Ο ιός χάραξε τις ψυχές μας- Πέντε δήμαρχοι και τρεις γυναίκες δημοσιογράφοι εξιστορούν πως βίωσαν την πανδημία του κορονοϊού - Karfitsa.gr
Κοινωνία Συνεντεύξεις

Ο ιός χάραξε τις ψυχές μας- Πέντε δήμαρχοι και τρεις γυναίκες δημοσιογράφοι εξιστορούν πως βίωσαν την πανδημία του κορονοϊού

Της Αναστασίας Καρυπίδου

 

 

Στην πρώτη φάση του Κορονοϊου, αν μπορεί κανείς να ονομάσει έτσι την εμφάνιση της επιδημίας που γονάτισε τον πλανήτη,  η τοπική Αυτοδιοίκηση σήκωσε μεγάλο βάρος για την υλοποίηση προγραμμάτων με σκοπό την ενημέρωση των πολιτών και τη λήψη μέτρων αναχαίτησης της νόσου. Δήμαρχοι και δημοτικές αρχές έζησαν έντονα αυτές τις στιγμές και οι περισσότεροι αισθάνονται περήφανοι που κατάφεραν να ανταποκριθούν στις νέες προκλήσεις και να ανταπεξέλθουν με επιτυχία. Ωστόσο ως άνθρωποι έζησαν τεράστια πίεση και αγωνία για να συμβάλλουν ώστε να κερδηθεί η πρώτη μάχη. Μερικές από τις σκέψεις τους τις μοιράζονται μαζί μας.

Επίσης η μάχη με την επιδημία του κορονοϊού κερδήθηκε γεμίζοντας με αισιοδοξία πολίτες πολιτικούς και επιστήμονες να συνεχίσουν μέχρι να κερδίσουμε και τον πόλεμο. Στην νίκη αυτή έπαιξαν σημαντικό ρόλο και τα ΜΜΕ που μετέδιδαν λεπτό προς λεπτό της εξελίξεις σε όλη τη χώρα και ενημέρωναν για τα μέτρα προστασίας. Οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι ήταν εκείνοι που έθεσαν σε κίνδυνο την υγεία τους για να μεταδώσουν στον κόσμο τα γεγονότα και τις εξελίξεις άμεσα. Συναντήσαμε τρεις συναδέλφους γυναίκες που για ακόμη μια φορά αψήφησαν τον κίνδυνο, θωρακίστηκαν με μάσκες γάντια και αντισηπτικά και ρίχτηκαν στη μάχη της ενημέρωσης των πολιτών.   Η επικεφαλής τους ανταποκριτικού γραφείου του ALPHA  στη  Βόρεια Ελλάδα, Σούζυ Καζαντζίδου, η δημοσιογράφος του ανταποκριτικού γραφείου του OPEN Αναστασία Αργυριάδου και η δημοσιογράφος του ανταποκριτικού γραφείου του ΣΚΑΙ Ελένη Ιατρού μοιράζονται κάποιες σκέψεις για το τρίμηνο του κορονοϊού που έζησαν ομολογουμένως πολύ έντονα συναισθήματα και καμιά φορά ακραία…

Κωνσταντίνος Ζέρβας, δήμαρχος Θεσσαλονίκης: “Μετά το πρώτο κρούσμα από το μυαλό μου πέρασαν όλα τα σενάρια”

Έτυχε στη Θεσσαλονίκη η πρώτη επιβεβαίωση κρούσματος κορονοϊού στην Ελλάδα, γεγονός που ομολογώ πως μας εξέπληξε μεν αλλά δεν μας βρήκε απροετοίμαστους. Λίγες ημέρες πριν είχε προηγηθεί ενημέρωση του Δήμου από υπερκείμενες υγειονομικές αρχές για την πιθανότητα κρουσμάτων στην πόλη, καθώς η διασπορά του ιού στην γειτονική Ιταλία ήταν ήδη γεγονός. Είμαστε κάτι περισσότερο υποψιασμένοι και σε συνεχείς συσκέψεις με τους συνεργάτες και τη Διοίκηση είχαμε καταλήξει σε ένα πρώτο σχέδιο δράσης σε περίπτωση που αντιμετωπίζαμε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

 

Η προετοιμασία αυτή αποδείχθηκε αποφασιστικός παράγοντας της μετέπειτα θετικής διαχείρισης της κρίσης καθώς με την έκδοση των πρώτων Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου από την κυβέρνηση μας δόθηκε η δυνατότητα να ενεργήσουμε άμεσα.

