Εύη Σιαμαντά: Έχουμε μπερδέψει την τέχνη με τη δόξα - Karfitsa.gr
Συνεντεύξεις

Εύη Σιαμαντά: Έχουμε μπερδέψει την τέχνη με τη δόξα

Με αφορμή την μοναδική μουσική παράσταση “Maxi the Moocher”, που έκανε πρεμιέρα την περασμένη εβδομάδα στο ΥΠΟΓΕΙΟΝ της πλ. Αριστοτέλους, συναντήσαμε την Εύη Σιαμαντά για να μας μιλήσει γι’ αυτήν αλλά και για την πλούσια πορεία της στη μουσική.  Μια πορεία που δεν ακολούθησε την πεπατημένη, αλλά μέσα από δρόμους Jazz, Swing, Latin, Soul, Tango, Fado,  Bossa Nova οδήγησε στην αγάπη του κοινού που απόλαυσε κάθε εμφάνιση, κάθε συνεργασία, κάθε ερμηνεία και κάθε διασκευή από το παγκόσμιο και ελληνικό ρεπερτόριο.  Σε όλα αυτά η Εύη Σιαμαντά βάζει την προσωπική της καλλιτεχνική σφραγίδα και με αξιοθαύμαστη συνέπεια παρουσιάζει δουλειές και συνεργασίες που εντυπωσιάζουν.

Συνέντευξη στον ΠΟΛΥ ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟ

Ποια είναι η Maxi;  Ποιος την εμπνεύστηκε;  Ποιοι την πλαισιώνουν;  Και σε ποια μουσικά ταξίδια μας οδηγεί;

Η Maxi είναι ένα δημιούργημα, μια ηρωίδα που εμπνεύστηκε η Άντα Τσεσμελή Edwards, την οποία και ευχαριστώ πολύ που μου εμπιστεύθηκε αυτόν το ρόλο και με στηρίζει με το ταλέντο της. Πρόκειται για μια λαμπερή παρουσία, εκρηκτική κ εύθραυστη προσωπικότητα.  Είναι μια γυναίκα καλλιτέχνης ένα αλάνι (moocher)  που ακολούθησε τα όνειρα και τις φιλοδοξίες της στο πρόσωπο του αγαπημένου της Johnny.  Αδύναμη απέναντί του και εντελώς παραδομένη στην ζωή που της υποσχέθηκε ο σκληρός αυτός άντρας χωρίς να σκεφτεί τι ήθελε εκείνος για αντάλλαγμα. Όλο αυτό βέβαια ο εύθραυστος και προβληματικός χαρακτήρας της δεν μπόρεσε να το διαχειριστεί με αποτέλεσμα να βάλει ένα τέλος στην σχέση τους σκοτώνοντας τον εραστή της. Μετά το έγκλημα η ίδια δραπετεύει από το θέατρο (Ολύμπιον) και εκεί αρχίζει η περιπλάνηση της σε διάφορες χώρες ούσα καταζητούμενη από την Interpol και το FBI. Έτσι την συναντάμε στα κακόφημα bar της Μονμάρτης, σε περίφημα jazz bars της μεταπολεμικής εποχής της Αμερικής, στην Ισπανία, στην Ιταλία, φτάνοντας στο τέλος στην Ελλάδα όπου κάποια στιγμή θα πρέπει να ομολογήσει το έγκλημα της. Σ’ αυτήν την περιπλάνηση της έχει πάντα συντρόφους της την φωνή του αμείλικτου Χρόνου (Κώστας Φαλκώνης) και τις καινούργιες φίλες της που η κάθε μία έχει την δική της ιστορία (Όλγα Δριβάκου). Μουσικά υποστηρίζεται από μια 4μελη μπάντα με εξαίρετους μουσικούς με τους οποίους συνεργάζομαι χρόνια. Στα πλήκτρα και τις ενορχηστρώσεις είναι ο Τάσος Ματζάρης, Γιώργος Σμύρνης (μπάσο),Στέλιος Τσομπανίδης(ντραμς), Ευθύμης Τσακίρης (πνευστά).

Όλο αυτό το ρετρό γκλαμ που διατρέχει την παράσταση, νομίζω ότι είναι το ύφος που χαρακτηρίζει όλη την μουσική σας πορεία.  Μια δύσκολη επιλογή, που όμως βρήκε ανταπόκριση στο κοινό.  Μετανιώσατε ποτέ γι’ αυτήν;

Αν και την έκφραση Retro glam δεν την γνωρίζω και είναι η δεύτερη φορά που την συναντώ θα σας πω πως δεν επιδίωξα να υπηρετήσω αυτό το είδος όπως αναφέρετε. Θα μπορούσα να πω πως προέκυψε στην πορεία. Αυτό που από μικρή υπηρετούσα με πάθος ήταν η soul και jazz μουσική.  Δεν μπορώ να μετανιώσω για τις επιλογές μου.  Αυτή η πορεία μου με οδήγησε σε συνεργασίες και ταξίδια στο εξωτερικό που δεν μπορούσα να φανταστώ πριν. Ξεχωρίζω την συνεργασία μου με τον εξαίρετο βιμπραφωνίστα της Latin jazz Χρήστο Ραφαηλίδη μαζί με τον Μίμη Πλέσσα όταν κληθήκαμε να συμμετάσχουμε στο annual jazz festival women in jazz throughout the world, στο Lincoln center της Νέας Υόρκης. Φυσικά σ’αυτήν εκπροσωπήσαμε την Ελλάδα κάτι που ποτέ δεν θα μπορούσα να το σκεφτώ.  Είμαι ευγνώμων!

