Μ. Κυριζίδης: Ελάτε να μάθουμε το δήμο και να φτιάξουμε την πόλη! - Karfitsa.gr
Άρθρα Αυτοδιοικητικές Εκλογές 2019

Μ. Κυριζίδης: Ελάτε να μάθουμε το δήμο και να φτιάξουμε την πόλη!

Δεν υπάρχει καλύτερη ευκαιρία από τις εκλογές και τον προεκλογικό αγώνα για να συζητήσει κανείς τα θέματα της αυτοδιοίκησης και της δημοκρατίας. Θέλω, λοιπόν, να μιλήσω στους νέους, στους απόφοιτους του λυκείου, στους φοιτητές, αλλά και στους νέους ανθρώπους που από άποψη ή από ανάγκη μπήκαν στη δουλειά από νωρίς, και δεν νοιάζονται και πολύ για τα δημοτικά.

Του ΜΑΚΗ ΚΥΡΙΖΙΔΗ*

Το ξέρω ότι οι περισσότεροι από μας δεν διαβάζουν άρθρα, γιατί τα post είναι πιο άμεσα και πολύ πιο σύντομα. Δυστυχώς δεν μπορώ να τα χωρέσω όλα σε 15-20 λέξεις. Γι αυτό αν σας φανεί κάτι ενδιαφέρον, κόψτε το και κρατείστε το. Κι αν κουραστείτε διαβάζοντας, sorry, προσπαθώ να καλύψω όσα περισσότερα γίνεται.

Το ξέρω ότι οι περισσότεροι δεκαοκτάρηδες και εικοσάρηδες, κορίτσια και αγόρια, δεν έχουν καμία όρεξη να ασχοληθούν. Δεν έχουν άδικο.

Αν η πολιτική γενικότερα ή η αυτοδιοίκηση φαίνεται ότι είναι ένα στημένο παιχνίδι από τα κόμματα και τις κλίκες εξουσίας, γιατί να ενδιαφερθούν;

Αν οι υποψήφιοι είναι η χειρότερη εκδοχή των «μεγάλων», αν οι υποψήφιοι είναι οι πιο συντηρητικοί, άνοστοι και άοσμοι τύποι, γιατί να κάτσουν να τους ακούσουν;

(Και μιλάω εγώ, που φοράω σακάκι και πουκάμισο για να πάω στο δικαστήριο και στο δημοτικό συμβούλιο, που μου αρέσουν τα λογιστικά νούμερα και η χαρτούρα, που έχω να παίξω video game εδώ και 4-5 χρόνια…)

Και τότε; Να κάτσουν σπίτι; Nα αφήσουν το παιχνίδι στους πολιτικοποιημένους και τους «επαγγελματίες»; Εγώ λέω όχι! Και ο καλύτερος τρόπος να μπεις στα δημόσια πράγματα είναι ο Δήμος. Γιατί είναι στη γειτονιά μας, γιατί τα θέματα και τα πρόσωπα είναι κοντά, γιατί εδώ η γνώμη μας μπορεί να πιάσει τόπο. Θα ήθελα, λοιπόν, να σας πω  τα βασικά. Για όσους τα ξέρουν, θα δείτε τουλάχιστον πως τα βλέπω εγώ. Για όσους δεν πολυασχολούνται, ελπίζω ότι θα βρείτε κάποιο μικρό ενδιαφέρον.

Η πρώτη δουλειά του Δήμου είναι να εξασφαλίζει τα στοιχειώδη του σύγχρονου πολιτισμού για όλους τους κατοίκους – να φτάνει το πόσιμο νερό και το ηλεκτρικό ρεύμα παντού, να μαζεύονται τα σκουπίδια και να καθαρίζονται οι δημόσιοι χώροι, να φωτίζονται τα πεζοδρόμια και οι πλατείες, να ασφαλτοστρώνονται οι δρόμοι και άλλα τέτοια που όλοι τα θεωρούμε δεδομένα.