Φροντίσαμε να προμηθευτούμε σε επαρκείς ποσότητες μέσα ατομικής προστασίας, να καταγράψουμε τις ανάγκες, να προτεραιοποιήσουμε τις δράσεις μας. Παράλληλα, κινηθήκαμε στην κατεύθυνση δημιουργίας ενημερωτικού υλικού, καθώς μέλημά μας ήταν ο περιορισμός της διασποράς του ιού στην πόλη – απλές μα τόσο κρίσιμες οδηγίες προς τους πολίτες αναρτήθηκαν σε στάσεις του ΟΑΣΘ, σε δημοτικά κτίρια και μοιράστηκαν χιλιάδες φυλλάδια κατά τόπους.

Βέβαια, όποια προετοιμασία και να έχεις κάνει, όταν πληροφορείσαι το γεγονός, δεν σας κρύβω ότι υπάρχει άγχος και αγωνία για την εξέλιξη των πραγμάτων. Μην ξεχνάτε ότι βρισκόμαστε στην 26 Φεβρουαρίου, με τα ερωτήματα σχετικά με την πανδημία να κυριαρχούν έναντι των απαντήσεων.

Οι στιγμές εκείνες ήταν κρίσιμες και δύσκολες. Υπήρξε αναστάτωση, κινητοποίηση και διαρκής εγρήγορση. Τα τηλέφωνα είχαν πάρει φωτιά, όλα τα ΜΜΕ της χώρας έψαχναν απαντήσεις, λεπτομέρειες και πληροφορίες. Ήμουν προσωπικά σε διαρκή επικοινωνία με τον υπουργό Υγείας, με τον πρόεδρο του ΕΟΔΥ και ακολουθήσαμε πιστά τις οδηγίες.

 

Θυμάμαι το βράδυ της ίδιας ημέρας να γυρνώ κατάκοπος στο σπίτι, με αγωνία για την επόμενη ημέρα. Από το μυαλό μου περνούσαν όλα τα πιθανά σενάρια και μία σειρά υποχρεώσεων αλλά και πρωτοβουλιών που έπρεπε να γίνουν σε πρώτο χρόνο. Μπορεί το αποτέλεσμα μέχρι σήμερα να μας έχει δικαιώσει, αλλά τότε τίποτε δεν ήταν δεδομένο.

Γιάννης Δαρδαμανέλης, δήμαρχος Καλαμαριάς: Δεν θα ξεχάσω την πρώτη συνεδρίαση της επιτροπής διαχείρισης κρίσεων”

Αναμφίβολα όλο αυτό το διάστημα που βιώνουμε την κρίση της πανδημίας του κορονοϊού, η ζωή μας έχει αλλάξει τα δεδομένα καθώς προκλήθηκαν διάφορες ανατροπές. Εντάξαμε στην καθημερινότητα μας, άλλους κώδικες λειτουργίας, συμπεριφοράς και επικοινωνίας.

 

Εμείς, ως δήμος Καλαμαριάς, έχοντας και ενημέρωση για όσα ακραία συνέβαιναν στο εξωτερικό, πήραμε άμεσα αποφάσεις μέτρων και δράσεων για να προστατεύσουμε τους εργαζόμενους και τους συνδημότες μας και να εξυπηρετήσουμε τις ανάγκες τους. Οι υπηρεσίες μας, παρά τον μειωμένο αριθμό των εργαζομένων, στις ειδικές αυτές συνθήκες λειτουργίας, ανταποκρίθηκαν με επάρκεια, εξυπηρετώντας το κοινό και νομίζω πως τα καταφέραμε καλά.

 

Δεν θα ξεχάσω εκείνη την πρώτη συνεδρίαση της επιτροπής διαχείρισης κρίσης, που έκανε το γραφείο μου να μοιάζει κέντρο επιχειρήσεων. Αντισηπτικά, μάσκες, γάντια, διπλή βάρδια, έγιναν για όλους μας μια καθημερινότητα.

