Η Εθνική Επιτροπή Δικαίωσης Αρμενικού Ζητήματος απαντά στον σύλλογο Ελληνο-Αζερικής φιλίας QALA - Karfitsa.gr
Άρθρα

Η Εθνική Επιτροπή Δικαίωσης Αρμενικού Ζητήματος απαντά στον σύλλογο Ελληνο-Αζερικής φιλίας QALA

Άρθρο – Απάντηση της ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΙΚΑΙΩΣΗΣ ΑΡΜΕΝΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ στον σύλλογο Ελληνο-Αζερικής φιλίας QALA για το δημοσίευμα της 10ης Δεκεμβρίου 2020.

“Οι Αρμένιοι δεν επιδίωξαν ποτέ να έχουν την αποκλειστικότητα του αρχαιότερου κατοίκου στην τεράστια περιοχή του Καυκάσου. Το πιο πιθανών οι αρχαιότεροι κάτοικοι στην ευρύτερη περιοχή να ήταν κοινώς οι Homo sapiens (άνθρωπος ο σοφός). Σε ότι αφορά τον χάρτη που συνέταξε ο Γερμανός χαρτογράφος Sebastian Münster το 1544-1545, να σας διαφωτίσουμε ότι μεταξύ του 16ου και του 19ου αιώνα οι παραδοσιακές αρμενικές πατρίδες που αποτελούνται από την Ανατολική Αρμενία και τη Δυτική Αρμενία ήταν υπό την κυριαρχία των Οθωμανικών και Ιρανικών αυτοκρατοριών .

Τον 19ο αιώνα, η Ανατολική Αρμενία κατακτήθηκε από τη Ρωσική Αυτοκρατορία , ενώ τα περισσότερα από τα παραδοσιακά εδάφη της Δυτικής Αρμενίας παρέμειναν υπό οθωμανικό έλεγχο.

Όταν λέτε διαδικασία επανεγκατάστασης Αρμενίων στα ιστορικά εδάφη του Αζερμπαϊτζάν για πια ιστορία μιλάμε ; Η Λαϊκή Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν ανακήρυξε την ανεξαρτησία της το 1918 και εν συνεχεία η χώρα σας ενσωματώθηκε στη Σοβιετική Ένωση ως Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν. Χαρακτηριστικά, οι σύγχρονοι πολίτες του δηλώνουν Αζερμπαϊτζανοί (Azerbaijanis), αν και διεθνώς αναφέρονται συχνά ως Αζέροι, και η γλώσσα τους ονομάζεται αζερμπαϊτζανική (επίσημα) ή τουρκική (ανεπίσημα), καθότι είναι τουρκογενής και ανήκει στο παρακλάδι των οργκούζ (Orghuz). Η σημερινή ταυτότητα πλάστηκε μέσα από τις ιστορικές συγκυρίες των τελευταίων δύο αιώνων, με σημεία αναφοράς τη «Συνθήκη του Τουρκμεντσάι» και τη σταλινική περίοδο, ενώ ο όρος «τούρκικος» αντικατοπτρίζει τις πολιτικές ιδέες που αναπτύχθηκαν τον τελευταίο αιώνα στα πλαίσια των προσπαθειών της Τουρκίας να εντάξει το Αζερμπαϊτζάν στη σφαίρα επιρροής της. Πιο συγκεκριμένα, τον 19ο αιώνα η Ρωσική Αυτοκρατορία και το Ιράν ανταγωνίζονταν για την επιρροή της περιοχής, όπου κατοικούσε το τουρκικής ή αλλιώς μογγολικής καταγωγής αζέρικο φύλο. Στις 21 Φεβρουαρίου 1828 συνάφθηκε μεταξύ τους η «Συμφωνία του Τουρκμεντσάι», χωρίζοντας τα εδάφη των Αζέρων σε δύο επικράτειες με φυσικό σύνορο τον ποταμό Άρας(ή Αράξης) και διαιρώντας τους σε Αζερμπαϊτζανούς, δηλαδή αυτούς που ήταν υπήκοοι της Ρωσίας και δημιούργησαν μετέπειτα το κράτος του Αζερμπαϊτζάν, και Αζέρους, αυτούς που το έδαφός τους εντάχθηκε στην επικράτεια του Ιράν. Οι τελευταίοι σήμερα ονομάζονται Ιρανοί Αζέροι κι αποτελούν τη μεγαλύτερη μειονότητα του Ιράν. Οι σύγχρονοι Αζερμπαϊτζανοί διακρίνουν τους εαυτούς τους από τους Αζέρους, θεωρώντας πως οι δεύτεροι είναι επηρεασμένοι από τον περσικό και αραβικό πολιτισμό.