Θα θέλατε να μας θυμίσετε τις πιο πρόσφατες δισκογραφικές σας συνεργασίες;

Αυτήν την στιγμή κυκλοφορούν στα (social media) πέντε πολύ όμορφα τραγούδια που μου χάρισαν τα τελευταία χρόνια η Σοφία  Νατσιου (μουσική) Πόλυς Κυριακού (στίχοι) το “Θάλασσα κάνε με” και  “Γυναίκα”, καθώς και τρία του Κώστα Φαλκώνη, Χρίστος Παπαδόπουλος (στίχοι) το “θέλει η νύχτα παραμύθια”, “Λάθος”  και “Σωπαινοντας” Κώστας Φαλκώνης μουσική κ στίχοι. Βέβαια υπάρχει και ένας ολοκληρωμένος δίσκος με τον Μίμη Πλέσσα σε διασκευές του Χρήστου Ραφαηλίδη διεθνώς αναγνωρισμένου βιμπραφωνίστα της Latin jazz.

Σαφώς υπήρξαν κάποια πρότυπα στο ξεκίνημα… Σήμερα η διεθνής μουσική σκηνή έχει καλλιτέχνες/καλλιτέχνιδες  που μπορούν να επηρεάσουν και να γίνουν πρότυπα για το είδος μουσικής που υπηρετείτε;

Για μένα έμπνευση και έναυσμα να ασχοληθώ με το τραγούδι ήταν φυσικά η Whitney Houston καθώς και πολλές τραγουδίστριες της soul κ jazz σχολής. Aretha Franklin, Dionne Warwick Stevie Wonder  κ.α. Όσο για τους σύγχρονους τραγουδιστές μουσικούς που μπορούν να αποτελέσουν έμπνευση για τους νεότερους σίγουρα είναι πολλοί και πολύ εύκολα μπορεί κάποιος να τους εντοπίσει πλέον στο ίντερνετ.  Ξεχωρίζω την Esperanza Spalding, την Diddy Bridgewater,  Celin Dion,  Ed Sheeran και πολλούς άλλους.

Ασχολείστε και με την διδασκαλία φωνητικής… Ποιοι βλέπετε να είναι οι στόχοι των εκκολαπτόμενων τραγουδιστών/τριών;

Θα σας πω την αλήθεια. Η πλειοψηφία έχει μπερδέψει την Τέχνη με την δόξα. Δεν μπορώ βέβαια να μην αναφέρω πως από την εμπειρία μου είμαστε ορθόφωνος λαός.  Σε ένα ποσοστό η πλειοψηφία των ανθρώπων με τους οποίους έχω ασχοληθεί ως voice coach ακούν πολύ σωστά.  Αυτό όμως δεν σημαίνει πως μόνο αυτό μπορεί να τους οδηγήσει στην εμπορική επιτυχία και αναγνωρισιμότητα κάτι το οποίο είναι για τους περισσότερους ο απώτερος στόχος. Υπάρχουν βέβαια και άνθρωποι ταλαντούχοι με άλλο επάγγελμα για τους οποίους το τραγούδι κ η φωνητική τέχνη είναι ένας τρόπος δημιουργίας και μια ενασχόληση που τους ευεργετεί ψυχικά και συναισθηματικά.

Τι θα λέγατε σε κάποιον μαθητή σας που θα ήθελε να λάβει μέρος σ’ έναν talent show; Θα τον ενθαρρύνατε ή θα τον αποτρέπατε;

Όπως η δική μου γενιά είχε άλλους τρόπους να προωθήσει τα ταλέντα της έτσι και αυτή η γενιά ευτυχώς η δυστυχώς έχει αυτόν τον τρόπο να αναδειχθεί. Θα προτρέψω κάποιον που ξέρω πως θα κάνει καλή εντύπωση χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως θα προωθηθεί ανάλογα από τα media. Πρέπει να υπάρχει γνώση από τον ενδιαφερόμενο για το πού πάει και επίσης κατανόηση  της κατάστασης ότι θα συμμετάσχει σε ένα show και όχι σε έναν διαγωνισμό σε μια μουσική ακαδημία του εξωτερικού. Πρόκειται ξεκάθαρα για  shows με εμπορική σκοπιμότητα. Και σίγουρα δεν θα αφήσω κάποιον να εκτεθεί αν δεν είναι έτοιμος για κάτι τέτοιο.

Από πλευράς live εμφανίσεων εκτός από το “Maxi the Moocher” υπάρχουν κάποια άλλα σχέδια για το άμεσο μέλλον;

Προς τον παρόν θα ήθελα να ετοιμάσω μια πλήρη δισκογραφική δουλειά. Επίσης αυτόν τον καιρό εμφανίζομαι και στο French keys.

Photo Credits: Νικηφόρος Βιδάλης

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Σχολιάστε

Polls

Sorry, there are no polls available at the moment.

 

 

ΚΛΙΚ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

Κάντε κλικ στο εξώφυλλο και διαβάστε την τελευταία έκδοση της Εφημερίδας «Καρφίτσα» σε μορφή PDF

NEWSLETTER

Focus-On

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