 

Στο διάστημα της υποχρεωτικής παραμονής των δημοτών στα σπίτια τους που αποσκοπούσε στο να επιτευχθεί ο περιορισμός της διασποράς του κορονοϊού, η Διεύθυνση Κοινωνικής Μέριμνας, Αλληλεγγύης & Δημόσιας Υγείας, έγινε αποδέκτης πολλών διαφορετικών μεταξύ τους αιτημάτων.

 

Τα αιτήματα τους ποικίλαν από την κάλυψη ειδών διατροφής, φαρμακευτικής αγωγής, αλλά και ψυχολογικής υποστήριξης για τη δυσκολία προσαρμογής τους στη νέα κατάσταση, την αντιμετώπιση της μοναξιάς αλλά και του κινδύνου της απειλής της ζωής τους. Είναι σημαντικό σπου στη δύσκολη αυτή στιγμή εμπιστεύτηκαν τις υπηρεσίες του δήμου και οι δήμοι απέδειξαν ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι ο βασικότερος πυλώνας διοίκησης, που με αμεσότητα και ευαισθησία αξίζουν την εμπιστοσύνη των δημοτών τους.

 

Δημήτρης Δεμουρτζίδης, δήμαρχος Παύλου Μελά: “Ανεξίτηλες στη μνήμη οι πράξεις αγάπης των δημοτών”

 

Δεν συμπληρώθηκαν ούτε τρεις μήνες από την εμφάνιση του πρώτου κρούσματος κορωνοϊού στην Ελλάδα και την εφαρμογή των πρώτων απαραίτητων μέτρων για προφύλαξη των πολιτών και ιδιαίτερα των ευπαθών ομάδων από την πανδημία.

Και όμως ο χρόνος φαντάζει χαοτικός, αν κάνουμε μια αναδρομή σε αυτές τις ημέρες και τις αμέτρητες ιστορίες που εκτυλίχθηκαν στο περιβάλλον μας και σε όλη τη χώρα, από το πρόσταγμα ζωής ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ και τον αυτοπεριορισμό μέχρι το ΜΕΝΟΥΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΣ και την σταδιακή επιστροφή στους κανονικούς ρυθμούς λειτουργίας.

Έτσι και στο Δήμο Παύλου Μελά βιώσαμε τις ραγδαίες εξελίξεις, προσαρμοστήκαμε, συνεργαστήκαμε, πήραμε πρωτοβουλίες με απόλυτη ευθύνη, έχοντας την ανθρώπινη ζωή στο επίκεντρο της καθημερινής μας μάχης. Καθώς διανύουμε την επόμενη ημέρα κι ενώ είναι νωπές οι πρωτόγνωρες εμπειρίες από τη δύσκολη δοκιμασία, θυμάμαι την πρώτη Κυριακή του Απρίλη και τη συγκινητική ανταπόκριση των συμπολιτών μας στο κάλεσμα του δήμου μας για προσφορά αίματος. Η μεγάλη προσέλευση στην εθελοντική αιμοδοσία μας σε εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες λόγω της πανδημίας και η υπεύθυνη συμπεριφορά των αιμοδοτών, που περίμεναν υπομονετικά τη σειρά τους στον αύλειο χώρο του σχολικού συγκροτήματος, παρά το βροχερό καιρό, τηρώντας τις αποστάσεις ασφαλείας μεταξύ τους και τις αυστηρές οδηγίες, θα παραμείνουν ανεξίτηλα στις μνήμες μας ως πράξεις αγάπης.

Στην παραπάνω μοναδική εμπειρία, θέλω να προσθέσω και τις Άγιες Ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας και της Ανάστασης, που δεν βιώσαμε τα μυστήρια της εκκλησίας, λόγω της συγκυρίας και δεν μας δόθηκε η δυνατότητα  να ανάψουμε ένα κερί ούτε καν στα μικρά εξωκκλήσια των Ναών της πόλης μας και να προσκυνήσουμε τις εικόνες, τον Εσταυρωμένο, τον Επιτάφιο, συμμορφούμενοι με τους κανόνες υγιεινής, τις εγκυκλίους της Ιεράς Συνόδου και τις οδηγίες της Πολιτείας. Ελπίζω ότι οι εμπειρίες αυτού του τριμήνου, οι σωστές επιλογές αλλά και τα λάθη και οι παραλείψεις μας, να αποτελέσουν μαθήματα για τη συνέχεια, σε ιδιωτικό και δημόσιο βίο.