Ωστόσο, η περιοχή του Αζερμπαϊτζάν δεχόταν πάντα επιρροές από τις δύο μεγάλες αυτοκρατορίες της περιοχής: την Οθωμανική και τη Ρωσική. Τον 19ο αιώνα οι διανοούμενοι και ο τοπικός τύπος, μολονότι ανήκαν στη Ρωσική Αυτοκρατορία, άρχισαν να χρησιμοποιούν τα οθωμανικά τούρκικα, ενώ ο λαός μιλούσε άλλη γλώσσα τουρκικής προέλευσης. Το 1918 η Λαϊκή Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν ανακήρυξε την ανεξαρτησία της, αναγνωρίζοντας επίσημη γλώσσα τα τούρκικα. Τότε, ο Μουσταφά Κεμάλ, ζητώντας υλική και οικονομική ενίσχυση από τους μπολσεβίκους, προσέφερε ως αντάλλαγμα την παραίτησή του από τη διεκδίκηση του Αζερμπαϊτζάν. Αποτέλεσμα αυτού ήταν η προσάρτησή του στο σοβιετικό στρατόπεδο μετά την εισβολή του κόκκινου στρατού τον Απρίλιο του 1920.

Από τα τελευταία χρόνια της ΕΣΣΔ άρχισε να αναπτύσσεται ο τουρκικός εθνικισμός στο Αζερμπαϊτζάν. Τη μετα-κομμουνιστική περίοδο, τουρκικά τηλεοπτικά προγράμματα, πολιτιστικά κέντρα και τεμένη έκαναν την εμφάνισή τους και μέχρι τώρα πολλοί νέοι φοιτούν σε τουρκικά σχολεία ή σε πανεπιστήμια στην Τουρκία, με αποτέλεσμα να κατανοούν άπταιστα τα τούρκικα. Οι Τούρκοι από την πλευρά τους, δεν καταλαβαίνουν τα αζερμπαϊτζανικά. Επίσης, η Τουρκία προσπάθησε να αποκαταστήσει τις σχέσεις της με τον Καύκασο, ο οποίος αποτελεί σημείο στρατηγικής σημασίας για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της. Γι’ αυτό το λόγο, στις αρχές του 1990, όταν ξέσπασε πόλεμος στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, η Τουρκία διέκοψε τις διπλωματικές σχέσεις με την Αρμενία και προσέφερε φανερά βοήθεια στο Αζερμπαϊτζάν, με το οποίο είχε ήδη ισχυρούς δεσμούς σε διακρατικό και κοινωνικό επίπεδο. Η υποστήριξη αυτή ενέτεινε τα αισθήματα του παντουρκισμού και του «αδελφού έθνους» μεταξύ των δύο κρατών, πράγμα που αποφαίνεται από στις δημοσκοπήσεις, στις οποίες οι Τούρκοι δηλώνουν το Αζερμπαϊτζάν την πιο κοντινή τους συγγενικά χώρα.

