ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Του Νίκου Καραμανλή

Αντιµέτωπος µε τη µεγαλύτερη µέχρι στιγµής πρόκληση της θητείας του ως πρόεδρος της Νέας Δηµοκρατίας είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Το ζήτηµα της ονοµασίας των Σκοπίων είναι πιο «δύσπεπτο» ακόµη και από τα µνηµόνια – τουλάχιστον για µεγάλη µερίδα των παραδοσιακών ψηφοφόρων του κόµµατος. Αυτό, άλλωστε, φάνηκε και στην περιοδεία που έκανε την προηγούµενη εβδοµάδα στη Βόρειο Ελλάδα ο πρόεδρος της «γαλάζιας» παράταξης. Δεν είναι τυχαίο ότι κόσµος που τον συνάντησε στην Πέλλα, στην Κατερίνη και στις άλλες πόλεις τον ρώταγε αν θα –για την ακρίβεια του ζήταγε να µην– αλλάξει η εθνική στάση για το ζήτηµα της Μακεδονίας.

 

Την ίδια ώρα, στις συζητήσεις των βουλευτών της αξιωµατικής αντιπολίτευσης ένα από τα θέµατα που κυριαρχεί είναι το συλλαλητήριο. Η επίσηµη γραµµή του κόµµατος, ότι ο καθένας πράττει κατά συνείδηση, µπορεί για την ώρα να λύνει τα χέρια του Κυριάκου Μητσοτάκη, όµως το πρόβληµα δεν µπορεί να κρυφτεί κάτω από το χαλί. Με εκπεφρασµένη δεν την πρόθεση των κ.κ. Κασαπίδη, Καράογλου και Γκιουλέκα να δώσουν το «παρών», η λογική λέει ότι σχεδόν όλοι οι στη Μακεδονία βουλευτές της ΝΔ τελικά θα κατέβουν.

Κακά τα ψέµατα, µε τη Νέα Δηµοκρατία να είναι το επόµενο, µε βάση τις δηµοσκοπήσεις, κυβερνών κόµµα, οι ισορροπίες που καλείται να κρατήσει ο πρόεδρος της «γαλάζιας» παράταξης είναι πολύ δύσκολες. Δεν είναι µόνο το «σκληρό» δεξιό ακροατήριο που θα θεωρήσει χτύπηµα στο µαλακό υπογάστριο την παραχώρηση του ονόµατος «Μακεδονία». Ακόµα και η µετριοπαθής πτέρυγα του κόµµατος «τσιµπιέται» στην ιδέα και µόνο ότι θα έρθει η ώρα να υπερψηφίσει κάτι τέτοιο. Ωστόσο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ως εν δυνάµει πρωθυπουργός, γνωρίζει καλύτερα απ’ τον καθένα ότι το τελευταίο που θέλουν αυτήν τη στιγµή οι Ευρωπαίοι είναι οι εθνικιστικές κορόνες από µία χώρα µε µύρια όσα προβλήµατα. Και µπορεί να τις ανέχονται από τον µικρό κυβερνητικό εταίρο του ΣΥΡΙΖΑ, τους ΑΝΕΛ, όµως είναι απορίας άξιο εάν θα τις «καταπιούν» και από µερίδα της ΝΔ.

Η διαφωνία του Πάνου Καµµένου και των ΑΝΕΛ επιτρέπει στην αξιωµατική αντιπολίτευση να τηρεί αποστάσεις που για την ώρα δείχνουν να τη βολεύουν. Σε αυτό συνεπικουρεί και η στάση της κυβέρνησης, που δεν δείχνει ιδιαίτερη διάθεση να ενηµερώσει τα υπόλοιπα κοινοβουλευτικά κόµµατα για τις διαπραγµατεύσεις, πάνω και κάτω από το τραπέζι. Τι θα συµβεί, όµως, εάν ο υπουργός Εθνικής Άµυνας προχωρήσει σε ακόµη µία πολιτική κυβίστηση και έρθει προς συζήτηση στη Βουλή µία πρόταση σύνθετης ονοµασίας για κάθε χρήση (erga omnnes); Γιατί µπορεί η αντιµετώπιση του θέµατος ως «πολιτικού παιγνίου» να εξυπηρετεί άπαντες αυτήν τη στιγµή, το Μακεδονικό όµως απαιτεί σοβαρότητα, νηφαλιότητα, διπλωµατικούς ελιγµούς και στιβαρότητα.

Σχολιάστε