ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Του Νίκου Καραμανλή

Η επιτυχία του µέτρου των ηλεκτρονικών πλειστηριασµών (που όπως-όπως ξεκίνησε την 29η Νοεµβρίου) θα κρίνει εν πολλοίς και την επιτυχία της τρίτης αξιολόγησης. Μία τρίτη αξιολόγηση που η κυβέρνηση θέλει να κλείσει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και όσο το δυνατόν πιο «ανώδυνα». Δυστυχώς, οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασµοί είναι το «πικρό ποτήρι» που πρέπει µέχρι τέλους να πιει, κόντρα –ίσως– σε µία ρητορική που στα χρόνια της αντιπολίτευσης την ευνόησε.

Μπορεί το Μέγαρο Μαξίµου µε µπαράζ δηλώσεων να επιχειρεί να καθησυχάσει την κοινή γνώµη πως οι περιουσίες που θα δηµευτούν αφορούν στρατηγικούς κακοπληρωτές µε µεγάλα χρέη και µεγάλη ακίνητη περιουσία, όµως –ελλείψει νοµοθεσίας– κανείς δεν µπορεί να εγγυηθεί ότι δεν θα γίνουµε µάρτυρες δραµατικών περιστατικών. Η συνεδρίαση του Πολιτικού Συµβουλίου του ΣΥΡΙΖΑ, σε µία προσπάθεια να συνοµολογηθεί µία συντονισµένη τακτική µεταξύ κυβέρνησης και κόµµατος, είναι µία σωστή κίνηση. Μία κίνηση µε διπλή στόχευση: Αφενός να προστατευθεί το περιβόητο «ηθικό πλεονέκτηµα» της κυβέρνησης και αφετέρου να σταλεί στην κοινωνία το µήνυµα ότι η στάση της κυβέρνησης στο εξαιρετικά ευαίσθητο θέµα της πρώτης κατοικίας, του «κεραµιδιού» που λένε οι παλιοί, δεν έχει αλλάξει.

Βέβαια, σε µία κοινωνία που έχει υποστεί τα πάνδεινα εδώ και επτά χρόνια, δεν είναι καθόλου εύκολο ακόµη και για τον πρωθυπουργό να καταδείξει ότι υπάρχει διαχωρισµός µεταξύ αναξιοπαθούντων και µπαταχτσήδων. Εξίσου, ίσως και περισσότερο, δύσκολο είναι οι πολίτες –ιδίως αυτοί που έχουν «γαλουχηθεί» µε λαϊκίστικη νοοτροπία– να πειστούν ότι η «συµφωνία κυρίων» µεταξύ υπουργείου Δικαιοσύνης και συστηµικών τραπεζών θα τηρηθεί. Όλα αυτά µην έχετε καµία αµφιβολία ότι ακούστηκαν και στη συνεδρίαση του Πολιτικού Συµβουλίου του ΣΥΡΙΖΑ, όπου εισήχθη η έννοια του «λαϊκού νοικοκυριού». Αυτού δηλαδή που δεν πρόκειται να βγει «στο σφυρί» σε κανένα στάδιο της διαδικασίας.

Κακά τα ψέµατα, όµως, όσο δεν υπάρχει σχετική προστατευτική νοµοθεσία και όλα επαφίενται στις διοικήσεις των τραπεζών, κανείς δεν µπορεί να κοιµάται ήσυχος. Ούτε πολιτικός ούτε πολίτης που από οικονοµική δυσπραγία έχει δει το δάνειό του να «κοκκινίζει». Και κάτι ακόµη πολύ σηµαντικό. Μπορεί οι πλειστηριασµοί να διεξάγονται πλέον ηλεκτρονικά –και να µην ξέρει κανένας κάτι, εκτός από τον ενδιαφερόµενο που χάνει το σπίτι του και τους επισπεύδοντες– όµως όταν έρθει η ώρα των εξώσεων το δράµα θα κορυφωθεί. Οι κάµερες των καναλιών θα είναι απ’ έξω και θα περιµένουν να καταγράψουν σκηνές όπως αυτές που εδώ και χρόνια βλέπουµε στην Ισπανία. Και τότε θα είναι πολύ δύσκολο να προβλέψει κανείς τις εξελίξεις.

Πολύ σωστά ο Νίκος Φίλης παρατήρησε ότι «χρειάζεται να πάρουµε νοµικά µέτρα ώστε να µην πάρει η “µπάλα” τον κόσµο της λαϊκής κατοικίας». Είναι προς όφελος πολιτών, επιχειρήσεων και χρηµατοπιστωτικού συστήµατος να υπάρξει λύση στα «κόκκινα» δάνεια, όχι όµως η όποια λύση…