Η Τουρκία στηρίζει τις σχέσεις της με το Αζερμπαϊτζάν κυρίως στο γλωσσικό παράγοντα, χωρίς να αναφέρεται βέβαια στο γεγονός, ότι οι Αζερμπαϊτζανοί είναι σιίτες και έχουν ιστορικούς δεσμούς με το Ιράν. Η κοινή καταγωγή προβάλλεται από τα καθεστώτα των δύο χωρών, τα οποία αμφότερα εθνικιστικά και αυταρχικά εστιάζουν στον φανατισμό των κοινωνιών προς υποστήριξη των δικών τους πολιτικών. Τούρκοι και Αζερμπαϊτζανοί -ή Αζέροι στο σύνολό τους- είναι συγγενικά φύλα με τουρκογενείς γλώσσες. Η κατασκευή του «αδελφού έθνους» καθίσταται μέρος της πολιτικής της Τουρκίας να αναχθεί σε περιφερειακή δύναμη, προσεταιριζόμενη τα τουρκογενή κράτη μέσω της προσφοράς στρατιωτικής βοήθειας, της ανάπτυξης κοινωνικών ερεισμάτων στο εσωτερικό τους και της επίκλησης του οθωμανικού παρελθόντος. Τέλος, το Αζερμπαϊτζάν αποτελεί σημείο ανταγωνισμού της Τουρκίας με τη Ρωσία. Η σταλινική πολιτική δημιουργίας «αζερμπαϊτζανικής» ταυτότητας επέφερε τα αντίθετα αποτελέσματα, καταλήγοντας να μην αναγνωρίζουν πλέον οι Αζερμπαϊτζανοί τη συγγένειά τους με τους Αζέρους και να ταυτίζονται με τους Τούρκους.

Σε ότι αφορα το Αρτσάχ η πρώτη αναφορά του εδάφους του σύγχρονου Ναγκόρνο Καραμπάχ είναι στις επιγραφές του Σαρδούρ Β ‘, Βασιλιά του Ουράρτου (763-734 π.Χ.), που βρέθηκαν στο χωριό Τσόβκ στην Αρμενία, όπου η περιοχή αναφέρεται ως Ουρτεκίνι. Δεν υπάρχουν επιπλέον έγγραφα μέχρι τη ρωμαϊκή εποχή. Ξερετε τι είναι το Ουραρτου??? Να σας το διδαξουμε και αυτό δημιουργώντας το βασίλειο των Ουραρτού, οι οποίοι θεωρούνται ως πρόγονοι των σημερινών Αρμενίων. Οι Ουράρτιοι ήταν αρχαίος ιστορικός λαός που μιλούσε τη γλώσσα των Χουρριτών και κατοικούσε στην ομώνυμη χώρα Ουραρτού περιοχή παρά το όρος Αραράτ και αναδείχθηκε σε μεγάλη στρατιωτική δύναμη στη περιοχή της σημερινής Αρμενίας. Της σημερινής Αρμενιας που κατά τα λεγομενα του πολύ αγαπημενου σας δικτατορα ανηκει ιστορικα στο Αζερμπειτζαν. Επισης Ομοίως, ο Robert Hewsen στο προηγούμενο έργο και η σοβιετική ιστοριογραφία χρονολογούν την ένταξη του Nagorno-Karabakh στην Αρμενία τον 2ο αιώνα π.Χ. εποχες που εσεις δεν υπηρχατε ουτε καν στην σφαιρα της φαντασιας σας.

