτεί αμέσως, να ζητήσει επανέλεγχο, νέα γνωμάτευση από γιατρό της υπηρεσίας αλλά της ανάλογης της αντίστοιχης ειδικότητας. Αν δεν συμβεί αυτό, τότε τι θα γίνει ο ασθενής θα προσφύγει σε περαιτέρω επίπεδο, η υπηρεσία θα ταλαιπωρηθεί, οι γιατροί της υπηρεσίας είναι εκτεθειμένοι και είναι εκτεθειμένοι όχι μόνο σε επίπεδο θεωρητικά αλλά και σε επίπεδο πειθαρχικά.

-Δώστε μας ένα παράδειγμα της διαδικασίας από «ειδικούς» και ειδικούς… Οι πρώτοι («ειδικοί») ελέγχονται από ιατρικούς συλλόγους, από όλες δομές, από τη δικαιοσύνη ύστερα από προσφυγή του ασφαλισμένου; -Μπορεί να ελεχθεί πειθαρχικά κάποιος ο οποίος κάποιος έχει αμφισβητήσει γνωμάτευση άλλης ειδικότητας και δεν έχει ζητήσει κρίση από γιατρό άλλον που να έχει την ίδια ή την ανάλογη ή την αντίστοιχη ειδικότητα. Παραδείγματος χάρη, αν εγώ που είμαι καρδιολόγος έχω μπροστά μου έναν άνθρωπο που έχει ένα κινητικό πρόβλημα και έχει μια γνωμάτευση ορθοπεδικού εάν αμφιβάλλω θεωρώ δηλαδή ότι τα πράγματα είναι καλύτερα ή χειρότερα από αυτά που η γνωμάτευση λέει οφείλω να ζητήσω από έναν άλλον ορθοπεδικό και πάλι να ελέγξει το κινητικό πρόβλημα του ασθενούς .

-Τι γίνεται με αυτές τις γνωματεύσεις; Μου έλεγε ο ψυχίατρος Σταύρος Μπουφίδης ότι πολύ συχνά «αλλάζουν διάγνωση στην ένσταση που ξαναέβαλαν την πρώτη διάγνωση…» -Είναι αυτό ακριβώς αυτό που λέμε. Για να αποφεύγονται αυτά που και ταλαιπωρία είναι για τους ασθενείς και χρόνος χαμένος για την υπηρεσία και εκτεθειμένοι είναι οι συνάδελφοι πρέπει μόλις κρίνουν ότι κάτι δεν είναι σωστό οφείλουν να ζητήσουν αμέσως να διατεθεί από την υπηρεσία γιατρός αυτής της ειδικότητας και να εξετάσει τον ασθενή.

-Έχετε περιπτώσεις από τις οποίες προκύπτει αν οι γιατροί «πιέζονται» από την υπηρεσία ενώ δεν έχουν ειδικότητα στη συγκεκριμένη πάθηση να μειώσουν πχ τα ποσοστά αναπηρίας γιατί δεν βγαίνει ο προυπολογισμός; –Κοιτάξτε για ποιο λόγο οι υπηρεσίες ζητούν από τους γιατρούς των πρωτοβαθμίων επιτροπών να τελειώνουν πιο γρήγορα δεν το ξέρω αν είναι θέμα δηλαδή μειωμένου προϋπολογισμού ή όχι…

-Ζητάνε τα τελειώνουν πιο γρήγορα δηλαδή με κάθε »κόστος». –Αυτό είναι ακριβώς το πρόβλημα ότι εδώ το καθήκον του γιατρού είναι να κρίνει σωστά ούτε παραπάνω ούτε παρακάτω όσο και αν κάποια υπηρεσία ή κάποιος ασθενής του ζητάει διαφορετικά αν λοιπόν δεν το κάνει αυτό τότε είναι εκτεθειμένος.

Έχετε λοιπόν τέτοιες περιπτώσεις; -Κοιτάτε έχουμε και τέτοιες περιπτώσεις ναι…

-Οι ασθενείς, οι άνθρωποι οι συγγενείς, οι άνθρωποι που ταλαιπωρούνται με αυτές τις επιτροπές -γιατί και οικονομικά ταλαιπωρούνται με παράβολα-  έχουν προσφύγει στους ιατρικούς συλλόγους;-Αυτό είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο που ανοίγεται υπό την έννοια ότι οι πολίτες δεν ξέρουν που να… «πρωτοπροσφύγουν» και καμιά φορά δεν προσφεύγουν και πουθενά και τούτο γιατί υπάρχουν διάφοροι φορείς τους οποίους μπορεί κάποιος να πάει να παραπονεθεί, διαμαρτυρηθεί ή ο,τι άλλο (εννοώ ένας πολίτης σε σχέση με ένα ζήτημα ιατρικής δραστηριότητας, άλλοι πάνε στα δικαστήρια, άλλοι πάνε στους επιθεωρητές υγείας άλλοι πάνε στους ιατρικούς συλλόγους άλλοι πάνε στην επιτροπή προστασίας δικαιωμάτων ληπτών υπηρεσιών υγείας υπάρχουν πολλά) και εκεί λίγο μπερδεύεται ο κόσμος αλλά κάποιοι προσφεύγουν όντως στους συλλόγους έχουμε τέτοια περιστατικά και προσπαθούμε να αποδώσουμε ας το πω δικαιοσύνη στο πλαίσιο της εφαρμογής της ιατρικής δεοντολογίας. Κυρίως προσπαθούμε είναι να δώσουμε στις υπηρεσίες να καταλάβουν ότι πρέπει να κάνουν το σωστό για να λειτουργούν όλα καλά.

-Το έχετε καταφέρει αυτό, γιατί προσπάθησα κι εγώ να επικοινωνήσω με το αρμόδιο τμήμα του ΕΦΚΑ αλλά δεν… -Προσπαθούμε, δεν είναι πάντα εύκολα τα πράγματα ξέρετε. Νομίζω πάντως ότι αυτό το οποίο μας αναλογεί δηλαδή ξεκάθαρες τοποθετήσεις οι ορθές κρίσεις και η επιμονή για την εφαρμογή τους το κάνουμε στο ακέραιο.

-Αν δεν τα καταφέρνει ο ιατρικός σύλλογος δεν θα τα καταφέρνει ούτε ο πολίτης ούτε ο ασφαλισμένος ούτε ο συγγενής του ασφαλισμένου που ταλαιπωρείται πολλά χρόνια με αυτές τις επιτροπές…-Απαιτείται κοινή λογική και εφαρμογή των όσων ισχύουν ήδη… Οι γιατροί γενικώς δέχονται πιέσεις σε αυτές τις υπηρεσίες δηλαδή και από τις δυο πλευρές, καμιά φορά ο γιατρός γίνεται «σάντουιτς» στις απαιτήσεις των δυο πλευρών – ασφαλισμένου και υπηρεσίας- και πρέπει να κρατηθεί με πολύ υπομονή και διάθεση.

-Εννοείται από τη υπηρεσία να κόψει ποσοστό και από τον ασθενή να κρατήσει το ποσοστό ή να το ανεβάσει της αναπηρίας γιατί από αυτά εξαρτώνται και η επιβίωση τους όχι μόνο.-Και πολλά άλλα.

@karapanagiotidu

 

Σχολιάστε