ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Ήρθε από την Πάτρα στη Θεσσαλονίκη όταν ήταν 18 χρονών για να σπουδάσει Οικονομικά. Η αγάπη της για την θεατρική τέχνη την οδήγησε στην παρακολούθηση μαθημάτων υποκριτικής και κάπου εκεί την κέρδισε ο χώρος του stand up comedy. Ο λόγος για την Ήρα Κατσούδα, μια κωμικό που ξεκαρδίζει στα γέλια τους Θεσσαλονικείς, αλλά και τους Αθηναίους. Στις 30 Σεπτεμβρίου πραγματοποίησε μια παράσταση stand up comedy, το «Χωρίς Γλουτένη» στη Θεσσαλονίκη και ήταν sold out. Στην συνέχεια η παράσταση παρουσιάστηκε με την ίδια επιτυχία και στην Αθήνα.

Συνέντευξη στη Φιλίππα Βλαστού

Έχετε επιλέξει ως τίτλο της παράσταση μια διατροφική μόδα, η οποία εν μέρη βοηθάει αρκετό κόσμο με προβλήματα όπως η δυσανεξία. Ποιος ήταν ο λόγος;

Πέρα από τους ανθρώπους που έχουν δυσανεξία στη λακτόζη, υπάρχουν κι άλλα προβλήματα υγείας όπου τα προϊόντα χωρίς γλουτένη τους έχουν βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό. Γύρο από τα προϊόντα χωρίς γλουτένη, όπως και από τα βιολογικά, έχει δημιουργηθεί μια τεράστια μόδα, με την οποία πολλοί έχουν πάθει… φρενίτιδα. Πάνω σε αυτό σκέφτηκα ότι έχουν βγει τα πάντα χωρίς γλουτένη, το μόνο που δεν είχε βγει χωρίς γλουτένη είναι το stand up comedy, ε και τώρα βγήκε.
Λέτε ότι το stand up comedy δεν έχει γλουτένη, ωστόσο πιστεύετε ότι υπάρχουν άνθρωποι που έχουν «δυσανεξία» σε κάποια αστεία που ακούν παρακολουθώντας μία παράσταση.

Ποια θέματα «παγώνουν» το χαμόγελο των θεατών;

Το χιούμορ είναι πολύ υποκειμενικό. Ένα αστείο που μπορεί να παγώσει έναν άνθρωπο την ίδια ώρα μπορεί να μην παγώσει έναν άλλον. Αυτό που έχουμε δει, όχι μόνο εγώ, αλλά κι άλλοι κωμικοί, είναι ότι πολλές φορές το κοινό τσιτώνει λίγο παραπάνω με θέματα που αφορούν στην θρησκεία. Προσωπικά εγώ δεν πιάνω το θέμα θρησκεία στο σόλο μου.

Στην παράσταση με τι άλλο ασχολείστε εκτός από το θέμα της γλουτένης;

Προφανώς στο «Χωρίς Γλουτένη» δεν καταπιάνομαι μόνο με την διατροφική αυτή φρενίτιδα. Περνάω λίγο κι από εκεί, αλλά η θεματολογική γκάμα είναι μεγάλη, όπως προσωπικά βιώματα, βαρετούς ανθρώπους, κρυστάλλινα ελεφαντάκια, στερεότυπα, διαφημίσεις, μέσα μαζικής μεταφοράς κι άλλα θέματα, καλά δεμένα μεταξύ τους.

Σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο σε τι έχετε… δυσανεξία;

Έχω στο ακραίο political correctness, γιατί είναι αυτή η νέα τάση που μας επηρεάζει, η διατύπωση των πραγμάτων και όχι η ουσία τους. Στην υποκρισία, μου την δίνει αρκετά αυτό, επειδή εγώ είμαι αρκετά ευθύς άνθρωπος, αυτό βέβαια δεν είναι απαραίτητα καλό, αλλά το θεωρώ πιο ντόμπρο και αληθινό από το να είσαι υποκριτικός. Επίσης, δεν μπορώ το ροζ το κουφετί χρώμα και στους ξηρούς καρπούς έχω –κυριολεκτικά- δυσανεξία.

Στον τομέα του stand up comedy πως είναι τα πράγματα στη Θεσσαλονίκη; Ο κόσμος το στηρίζει; Υπάρχουν κωμικοί;

Ο κόσμος γενικά το στηρίζει και προτιμά να βλέπει παραστάσεις stand up είτε γίνονται σε μπαρ είτε σε θέατρο, γιατί είναι ένας διαφορετικός τρόπος διασκέδασης. Όπως επίσης, το να δει κάποιος ένα stand up είναι εγγυημένο γέλιο, αφού αυτός είναι και ο σκοπός και στόχος μιας τέτοιας παράστασης. Ο κόσμος στη Θεσσαλονίκη το αγκαλιάζει πάρα πολύ, το βλέπω κι από τις παραστάσεις μου που πάνε πολύ καλά και ο κόσμος το ζητάει αυτό. Από την άλλη είναι πολύ θετικό ότι βγαίνουν συνέχεια νέοι κωμικοί κι εδώ στη Θεσσαλονίκη υπάρχει ένα πολύ καλό δυναμικό που μπορούν να υποστηρίξουν μια παράσταση. Υπάρχει σκηνή λοιπόν και κίνηση όσον αφορά στην πόλη και κάθε χρόνο αυτό ανεβαίνει. Για εμάς είναι πολύ καλό να εμφανίζονται νέα άτομα, διότι όταν εμπλουτίζεται μια σκηνή έχεις και περισσότερες επιλογές.

Στο μυαλό κάποιων θεατών υπάρχει η σκέψη ότι αν πάνε σε κάποιο stand up ο κωμικός θα τους κάνει αρκετά πειράγματα και αυτό τους φοβίζει λίγο.

Ναι, εγώ αυτό δεν το κάνω, γιατί είναι κάτι που στην πλειοψηφία των θεατών τους ενοχλεί. Γενικά κανένας πλέον κωμικός δεν κάνει ακραία πειράγματα. Παρ’ όλα αυτά οι θεατές το έχουν στο πίσω μέρος του μυαλού τους, ενώ δεν θα έπρεπε. Για παράδειγμα, κάθε φορά όταν παίζω σε θέατρο βλέπω να γεμίζουν τα καθίσματα από πίσω προς την σκηνή και τελευταία πάντα η πρώτη σειρά, ενώ σε άλλα θεάματα θέλεις να είσαι πρώτη, δεύτερη, τρίτη σειρά, στο stand up οι θεατές επιλέγουν το αντίστροφο. Στο δικό μου stand up υπάρχει μια επικοινωνία με τον κοινό, όπως για παράδειγμα θα ρωτήσω κάτι απλό. Ο κόσμος δεν φοβάται τις ερωτήσεις, αλλά το πείραγμα που γινόταν παλαιότερα, που πλέον όμως κανένας κωμικός δεν το κάνει. Εγώ, προσωπικά, δεν το κάνω. Οι θεατές να έρθουν άφοβα και εύχομαι να γεμίσουν για πρώτη φορά η πρώτες σειρές!

 

Σχολιάστε