Ο Στράβων χαρακτηρίζει το “Orchistenê” (Artsakh) ως “την περιοχή της Αρμενίας που εκθέτει τον μεγαλύτερο αριθμό ιππατών”. Δεν είναι σαφές πότε το Orchistenê έγινε μέλος της Αρμενίας. Ο Στράβων, που απαριθμεί προσεκτικά όλα τα κέρδη των Αρμενίων βασιλιάδων από το 189 π.Χ., δεν αναφέρει τον Ορχιστέν, ο οποίος έμμεσα δείχνει ότι πιθανώς έχει μεταφερθεί στην Αρμενική αυτοκρατορία από την περσική σατραπεία της «Ανατολικής Αρμενίας». Υπάρχουν ερείπια της πόλης Tigranakert κοντά στη σύγχρονη πόλη του Agdam. Είναι μια από τις τέσσερις πόλεις με αυτό το όνομα που χτίστηκαν στις αρχές του 1 π.Χ. από τον βασιλιά της Αρμενίας, τον Μεγα Δικράν. Ανακαλύφθηκαν θραύσματα ενός φρουρίου, καθώς και εκατοντάδες αντικείμενα παρόμοια με αυτά που βρέθηκαν σε ανασκαφές αρχαίων χώρων στην Αρμενία. Αποκαλύφθηκαν τα περιγράμματα μιας ακρόπολης και μιας βασιλικής που χρονολογείται στον 5ο – 6ο αιώνα μ.Χ. Οι ανασκαφές έδειξαν ότι η πόλη υπήρχε από τον 1ο αιώνα π.Χ. έως τον 13ο ή 14ο αιώνα μ.Χ.

Οι αρχαίοι κάτοικοι του Artsakh μιλούσαν μια ειδική διάλεκτο της αρμενικής γλώσσας. αυτό επιβεβαιώνεται από τον συγγραφέα της αρμενικής γραμματικής Στέπανος Σιουνέτσι που έζησε γύρω στο 700 μ.Χ.

Σύμφωνα με τη «Γεωγραφία» του Αρμένιου γεωγράφου του 7ου αιώνα Anania Shirakatsi, το Artsakh ήταν η 10η μεταξύ των 15 επαρχιών (nahangs) της Αρμενίας και αποτελούσε 12 περιφέρειες (Gavars): Myus Haband (Second Haband, σε αντίθεση με Haband of Siunik), Vaykunik (Tsar), Berdadzor, Mets Arank, Mets Kvenk, Harjlank, Mukhank, Piank, Parsakank (Parzvank), Kusti, Parnes και Koght. Tο 387 όταν η Αρμενία χωρίστηκε μεταξύ της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Περσίας το Artsakh μαζί με τις αρμενικές επαρχίες Utik και Paytakaran συνδέθηκε με την Αλβανία της Καυκασίας.

Στις αρχές του 4ου αιώνα ο Χριστιανισμός εξαπλώθηκε στο Artsakh. Στις αρχές του 5ου αιώνα, χάρη στη δημιουργία του αρμενικού αλφαβήτου από τον Mesrop Mashtots, ξεκίνησε μια άνευ προηγουμένου άνοδος του πολιτισμού σε ολόκληρη την Αρμενία, ιδίως επίσης στο Artsakh, ο Mesrop Mashtots ίδρυσε ένα από τα πρώτα Αρμενικά σχολεία στο Artsakh Amaras Μοναστήρι. τον 5ο αιώνα το ανατολικό τμήμα της Αρμενίας, συμπεριλαμβανομένου του Artsakh, παρέμεινε υπό περσική κυριαρχία. Το 451 οι Αρμένιοι σε απάντηση στην πολιτική του εξαναγκασμού των Ζωροαστρικών Περσών ηγεμόνων τους οργάνωσαν μια ισχυρή εξέγερση γνωστή ως πόλεμος των Βαρδάνων. Το Artsakh συμμετείχε σε αυτόν τον πόλεμο, με το ιππικό του να διακρίνεται ιδιαίτερα. Μετά την καταστολή της εξέγερσης από την Περσία, ένα σημαντικό μέρος των αρμενικών δυνάμεων κατέφυγε στα απόρθητα φρούρια και τα πυκνά δάση του Artsakh για να συνεχίσει τον περαιτέρω αγώνα ενάντια στον ξένο ζυγό.

Στο τέλος του 5ου αιώνα, ο Artsakh και το γειτονικό Utik ενώθηκαν υπό την κυριαρχία των Aranshakhiks (487–510s).