Μη νομίσετε όμως ότι είναι όλα απλά. Για παράδειγμα, έχουμε 1.400 υπαλλήλους καθαριότητας στο δήμο Θεσσαλονίκης και οι κάδοι είναι ένα άθλιο θέαμα, γιατί έχουμε μάθει να πετάμε στους κάδους τα πάντα και όλες τις ώρες τις ημέρας ώστε να ξεχειλίζουν πριν την επόμενη αποκομιδή. Ή τα τραπεζοκαθίσματα στα πεζοδρόμια και τις πλατείες, που ακούτε άλλοι να τα θέλουν κι άλλοι να τα πολεμάμε, ενώ στην πραγματικότητα το δίκαιο και το άδικο βρίσκεται στο τι πληρώνουν (ή δεν πληρώνουν) τα καταστήματα εστίασης. Και για να το κάνω πιο σύνθετο, πείτε μου εσείς αν είναι σωστό να πληρώνει τα ίδια ένα μπουγατσατζίδικο στην …. της Τούμπας με ένα all day cafe bar στη Μητροπόλεως!

Πάντως, ακόμα και τα στοιχειώδη ενός δήμου χρειάζονται χρήματα και εδώ μπαίνουν τα περίφημα δημοτικά τέλη, οι χρηματοδοτήσεις, τα δάνεια, οι κρατικές ενισχύσεις και άλλα (λίγο βαρετά) οικονομικά.

Τα δημοτικά τέλη είναι το βασικό εισόδημα κάθε δήμου. Η λογική είναι πανάρχαια: να βάζουμε όλοι από κάτι για να έχουμε δίκτυα ομβρίων (να φεύγουν τα νερά της βροχής αντί να μας πλημμυρίζουν), παιδικές χαρές, στέγαστρα στις στάσεις (όπως και οι κολώνες φωτισμού και τα παγκάκια, λέγονται αστικός εξοπλισμός, το ξέρω είναι βαρύγδουπη φράση, αλλά στις ωραίες πόλεις του κόσμου που βλέπετε, βγάζει πραγματικό νόημα) και πολλά άλλα.

Ακόμα και τα πιο βασικά χρειάζονται λεφτά. Για να κρατήσουμε το πράσινο στα πάρκα και τις πλατείες αλλά και στα παρτέρια και τις δενδροδόχους των πεζοδρόμων, δαπανάμε κάθε χρόνο αρκετά ευρώ. Και θέλουμε να το κάνουμε περισσότερο και ομορφότερο. Γι αυτό ίσως με έχετε ακούσει να προτείνω την υιοθεσία δενδροδόχων και τη συμμετοχή όλων μας για να κάνουμε πιο πράσινη την πόλη.

Παντού στο εξωτερικό, στον προοδευμένο κόσμο, ο δημόσιος χώρος δείχνει το πόσο εύπορη είναι μια κοινωνία. Εδώ, στην Ελλάδα, το πάμε ανάποδα. Ο καθένας είναι όσο πλούσιος είναι για την πάρτη του, με τη σπιταρόνα του και την αυτοκινητάρα του, αλλά ο δημόσιος χώρος είναι για κλάματα. Ή, όπως το λέω εγώ, αφού είμαστε ωραίοι, γιατί η πόλη έχει τα χάλια της;

Αν είσαι στην άκρη του κόσμου και δεν περιμένεις ξένους, δεν πολυπειράζει που η πλατεία σου δεν βλέπεται! Όταν όμως θέλεις και τους επισκέπτες, όταν θέλεις να είσαι μια πόλη με χαμογελαστούς ανθρώπους, γιατί, ας πούμε, χαίρονται να κυκλοφορούν πεζοί ή γιατί τα παιδιά τους πηγαίνουν σε ένα καλοφτιαγμένο σχολείο ή σε έναν παιδικό σταθμό που δεν είναι μπουντρούμι, τότε νοιάζεσαι για τον δημόσιο χώρο. Ο λόγος που δεν τα πολυκαταλαβαίνουμε αυτά στην Ελλάδα που έφτιαξαν οι προηγούμενες γενιές, είναι γιατί τα αποδίδουμε στο κράτος. Το κράτος θα τα κάνει όλα, έτσι δεν είναι; Και συνεχίζουμε «λεφτά υπάρχουν! Αντί να τα τρώνε στις μίζες και να τα πετάνε δεξιά-αριστερά (κυριολεκτικά!) ας τα δώσουν για τα σχολεία». Κάπως έτσι δεν σκεφτόμαστε;

Γι αυτό δεν είμαστε και πολύ πρόθυμοι να πληρώσουμε φόρους.