 

Γιάννης Ιωαννίδης, δήμαρχος Δέλτα:  “Ο κορονοϊός «ξύπνησε» την αλληλεγγύη”

Από την ώρα που  ανακοινώθηκε η πανδημία του κορονοϊού  στην Ελλάδα και άρχισαν να επιβάλλονται τα μέτρα προστασίας από την Κυβέρνηση,  εργαστήκαμε με τους συνεργάτες μου πυρετωδώς ώστε να καταφέρουμε να  δημιουργήσουμε και να εδραιώσουμε συνθήκες για την ασφαλή διαβίωση όλων μας στο δήμο Δέλτα.

Στις προτεραιότητες μας τέθηκε η προστασία των δημοτών και κυρίως των ηλικιωμένων και των ευπαθών ομάδων και για το λόγο αυτό φροντίσαμε να τους κρατάμε ενήμερους για τους τρόπους προστασίας τους από την πανδημία. Οι κοινωνικές υπηρεσίες σήκωσαν μεγάλο βάρος καθώς κληθήκαμε να βοηθήσουμε και πολίτες που είχαν ανάγκη στήριξης  και δεν ήταν ενταγμένοι σε κοινωνικά προγράμματα.

Από το μυαλό μου καθημερινά περνούσαν σκέψεις για ενίσχυση των επιχειρηματιών καθώς διαγνώσαμε από την αρχή το πλήγμα που θα υποστούν.  Επίσης δεν σας κρύβω ότι είχαμε  και εξακολουθούμε να έχουμε ιδιαίτερη ανησυχία για την εξάπλωση της πανδημίας στον οικισμό Ρομά Αγία Σοφία που είναι υπερπλήρης και στο Κέντρο Φιλοξενείας Προσφύγων καθώς όπως γνωρίζουμε η μόλυνση ενός και μόνο ατόμου αρκούσε για να εξαπλωθεί ο ιός γρήγορα. Με προγραμματισμό και ευρύτερες συνεργασίες καταφέραμε να κρατήσουμε μακριά τη επιδημία από αυτές τις ομάδες πολιτών.

Προσωπικά εκτός από το αντισηπτικό και τη μάσκα συνέχισα την καθημερινότητα μου κανονικά.  Είναι μια περίοδος που δεν έχω αφήσει το κινητό από τα χέρια μου καθώς καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας επιχειρώ να λάβω πρωτοβουλίες μαζί με τους συνεργάτες μου και να τις υλοποιήσω προς όφελος των δημοτών. Είναι εντυπωσιακό πόσα πράγματα μπορούν να οργανωθούν και να λειτουργήσουν, σε ελάχιστο χρόνο, όταν γίνεται κοινή προσπάθεια από όλους με κοινό σκοπό.

 

Λάζαρος Κυρίζογλου, δήμαρχος Αμπελοκήπων – Μενεμένης: «Ανησύχησα  άλλα δεν φοβήθηκα ποτέ»

Ως δήμαρχος έλαβα όλα τα απαραίτητα μέτρα, σε ορισμένες περιπτώσεις έγινα και δυσάρεστος, ώστε σε ότι με αφορά να έχω κάνει τα πάντα για να μην νοσήσει κανείς και όντως δεν νόσησε κανείς στο Δήμο μας.

Ως άνθρωπος και εγώ εβρισκόμενος κάθε μέρα χωρίς να λείψω καθόλου  στο Δημαρχείο και ερχόμενος σε επαφή με τους πολίτες και τους εργαζομένους του δήμου ( καθαριότητα, ιατρεία, φυσικοθεραπευτήρια, πρόγραμμα βοήθεια στο σπίτι, τεχνικά έργα κλπ) και μαθαίνοντας από τα ΜΜΕ την πορεία της νόσου, φυσικά δεν μπορώ να κρύψω ότι ανησύχησα και εξακολουθώ να ανησυχώ. Όμως δε φοβήθηκα και δεν έχασα το θάρρος μου ποτέ.