Τώρα που είπαμε συνοπτικά ελάχιστα πράγματα που τεκμηριώνουν τις ιστορικές ρίζες των Αρμενίων στο ΑΡΤΣΑΧ με τα αρχαία χρόνια για οικονομία χρόνου ας πάμε 18 και 19 αιώνα που τόσο αγαπάτε και μάθαμε για την ύπαρξη σας, το Σοσισαλ δημοκρατικό κόμμα ΧΝΣΤΑΚ και το Επαναστατικό κόμμα ΤΑΣΝΑΚ, κόμματα που δημιουργήθηκαν το 1887 και το 1890 για να υπερασπιστούν τους Αρμενίους που είχαν υποστεί γενοκτονίες και υποστήριζαν τη μεταρρύθμιση ισότητα και δικαιοσύνη υπεράσπιζαν τα αρμενικά χωριά από σφαγές που ήταν διαδεδομένες σε ορισμένες από τις αρμενικές κατοικημένες περιοχές της αυτοκρατορίας, όπως οι σφαγές των Χαμιδιανών που αναφέρονται επίσης ως σφαγές των Αρμενίων του 1894-1896 και γενοκτονία των Αρμενίων, ήταν σφαγές Αρμενίων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία που έλαβαν χώρα στα μέσα της δεκαετίας του 1890. Υπολογίστηκε ότι τα θύματα κυμαίνονταν από 80.000 έως 300.000 με αποτέλεσμα να μείνουν 50.000 ορφανά παιδιά. Ξέρετε εσείς από αυτά… Οι σφαγές πήραν το όνομά τους από τον Σουλτάνο Αμπντούλ Χαμίντ Β ‘, ο οποίος, στις προσπάθειές του να διατηρήσει την Αυτοκρατορία του και να γλυτώσει την κατάρρευσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, επανέλαβε τον Παν-Ισλαμισμό ως κρατική ιδεολογία. Αν και οι σφαγές στοχεύαν κυρίως τους Αρμένιους, μετατράπηκαν σε αδιάκριτα αντι-χριστιανικά πογκρόμ και όπως η σφαγή του Ντιγιαρμπέκιρ, όπου σκοτώθηκαν και 25.000 Ασσύριοι. Τα μέλη τους δημιούργησαν ομάδες fedayi που υπερασπίστηκαν τους Αρμένιους πολίτες μέσω ένοπλης αντίστασης. Φιλοδοξούσαν να επιτύχουν τον ευρύτερο στόχο της δημιουργίας μιας «ελεύθερης, ανεξάρτητης και ενοποιημένης» Αρμενίας, παρόλο που σχεδόν πάντα άφηναν αυτόν τον στόχο υπέρ μιας πιο ρεαλιστικής προσέγγισης, όπως η υποστήριξη της αυτονομίας.

Βέβαια, λογικό εσείς να μην θέλετε να αναφερθείτε σε αυτές τις γενοκτονίες, αφού ήταν έργο των προστατών σας.

Η γενοκτονία του Μαρτίου του 1918 που κατά τα λεγόμενα σας έχει τεκμήριο τον τάφο που ανακαλύφθηκε στην Γκούμπα το 2007 είχε σαν απάντηση από τον Levon Yepiskoposyan, (επόπτης της Ανθρώπινης Γενετικής στο Ινστιτούτο Μοριακής Βιολογίας στην Αρμενική Εθνική Ακαδημία Επιστημών και πρόεδρος της Αρμενικής Ανθρωπολογικής Εταιρείας), και (ο Hayk Kotanjian, Πρόεδρος της Ένωσης Πολιτικών Επιστημών) Επιστημώς έστειλαν επιστολές προτρέποντας τον Πρόεδρο της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών του Αζερμπαϊτζάν, Μαχμούτ Κερίμοφ, να συγκροτήσει μια κοινή επιτροπή για να εξετάσει τα οστά που βρέθηκαν. Από το 2013, αυτές οι επιστολές δεν έχουν λάβει απάντηση από αξιωματούχους του Αζερμπαϊτζάν. Και κατά τα λεγομενα του Hayk Demoyan, διευθυντής του Ινστιτούτου Μουσείου Γενοκτονίας των Αρμενίων, δήλωσε ότι κανένας ξένος εμπειρογνώμονας δεν εξέτασε τα ανθρώπινα οστα. Οπότε πολύ πιθανών να μοιάζει και αυτό στους Αρμένικους πυραύλους που καρφώνονταν στα τραπέζια κατοικιών σας, χωρίς να κάνουν καμία ζημιά στις κατοικίες (Να σας στείλουμε τα βίντεο να γελάσουμε παρέα)