Η αλήθεια είναι πως τέτοιο μπέρδεμα, τέτοια απόσταση κράτους και πολιτών, υπάρχει μόνο σε υποανάπτυκτες χώρες. Στην Ελλάδα δεν είναι εντελώς αδικαιολόγητη. Εδώ και διακόσια περίπου χρόνια, έχουμε τους επιτήδειους που απομυζούν τα συνήθως δανεικά μας χρήματα. Και στην πρωτεύουσα και στη συμπρωτεύουσα και σε κάθε δήμο ξεχωριστά. Να κάνουμε, λένε, ένα πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής. Και ποιός είπε ότι το χρειαζόμαστε περισσότερο από δύο απορριμματοφόρα; Κανείς! Έλα, όμως, που από το πάρκο μπορούμε να βγάλουμε και μερικές παράπλευρες ωφέλειες!

Γι αυτό έχει σημασία το ποιός είναι ποιός. Όχι μόνο η ιδεολογία, το πολιτικό πρόγραμμα, οι εξαγγελίες και άλλα τρανά λόγια, αλλά και η προσωπικότητα, από τι είναι φτιαγμένος ο καθένας. Όταν βάζεις κάποιον σε θέση εξουσίας πρέπει να είσαι σίγουρος ότι δεν θα βάλει το χέρι του εκεί που δεν πρέπει. Φαίνεται απλό αλλά δεν είναι. Από τότε που υπάρχει ο κόσμος, αυτοί που διοικούν έχουν τον πειρασμό να απολαμβάνουν περισσότερα από όσα τους αναλογούν. Αυτός είναι και ο λόγος που γεννήθηκε η δημοκρατία, οι αιρετοί αντιπρόσωποι και ο έλεγχος της εξουσίας. Γεννήθηκε αλλά δεν είναι δεδομένο ότι επικρατεί ή λειτουργεί χωρίς προβλήματα.

Αν, για παράδειγμα, δεν πάμε στη ψηφοφορία ή αν, ακόμα χειρότερα, πάμε χωρίς δική μας γνώμη αλλά επειδή έτσι μας είπε ο φίλος, ο γείτονας ή το κόμμα (ξέρουν αυτοί!), τότε τί να σου κάνει και η δημοκρατία;

Έτσι φτάνουμε στη συμμετοχή και στη συναίνεση. Μπείτε στο παιχνίδι, ρωτείστε, κουβεντιάστε, ψηφίστε, σκεφτείτε μια καλύτερη λύση. Και κάντε το χωρίς καυγάδες. Όχι πως και ο καυγάς δεν έχει ενδιαφέρον! Έλληνες είμαστε, άλλωστε. Αλλά όταν η συζήτηση περιορίζεται στις βρισιές και στο ποιός είσαι εσύ και ποιόν υποστηρίζεις, τα περιθώρια για προβληματισμό και λύση πάνε περίπατο. Γι αυτό, θα δείτε ότι οι πολιτικάντηδες προτιμάνε τις κορώνες και τις αλληλοκατηγορίες. Αν δεν τις είχαν θα έπρεπε να κάτσουν να σκεφτούν. Και το χειρότερο γι αυτούς, θα έπρεπε να στρωθούν να κάνουν πραγματικά κάτι. Άσε καλύτερα!

Έχω τόσα να σας πω και δεν φτάνει ο χώρος και η ώρα. Σας καλώ, λοιπόν, να τα πούμε από κοντά, να σας εξηγήσω τα «βαρετά» οικονομικά και διαχειριστικά του δήμου Θεσσαλονίκης, τα έργα που γίνονται και δεν γίνονται, να συζητήσουμε τα προβλήματα και να ανταλλάξουμε απόψεις για τις λύσεις τους. Στην Αγίας Σοφίας 24 – 1ος όροφος με καφέ και όρεξη για απαντήσεις και συζήτηση. Το μόνο που θα ήθελα είναι να αφήσετε έξω τα κομματικά σας, όσοι έχετε. Δεν έχουν τόση σημασία εδώ και μπορούν να χαλάσουν εύκολα μια ωραία παρέα.

Καλή συνέχεια σε όλους!

* Ο Μάκης Κυριζίδης είναι υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης με την παράταξη «Θεσσαλονίκη Θετικά»

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Σχολιάστε

Polls

Sorry, there are no polls available at the moment.



 

 

ΚΛΙΚ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

Κάντε κλικ στο εξώφυλλο και διαβάστε την τελευταία έκδοση της Εφημερίδας «Καρφίτσα» σε μορφή PDF

NEWSLETTER

Focus-On

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