ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Γράφει ο Βασίλης Μάστορας

Ο ΠΑΟΚ δεν κέρδισε το «στοίχημα» της πρόκρισης στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Το μεγάλο του όνειρο κατά τη φετινή αγωνιστική περίοδο από το οποίο απείχε μόνο 90 λεπτά. Και ήταν σε θέση ισχύος, θεωρητικά, μετά το αποτέλεσμα στο «Ντα Λουζ». Δεν τα κατάφερε όμως και το όνειρο μετατράπηκε σε εφιάλτη. Γνώρισε μία μεγάλη σε έκταση ήττα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο  ΠΑΟΚ θα πρέπει να κατεβάσει το κεφάλι. Πρώτον γιατί αποκλείστηκε από έναν αντίπαλο ο οποίος έχει μεγαλύτερες εμπειρίες από ευρωπαϊκές διοργανώσεις τέτοιου επιπέδου, καλύτερο ρόστερ και δεν συγχωράει τα λάθη. Απ’ αυτά που έκανε αρκετά ο ΠΑΟΚ την περασμένη Τετάρτη. Μ’ αυτά τα δεδομένα το αποτέλεσμα ήταν φυσιολογική εξέλιξη των όσων συνέβησαν μέσα στις τέσσερις γραμμές.

Ο ΠΑΟΚ όμως δικαιούται να προχωρήσει με το κεφάλι ψηλά γιατί έχει πολλά πράγματα να κάνει στη συνέχεια της αγωνιστικής περιόδου. Να προσπαθήσει να φθάσει όσο το δυνατόν περισσότερο ψηλά στο Europa League, το οποίο δεν έχει λόγους να το περιφρονεί. Να κυνηγήσει την πολυπόθητη κατάκτηση του Πρωταθλήματος και να συνεχίσει να κρατάει στο… «σπίτι» του το Κύπελλο Ελλάδας. Σημαντικοί στόχοι οι οποίοι δεν θα πρέπει να φύγουν από τη σκέψη του ούτε ένα λεπτό. Και όπως φάνηκε στον αγώνα με την Μπενφίκα, ο κόσμος του «Δικεφάλου» δείχνει εμπιστοσύνη σ’ αυτή την ομάδα, απαιτεί να κοιτάξει μπροστά και να προχωρήσει για την επίτευξη των υπόλοιπων στόχων της. Αυτό είναι το σημαντικότερο μήνυμα για τον φετινό ΠΑΟΚ. Ο κόσμος αντιμετώπισε με ρεαλισμό τον αποκλεισμό γιατί δείχνει εμπιστοσύνη στην αγωνιστική δυναμική της ομάδας και αισιοδοξεί ότι το 2018-’19 είναι η χρονιά του ΠΑΟΚ.

Τι χρειάζεται τώρα; Ψύχραιμη διαχείριση του αποκλεισμού σε ψυχολογικό επίπεδο από προπονητή και παίκτες γιατί δεν υπάρχουν χρονικά περιθώρια για πολλές σκέψεις.

Ο ΠΑΟΚ γέννησε το όνειρο και τις ελπίδες για συμμετοχή στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ και ο ΠΑΟΚ είναι αυτός που το «γκρέμισε». Συμβαίνουν αυτά όταν είσαι υποχρεωμένος να ρίξεις στο καναβάτσο έναν από τους ισχυρούς του κορυφαίου θεσμού σε επίπεδο συλλόγων, όπως είναι η Μπενφίκα.  Και δυστυχώς οι εμπειρίες από ευρωπαϊκές μάχες δεν αγοράζονται, αλλά βιώνονται.

 

Σχολιάστε