Λέτε για εθνοκάθαρση και γενοκτονίες χωρίς ιστορική τεκμηρίωση, μιλάτε για το ζανκεζούρ ότι είναι έδαφος του Αζερμπερτζαιν ενώ ξέρετε ότι και αυτή η περιοχή ανήκει ιστορικά στην Αρμενία και μέρος αυτής σας χαρίστηκε από την Σοβιετική ένωση. Η μάλλον δε ξέρετε, διότι τα βιβλία της ιστορίας σας πιθανών να ξεκινάνε από τον 18 αιώνα.

Σε ότι αφορά το Συμβούλιο Υπουργών της ΕΣΣΔ αποφάσισε στις 23 Δεκεμβρίου του 1947 και στις 10 Μαρτίου του 1948 να απελάσει τους Αζερμπαϊτζάνους από το Αρμενικό SSR. Η έκβαση αυτών των μέτρων απέλασης που καλύπτουν τα έτη 1948-1953, ανάγκαζαν τους συμπατριώτες μας να αποβληθούν από τα ιστορικά τους εδάφη. Δεν μας διευκρινίζετε όμως συγκεκριμένα για πια Ιστορικά εδάφη μιλάτε, απλά αναλώνεστε σε γενικές αερολογίες. Επίσης από αμέλεια θέλουμε να πιστεύουμε δεν αναφέρετε τίποτα για άλλο ένα γεγονός ως μέρος της καταστολής του Ι. Στάλιν στην Αρμενία κατά την οποία απελάθηκαν χιλιάδες Αρμένιοι από την Αρμενία. Ο ιστορικός AmatuniViarbyan αναφέρεται σε αυτά. Εν συνεχεία μιλάτε για την ύπουλη πρόθεση του GRIGORYARTYONOV ο οποίος ήταν ο μακροβιότερος γραμματέας του Αρμένικου SSR, (1937-1953), ειλικρινά εσείς πιστεύετε ότι επί κυριαρχίας Στάλιν, θα μπορούσε ύπουλος πολίτικος να έχει τόσο μεγάλη θητεία??

Εν συνεχεία χωρίς να έχετε ίχνος ντροπής παραθέτετε το επιχείρημα ότι ο Αναστάς Μιγκογιάν με μια δήθεν έντυπη πρόταση στον Χρουστσόφ προσπάθησε να προσαρτήσει το Αρτσάχ στην Αρμενία. Να σας εξηγήσουμε λοιπόν τι ήταν ο Α. Μικογιαν, για να δείτε ότι η διπλωματική του εμπειρία δεν ήταν τέτοια για ενεργεί με προχειρότητες. 1ον ήταν ο μόνος Σοβιετικός πολιτικός που κατάφερε να παραμείνει στα υψηλότερα επίπεδα εξουσίας στο κομουνιστικό κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης καθώς αυτή η εξουσία ταλαντεύτηκε μεταξύ της κεντρικής επιτροπής και του πολιτικού γραφείου, από τις τελευταίες ημέρες της κυριαρχίας του Λένιν, σε όλοι την θητεία του Στάλιν και του Χρουστσόφ και αποχώρησε στις αρχές της κυριαρχίας του Μπρέζνιεφ. Επίσης η θέση του υπό τον Χρουστσόφ τον έκανε την δεύτερη πιο ισχυρή προσωπικότητα στην Σοβιετική ένωση εκείνη την εποχή. Τέλος για να μην γινόμαστε κουραστικοί τότε που υπήρχε ο ψυχρός πόλεμος, ο Α Μικογιαν ήταν ο κύριος απεσταλμένος στις ΗΠΑ και σε αλλες χώρες μείζωνος γεωπολιτικής σημασίας του Χρουσττσόφ στην Σοβιετική Ένωση.