 

 

Σ.Καζαντζίδου: Ταξιδέψαμε στο… άγνωστο με βάρκα την Ελπίδα

 

«Η αλήθεια είναι πως στο ρεπορτάζ συνήθως οποιαδήποτε περίσταση αποτελεί μια πρόκληση μια νέα περιπέτεια» αναφέρει η  Σούζυ Καζαντζίδου δημοσιογράφος και προϊσταμένη του ανταποκριτικού γραφείου Θεσσαλονίκης του τηλεοπτικού σταθμού Alpha.. Ένα νέο ταξίδι. Όμορφο ή άσχημο. Καλό η κακό. Θετικό η αρνητικό. Σε κάθε περίπτωση θωρακίζεσαι ψυχικά και ξεκινάς. Η πανδημία ήταν κάτι εντελώς ξένο, αναπάντεχο, τρομακτικό. Κάτι που μας αιφνιδίασε όλους. Με ευλάβεια ακολουθήσαμε τα μέτρα των ειδικών και τις αυστηρές οδηγίες της διεύθυνσης. Στην αρχή φοβισμένοι και με εξοπλισμό σαν τον αστακό, στην συνέχεια λίγο πιο χαλαροί και πιο προσαρμοσμένοι. Πρακτικά είχαμε τις ίδιες αδυναμίες που έχει όποιος πρέπει να βάζει και να βγάζει μάσκες ή γάντια. Εδώ δεν μιλάμε για μια επίσκεψη στο σούπερ μάρκετ ή στο φαρμακείο. Μιλάμε για πολλές ώρες σε επίκαιρα με την περίσταση σημεία. Για μεγάλη και πολύωρη έκθεση. Και νομίζω πως θα πει ψέματα οποίος ισχυριστεί ότι δεν φοβήθηκε. Για τον εαυτό του ή για την οικογένεια του όταν επέστρεφε στο σπίτι. Δεν ήταν η πρώτη φορά που δημοσιογραφικά αισθανόσουν ότι ταυτίζεται με τους πρωταγωνιστές του θέματος. Η ότι κινδυνεύεις όπως για παράδειγμα όταν έχεις να καλύψεις φυσικά φαινόμενα κ καταστροφές. Εκεί απλά ο “εχθρός” είναι ορατός ή έχει ένα σχετικό χρονοδιάγραμμα. Εδώ “ταξίδευες στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα”.  Βέβαια η επέλαση αυτή του κορωνοϊού ήταν πολλών “Ρίχτερ”. Στοίχισε πάνω απ’ όλα σε ανθρώπινες ζωές κ δευτερευόντως συνταράσσει παγκόσμιες οικονομίες. Εμείς ως “εργάτες” της είδησης  κάναμε κι εύχομαι καλά, αυτό που κάνουμε πάντα. Με σεβασμό και δεοντολογία να αποτυπώνουμε την εικόνα και να την μεταφέρουμε στους πολίτες.  Ο αγώνας αυτός κατά τους αρμόδιους δεν τελείωσα. Ήταν ο πρώτος γύρος. Όλοι ελπίζουμε και ευχόμαστε να ναι και ο τελευταίος. Σε κάθε περίπτωση και μη έχοντας και επιλογές είμαστε προετοιμασμένοι και για την συνέχεια (αντεύχομαι).

 

A.Αργυριάδου: Η απώλεια του 35χρονου Μουσταφά και η ίαση του 79χρονου Περικλή 

 

Δεύτερη ημέρα του Πάσχα, γύρω στις 11 το πρωί μαζί με το συνεργείο του Open βρισκόμαστε στη ΜΕΘ του νοσοκομείου Άγιος Δημήτριος. Από λεπτό σε λεπτό θα έπαιρνε εξιτήριο ο 79χρονος κύριος Περικλής από τη Δαμασκηνιά Κοζάνης, ένα από τα δύο πρώτα χωριά που χτυπήθηκαν από τον κορωνοιό και είχαν τεθεί σε καραντίνα. Λίγο νωρίτερα είχα μιλήσει στο τηλέφωνο με την σύζυγό του, την κα Όλγα που είχε νοσήσει κι αυτή από τον αόρατο εχθρό, αλλά ήταν ασυμπτωματική…. «Δεύτερη Ανάσταση είναι για μας το εξιτήριο αυτό!»… μου έλεγε, περιγράφοντας συγχρόνως  τις 40ημέρες αγωνίας που πέρασε, εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τον άνθρωπό της και με μόνη επικοινωνία τους την καθημερινή τηλεφωνική ενημέρωση που είχε από τους γιατρούς.

