ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Συνέντευξη στη Φιλίππα Βλαστού

Η Μαρίνα Σάττι είναι το κορίτσι που κατάφερε μέσα σε μόλις τέσσερις ημέρες να μαζέψει 700.000 views σε ένα βίντεο κλιπ της, την «Μάντισσα». Αν και στον καλλιτεχνικό χώρο η παρουσία της προϋπήρχε, το συγκριμένο τραγούδι αποτέλεσε σταθμό στην καριέρα της, καθώς εκτίναξε την αναγνωσιμότητα της και στάθηκε η αφορμή για την γνωρίσει περισσότερος κόσμος. Η καλλιτέχνης με το αστείρευτο ταλέντο είναι ένα από τα καλλιτεχνικά «διαμάντια» της Ελλάδας. Την Παρασκευή 18 Μαΐου βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη και λίγο πριν ανέβει στη σκηνή του Μύλος Club με τον Φοίβο Δεληβοριά, μίλησε στην Karfitsa. 

Παρά την μεγάλη επιτυχία του τραγουδιού «Μάντισσα» ήσασταν και είστε ακόμη «προσγειωμένη». Πως καταφέρατε να το διαχειριστείτε; 

Δεν ξέρω… Μέσα μου υπερισχύει η εικόνα του «προορισμού» οπότε όλα τα υπόλοιπα που εμφανίζονται μπροστά μου κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μου φαίνονται κάπως… «παροδικά». Και οι επιτυχίες και οι «αποτυχίες» είναι μέρος του παιχνιδιού αλλά…eyes on the prize! 

Ποια είναι η επαφή σας με τη Θεσσαλονίκη; 

Έχω έρθει αρκετές φορές, κυρίως για δουλειά και δυστυχώς πολύ λιγότερες φορές για αναψυχή, αν κι έχω αρκετούς φίλους και συγγενείς στη Θεσσαλονίκη (που συνήθως με νταντεύουν όποτε έρχομαι)! Έχω ταυτίσει την πόλη στο μυαλό μου με πολύ φαγητό, βόλτες στην παραλία και άνετες κρεβατάρες στα ξενοδοχεία! Χαχα!

Ως νέο άτομο τι είναι αυτό που σας ενοχλεί κοινωνικοπολιτικά στην Ελλάδα;

Βασικά με ενοχλεί να μην αναλαμβάνουν οι άνθρωποι τις ευθύνες τους και να τις μετατοπίζουν αλλού. Και για τα καλά και για τα κακά που μας συμβαίνουν… «Φταίει το σύστημα», «φταίνε οι γονείς», «φταίνε οι δάσκαλοι», «φταίει ο γκόμενος» και ποτέ δε φταίμε εμείς… Εννοείται ότι το σύστημα έχει προβλήματα –και πάντα είχε- αλλά τα συστήματα τα συνιστούν οι άνθρωποι. Εμείς και οι διπλανοί μας.

Ή μετά οι θεωρίες συνωμοσίας: «ο μπαμπάς του έχει λεφτά», «έχει γνωριμίες», «είναι illuminati», «κοιμήθηκε με τον τάδε για να πετύχει το τάδε»… Προφανώς συμβαίνουν και αυτά, αλλά υπάρχουν και άνθρωποι που δεν ήξεραν κανέναν, που δε γεννήθηκαν προνομιούχοι και που η θέλησή τους να φτιάξουν μια καλύτερη ζωή τους οδήγησε να βάλουν τα δυνατά τους, να πάρουν ρίσκα (γιατί πιθανόν δεν είχαν και τίποτα να χάσουν) και να πετύχουν. Και να σου πω και κάτι; Κι εγώ 18 χρονών ταξίδεψα από το Ηράκλειο στην Αθήνα χωρίς να ξέρω κανέναν. Αν σκεφτόμουν έτσι, δεν θα είχα κάνει ποτέ τίποτα! Δεν με συμφέρει να σκέφτομαι ότι «αυτά δεν γίνονται στην πραγματική ζωή»! Με συμφέρει να σκέφτομαι ότι οι άνθρωποι μπορούν να ονειρεύονται, να δουλεύουν σκληρά και να πετυχαίνουν το στόχο τους! Κι αυτό με κινητοποιεί.

Οπότε ας σώσει ο καθένας πρώτα τον εαυτό του, να βοηθήσει αν μπορεί και τους γύρω του, και μετά θα σωθεί και το «σύστημα». Αλλιώς θα είμαστε για πάντα «έφηβοι» θυμωμένοι απέναντι σε όλους και σε όλα, που θα περιμένουμε το «χαρτζιλίκι» από κάποιον άλλον για να υπάρξουμε και θα τους βρίζουμε κιόλας από πάνω. 

Θεωρείτε ότι η νέα καλλιτεχνική γενιά της χώρας έχει την στήριξη που πρέπει για να προσπεράσει τα όποια προβλήματα της δημιουργεί η κρίση; 

Η κρίση μπορεί να είναι ευκαιρία ανα-γέννησης. Αυτό μαρτυρά κι η Ιστορία, άλλωστε. Το ότι δεν υπάρχουν χρήματα, μπορεί να οδηγήσει κάποιον να σκεφτεί ιδέες δυνατές στον πυρήνα τους, χωρίς να χρειάζονται χρυσάφια και ρουμπίνια για να τις ωραιοποιήσει. Το ότι μπορεί κάποιος να νιώθει μόνος στην προσπάθειά του, μπορεί να τον οδηγήσει να ψάξει πιο έντονα για «συνοδοιπόρους».

Πάντως νομίζω ότι η στήριξη –εφόσον υπάρχει- έρχεται σε δεύτερη φάση, από έξω προς τα μέσα. Το μέσα όμως οφείλει να προϋπάρχει. Δεν μπορεί κανείς να σε στηρίξει αν δε δει πρώτα κάτι από’ σένα… έστω μια διάθεση.

Σχολιάστε