Για το βιβλίο του Z.Balayan “Ochag” που δημοσιεύθηκε το 1984 ότι και καλά ήταν γραμμένο ενάντια στον λαό του Αζερμπαϊτζάν και στο πνεύμα του Αρμενικού εθνικισμού. Ο Αρμενικός λαός δεν μιλαει εναντίον του λάου του Αζερμπειτζαν, αλλά εναντίον της πολιτικής ηγεσίας.

Για να δείτε το μέγεθος της προκατάληψης σας, να σας υπενθυμίσουμε ότι υπήρχε ένας ισχυρισμός από το Αζερμπαϊτζάν και τους Τούρκους, ότι ο Ζόρι Μπαλαγιάν ομολόγησε τη δολοφονία ενός παιδιού του Αζερμπαϊτζάν. Οι ισχυρισμοί υποτίθεται ότι προέρχονται από μια παράγραφο σε ένα βιβλίο με τίτλο Revival of Our Souls or Revival of Our Spirit, που υποτίθεται ότι γράφτηκε από τη Zori Balayan. Ο Μπαλαγιάν, καθώς και το Υπουργείο Εξωτερικών της Αρμενίας, αρνήθηκαν ότι έχει γράψει ποτέ ένα τέτοιο βιβλίο. ” Ο Onur Caymaz, ένας Τούρκος συγγραφέας, ο οποίος αρχικά υποστήριξε τον ισχυρισμό, δήλωσε ότι έκανε λάθος και ότι ο Balayan δεν είχε γράψει ένα τέτοιο βιβλίο. Επίσης ο ίδιος συγγραφέας κατηγορήθηκε από τις αρχές του Αζερμπαϊτζάν συμμετείχε σε τρομοκρατικό βομβαρδισμό του μετρό στο Μπακού το 1994. Ο Γενικός Γραμματέας της Ιντερπόλ, σε επιστολή του προς Μπαλαγιάν, δήλωσε ότι η υπηρεσία εξέτασε την καταγγελία που ειχε πολιτικά κίνητρα και ότι ο Μπαλαγιάν δεν είχε καμία σχέση!!!!