 

Η έξοδος του κυρίου Περικλή συνοδεύτηκε από χειροκροτήματα και χαμόγελα χαράς από νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό. «Κερδίσαμε μια μάχη, αλλά έχουμε πολλές ακόμη να δώσουμε» μου είπε η διευθύντρια της εντατικής Γλυκερία Βλαχογιάννη, κοιτώντας επίμονα ένα συγκεκριμένο κρεβάτι στον θάλαμο της ΜΕΘ.

 

-«Αυτός είναι πολύ νέος….» κατάφερα να ψελλίσω σοκαρισμένη. Απέναντί μου, διασωληνωμένος, ένας νεαρός μελαχρινός άνδρας. Φαινόταν αδύναμος, σχεδόν παραδομένος στον αόρατο εχθρό. Δύο γιατροί ήταν συνεχώς στο προσκέφαλό του. Ο ένας τον υπέβαλε σε εξετάσεις και ο άλλος του κρατούσε το χέρι….

 

-«Ναι… μόλις 35 ετών. Τα δύο πρώτα δειγματοληπτικά τεστ ήταν αρνητικά στον ιό, όμως η κλινική του εικόνα δείχνει βαριά πνευμονία. Περιμένουμε τα αποτελέσματα του τρίτου τεστ…. Αγωνιζόμαστε…θα δούμε…», τα λόγια της διευθύντριας.

 

Λίγες ώρες αργότερα από το ρεπορτάζ πληροφορήθηκα ότι ο 35χρονος Μουσταφά είχε χάσει την μάχη. Ήταν το νεότερο θύμα κορωνοιού στη χώρα μας. Τηλεφώνησα άμεσα στη γιατρό

 

-«Τι έγινε, πως έφυγε;» ρώτησα

 

-Ξαφνικά σταμάτησε η καρδιά του, χωρίς καμία ένδειξη…όλα τα όργανά του κατέρρευσαν Αναστασία….» μου απάντησε με τρεμάμενη φωνή και την ίδια στιγμή ένοιωθα να καταρρέει και η ίδια….

 

 

 

 

 

Ελένη Ιατρού: Η συγκλονιστική εμπειρία από την Δαμασκηνιά Κοζάνης

“Είμαστε άδεια κουφάρια. 40 ημέρες μας ξετίναξε ο πυρετός. Ο γείτονας και γαμπρός μας πέθανε. Πέθανε ο καφετζής κι ο πατέρας του. Δεν αντέχουμε άλλο. Δεν έχουμε δύναμη” αυτά τα λόγια της κυρίας Ευτυχίας και του κυρίου Γρηγόρη από τη Δαμασκηνιά Βοίου στην Κοζάνη ηχούν ακόμη στα αφτιά μου. Τις πρώτες ώρες μετα τη λήξη της καραντίνας στο πρώτο  χωριό της χώρας που μπήκε σε αυτό το ειδικό καθεστώς, μαζί με την εικονολήπτρια  Χριστίνα Δημητρού, ήμασταν οι πρώτοι ξένοι που περπατήσαμε στα σοκάκια του χωριού.
Στις 6:00 τα ξημερώματα οι αστυνομικοί άνοιξαν τον φραγμό στην είσοδο του χωριού, τράβηξαν τα κιγκλιδώματα στην άκρη, έκοψαν τις κόκκινες κορδέλες, κι ο δρόμος για την Δαμασκηνιά άνοιξε μετά από 21 ημέρες αποκλεισμού. Στις 6:01 φτάσαμε. Τα κάγκελα ήταν ακόμη τραβηγμένα δεξιά κι αριστερά του δρόμου. Φρενάραμε, κοιταχτήκαμε. Πάμε, είπαμε και οι δυο, όμως τα βλέμματα μας έκρυβαν φόβο.

Περπατούσαμε και περιεργαζόμασταν με απορία και φόβο το χωριό. Προσπαθούσαμε να σπάσουμε τη σιωπή με σύντομα αστεία… μάταια.

Εγώ φορούσα νάρθηκα στο χέρι καθώς είχα τραυματιστεί ελαφρά σε ρεπορτάζ στον Έβρο. Για πρώτη φορά φόρεσα διπλή υφασμάτινη μάσκα και όταν μιλούσα στις απευθείας συνδέσεις στον ΣΚΑΙ μου κοβόταν η αναπνοή.

