ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Του Νικόλα Ταχιάου*

Όταν οι Τσίπρας και Κοτζιάς διατυπώνουν την άποψη ότι κείμενα εργασίας ή παρερμηνευμένες ομιλίες μακρινών δεκαετιών έχουν δημιουργήσει τετελεσμένα για θεμελιώδεις εκκρεμότητες της διαφοράς με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, ακόμη πιο σημαντικές και από το ίδιο το όνομα, είναι προφανές ότι και στο μέλλον, ανεξαρτήτως αν κυρωθεί ή όχι εκατέρωθεν και αν επέλθει ή μη τελικά ο στόχος της ένταξης στο ΝΑΤΟ, η συμφωνία των Πρεσπών παράγει ήδη αποτελέσματα.

Πρακτικά, με την αποδοχή αφενός, ότι ως Μακεδονία για μεν τους γείτονές μας νοούνται η επικράτεια, η γλώσσα, ο πληθυσμός και τα χαρακτηριστικά τους, με τη δική τους ιστορία, πολιτισμό και κληρονομιά και αφετέρου ότι για την ελληνική πλευρά τα αντίστοιχα συστατικά στοιχεία της ταυτότητας των Ελλήνων Μακεδόνων περιορίζονται στα ελλαδικά όρια έχουμε δύο παράλληλες παραδοχές: Πρώτον, την αναγνώριση μακεδονικού έθνους που σήμερα περιορίζεται σε τμήμα της γεωγραφικής περιοχής που εννοείται ως Μακεδονία και δεύτερον, την παράδοση της ιστορίας του λαμπρού ελληνισμού του τόπου αυτού, που κινήθηκε πέραν των ορίων της σημερινής Ελλάδος στην ανταγωνιστική εθνική αφήγηση ενός άλλου κράτους. Πρόκειται περί ανεπανόρθωτης παραίτησης από πάγιες αρχές της εθνικής γραμμής που επί δεκαετίες, ακόμα και με λάθη ή παραλείψεις, όλες οι κυβερνήσεις υποστήριξαν με επιμονή.

Για πρώτη φορά βρέθηκε ελληνική κυβέρνηση που αποδέχθηκε την μακεδονική ταυτότητα  με φαρδιά πλατιά την υπογραφή του υπουργού εξωτερικών, υιοθετώντας, χωρίς ασφαλώς την αυτονομιστική διάστασή του, το δόγμα του μακεδονισμού που τυράννησε από τα τέλη του 19ου αιώνα και με διαφορετικές εκδοχές μέχρι σήμερα την πατρίδα μας. Είμαστε πλέον αναγκασμένοι να ζήσουμε με αυτό. Δεν ανακαλείται αυτό το γεγονός, όπως και ότι έτσι, εμείς απομείναμε βεβαίως κάτοικοι της Ελληνικής Μακεδονίας, πλην όμως οι «Μακεδόνες», τον ενθουσιασμό των οποίων δεν έκρυψε ο Ζάεφ στον χαμογελαστό Τσίπρα έφυγαν από την «σεμνή» τελετή αφήνοντας μας με ένα εσωτερικό ονοματολογικό πρόβλημα.

Όσοι ευτυχήσαμε να έχουμε μεγαλώσει με ζωντανές αφηγήσεις που ανατρέχουν στην Μακεδονία όταν δεν είχε ακόμη γίνει μέρος των εθνικών κρατών που διαδέχθηκαν την Οθωμανική αυτοκρατορία, αισθανόμαστε ήδη το έλλειμμα από αυτόν τον ταυτοτικό ακρωτηριασμό που αποδέχθηκε η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Είμαστε Μακεδόνες, όχι μόνο επειδή πατάμε αυτήν την γη, αλλά επειδή η ιστορία της και τα φαντάσματά της μας έκαναν συνειδητούς και περήφανους Έλληνες. Και από την Κυριακή, αυτή η πλευρά του εαυτού μας πρέπει πλέον υποχρεωτικά να ετεροπροσδιορίζεται και να περιορίζεται σε σύνορα, χωρίς καν να έχει ένα μονοσήμαντο όνομα, όπως αυτό που παρέδωσε στους γείτονές μας ο κύριος Τσίπρας.

Είναι κρίμα, κύριε Τσίπρα! Η Νέμεσις έρχεται.

*ο κ.Ταχιάος είναι Αναπληρωτής Γραμματέας Στρατηγικού Σχεδιασμού και Επικοινωνίας της Νέας Δημοκρατίας, π. Αντιδήμαρχος Θεσσαλονίκης

Σχολιάστε