Δεν βλέπουμε πουθενά στην ανάλυση σας, εσείς οι ανθρωπιστές να αναφέρεστε στα γεγονότα του Σουμγκαιτ, ένα πογκρόμ που στόχευε τον Αρμενικό πληθυσμό τέλη Φεβρουαρίου 1988. Το πογκρόμ πραγματοποιήθηκε κατά τα πρώτα στάδια του κινήματος της ανεξαρτησίας του ΑΡΜΕΝΙΚΟΥ Αρτσαχ . Στις 27 Φεβρουαρίου 1988, όχλοι ενθετικών Αζερων σχηματίστηκαν σε ομάδες και επιτέθηκαν και σκότωσαν Αρμένιους στους δρόμους και στα διαμερίσματα τους. Η γενική αδιαφορία από τους αστυνομικούς επέτρεψαν τη βία να συνεχιστεί για τρεις ημέρες. Λόγω της κλίμακας των φρικαλεοτήτων εναντίον των Αρμενίων ως εθνοτικής ομάδας, το πογκρόμ συνδέθηκε αμέσως με τη γενοκτονία των Αρμενίων του 1915 στην εθνική συνείδηση​​των Αρμενίων. Ορισμένες διεθνείς και σοβιετικές πηγές περιγράφουν επίσης τα γεγονότα ως γενοκτονία του αρμενικού πληθυσμού. Άλλωστε έβγαζαν από τότε δηλητήριο οι αξιωματούχοι σας όταν ο επικεφαλής του τμήματος της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος του Αζερμπαϊτζάν Άσαντοφ, δήλωσε: «εκατό χιλιάδες Αζεροι είναι έτοιμοι να επιτεθούν στο Artsakh (Karabakh) ανά πάσα στιγμή και να οργανώσουν μια σφαγή εκεί. Σύμφωνα με τον Άνταμ Σιφ, τις μέρες που προηγήθηκαν της σφαγής, ένας ηγέτης του Κομμουνιστικού Κόμματος του Αζερμπαϊτζάν, Χαϊντάτ Ορουτζόφ, προειδοποίησε τους Αρμένιους στο Sumgait:” Εάν δεν σταματήσετε να εκστρατείτε για την ενοποίηση του Ναγκόρνο Καραμπάχ με την Αρμενία 100.000 Αζεροί από γειτονικές περιοχές θα σπάσουν τα σπίτια σας, θα βάλουν φωτιά στα διαμερίσματα σας, θα βιάσουν τις γυναίκες σας και θα σκοτώσουν τα παιδιά σας. Όσο για τον ισχυρισμό σας ότι Αρμένιοι οργάνωσαν τα γεγονότα του Σουμγκαιτ να σας θυμίσουμε Ο Taleh Ismailov, κατηγορήθηκε για δολοφονίες εκ προ μελέτης και ήταν ο πρώτος που δικάστηκε από το Σοβιετικό Ανώτατο Δικαστήριο στη Μόσχα τον Μάιο του 1988. Έως τον Οκτώβριο του 1988, είχαν καταδικαστεί εννέα άντρες, συμπεριλαμβανομένου του Ismailov, ο οποίος καταδικάστηκε σε 15 χρόνια φυλάκισης, Ο Ahmad Ahmadov κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε . Ωστόσο, 90 από αυτούς που δικάστηκαν απελευθερώθηκαν μετά από σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα καθώς καταδικάστηκαν για χουλιγκανισμό και όχι για δολοφονία και βία.

Υπήρχαν πολλοί που εξέφρασαν τη δυσαρέσκειά τους για τον τρόπο οργάνωσης και διεξαγωγής της δικαστικής διερεύνησης. Ο σοβιετικός ιστορικός και αντιφρονούντος Roy Medvedev αμφισβήτησε τις δίκες: “Ποιος ξέρει γιατί, αλλά το δικαστήριο εξέτασε τα γεγονότα Sumgait χωρίζοντάς τα σε μεμονωμένα επεισόδια και όχι ως προγραμματική πράξη γενοκτονίας. Πολλοί από τους δράστες του πογκρόμ κέρδισαν τίτλους εθνικών ηρώων ή / και υψηλών θέσεων στην κυβέρνηση, όπου εξακολουθούν να υπηρετούν σήμερα.

Αναφέρεστε στην απόλυση του Χέινταρ Αλίγιεφ, να σας διορθώσουμε και εδώ… ήταν παραίτηση, όχι απόλυση. Και μάλιστα κατηγορήθηκε για διαφθορά!!! Κλείνουμε εδώ, δηλώνοντας την χαρά μας για την πρόθεση της Ελληνοαζερικής φιλίας, πιστεύοντας ότι δεν θα έχετε το ρόλο του Δούρειου ίππου, αλλά θα είναι μια σχέση εποικοδομητική και ειλικρινής. Σας καλούμε για αρχή να πάρετε θέση για τα ακόλουθα:

ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΠΟΝΤΙΩΝ!!

Προσβολή του Έλληνα πρέσβη στην πατρίδα σας όταν έδινε τα διαπιστευτήρια του.!!

Την μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε Τζαμί.!!”

Σχολιάστε

ΚΛΙΚ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

Κάντε κλικ στο εξώφυλλο και διαβάστε ΔΩΡΕΑΝ την τελευταία έκδοση της Εφημερίδας «Καρφίτσα»

Polls

Sorry, there are no polls available at the moment.

STAY CONNECTED

NEWSLETTER

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