Γύρω μας  κλειστά παραθυρόφυλλα, ασφαλισμένες πόρτες και απόλυτη ησυχία… σαν να άκουγες τον θάνατο. Ήταν σαν να διάβαινε στο πλευρό μας. Θαρρώ πως τον ένιωσα. “Κλειστό λόγω ασθενείας” έγραφε ένα  σημείωμα κολλημένο στην πόρτα του καφενείου. Ο ιδιοκτήτης του ήταν ο πρώτος που αρρώστησε από κορωνοιο. Κόλλησε από αυτόν και ο 90χρονος πατέρας του. Πέθαναν και οι δυο. Νοσήσαν η γυναικά, η μητέρα και ο γιος του. Πέρασε πάνω από μήνας και το σημείωμα ήταν εκεί να θυμίζει σε εμάς  τον αόρατο εχθρό.
Οι κάτοικοι είδαν την πρώτη τηλεοπτική σύνδεση που κάναμε  στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ  κι άρχισαν δειλά δειλά να ξεμυτίζουν, στα μπαλκόνι, στο παράθυρο, στον κήπο. Δεν ήξεραν πως η καραντίνα έληξε. Το έμαθαν από την τηλεόραση. Το έμαθαν από εμάς. Μας κοιτούσαν σαν να έβλεπαν ανθρώπους για πρώτη φορά. Βλέμματα με φόβο, δυσπιστία, αλλά και γεμάτα από  λαχτάρα για τη ζωή που ξανάρχονταν στο χωριό τους.
Για την κυρία Ευτυχία και τον κύριο Γρηγόρη ήμασταν οι πρώτοι άνθρωποι που είδαν μετα τον εγκλεισμό της καραντίνας. “Να σας κάνουμε καφέ; πως τον πίνετε; ελατέ μέσα… Κρυώνω. Δεν αντέχω άλλο έξω” είπε η κυρία Ευτυχία και τρύπωσε στο σπίτι. Ο κύριος Γρηγόρης μας μιλούσε για την επικοινωνία με τα παιδιά και τα εγγόνια τους που ήταν στη Θεσσαλονίκη και δεν μπορούσαν να τους επισκεφθούν. Πρόσωπο κουρασμένο από τη μάχη με τον άγνωστο εχθρό, τον Κορωνιό. Τα μάτια του όμως μεγάλωναν κι έλαμπαν όταν μιλούσε για τους ανθρώπους που τόσο αγαπούσε και λαχταρούσε να ξαναδεί. Λαχταρούσε πολύ όμως και την επικοινωνία μαζί μας. Επικοινωνία με τον έξω κόσμο που τόσο του έλειψε. Έμεινε όρθιος εκεί στην αυλόπορτα μέχρι που σε λίγα λεπτά άρχισε να τρέμει. “Δεν μπορώ άλλο να στέκομαι όρθιος, πάω μέσα” μας είπε κι έφυγε. Μερικές δεκάδες όλοι κι όλοι οι κάτοικοι του χωριού. Σχεδόν όλοι ηλικιωμένοι. Στην πλειοψηφία τους νόσησαν. Έδωσε όμως ο καθένας τη δική του μάχη με το «θηρίο», ετσι  αποκαλούσαν τον κορωνοιο. Η καραντίνα στην αρχή τους φόβισε, τους ξένισε. Πιο πολύ όμως τους φόβισε ο θάνατος που θέρισε κόσμο στο χωριό τους. Χτύπησε και τη δική τους πόρτα, όμως πάλεψαν και την κράτησαν κλειστή. Γι αυτο και στο τελος, οι κατοικοι της Δαμασκηνιάς την εκτίμησαν την καραντίνα. Υπολόγισαν την αξία της απόστασης κι έτσι μετά από μερικά μουδιασμένα βήματα στο μπαλκόνι, στον κήπο, άντε και στο πεζοδρόμιο μπροστά στην αυλόπορτα οι πιο τολμηροί, ξανάκλεισαν την πόρτα πίσω τους ελπίζοντας πως έτσι θα κλείσουν απ  έξω τον κορωνοϊό…

 

  • Από την έντυπη έκδοση της Karfitsa
Σχολιάστε

ΚΛΙΚ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

Κάντε κλικ στο εξώφυλλο και διαβάστε ΔΩΡΕΑΝ την τελευταία έκδοση της Εφημερίδας «Καρφίτσα»

Polls

Sorry, there are no polls available at the moment.

 

 

NEWSLETTER

Focus-On

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