ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Συνέντευξη στη Φιλίππα Βλαστού

Ένας από τους πιο χαρισματικούς, ευφυής και ευαισθητοποιημένους κοινωνικοπολιτικά καλλιτέχνες της Ελλάδας, ο Παύλος Χαϊκάλης περιοδεύει σε όλη την Ελλάδα με το έργο «Αχαρνής» του Αριστοφάνη. Ο ηθοποιός μίλησε στην Karfitsa μεταξύ άλλων για την παράσταση, για το όραμα του και για τη συμφωνία των Πρεσπών.

 

Με την παράσταση βρεθήκατε και στη Θεσσαλονίκη και στις 31 Ιουλίου στη Χαλκιδική. Τι σημαίνουν για εσάς αυτές οι δυο περιοχές;

Γενικότερα η Βόρεια Ελλάδα σημαίνει για κάθε Έλληνα πολλά πράγματα, λόγω των συνόρων και της γειτνίασης που έχει με την Τουρκία, σε μεγαλύτερο βαθμό από άλλες περιοχές. Η Β.Ελλάδα έχει το δικό της στίγμα μέσα στο κοινωνικό γίγνεσθαι της χώρας και νομίζω ότι χρήζει μεγάλου σεβασμού. Ουσιαστικά «φυλάει τις Θερμοπύλες» με την έννοια ότι οι μεγάλες παραδόσεις έρχονται περισσότερο από την Β.Ελλάδα παρά από την υπόλοιπη.

Ποια κοινά χαρακτηριστικά έχει το έργο με τον πολιτικό κόσμο της Ελλάδας;

Σε αυτά τα έργα πάντα υπήρχε μια πολιτική υπόσταση, η οποία ανάγεται σε πολλές βαθμίδες της κοινωνικής ζωής μας και σε άλλους τομείς. Το πιο σημαντικό σε αυτό το έργο είναι η έννοια της σύγκρουσης που υπάρχει μεταξύ των ανθρώπων, το οποίο ισχύει και για εμάς τους ίδιους και για το πολιτικό σύστημα. Σήμερα όταν βλέπουμε συγκρούσεις και γενικότερα μια βίαιη κατάσταση είναι γιατί ο άνθρωπος δεν έχει βρει την εσωτερική του ειρήνη. Όλο αυτό το θυμικό που τον καλύπτει είναι η αιτία που του δημιουργούν όλες αυτές τις συγκρούσεις οι οποίες καταλήγουν στον πόλεμο.

Έχετε πει πως η πολιτική για εσάς δεν έχει κλείσει και πως έχετε ένα όραμα. Ποιο είναι αυτό;

Η πολιτική σκέψη μου δεν έχει κλείσει, γιατί για κανέναν άνθρωπο δεν κλείνει. Η ενασχόληση μου όμως με την πολιτική για εμένα είναι κάτι που έχει τελειώσει, γιατί δεν πιστεύω ότι μπορεί να βρεθεί ένας φορέας να υπηρετήσει εθνικά και κοινωνικά συμφέροντα. Συνήθως όλο το πολιτικό σύστημα, άσχετα αν δεν το παραδέχονται, ενδιαφέρεται μόνο για την επίλυση ατομικών συμφερόντων .

Όσον αφορά το όραμα μου, αρχικά να σας πω ότι δεν πιστεύω στις ιδεολογίες, όσο και αν φαίνονται ότι υπάρχουν πιστεύω ότι είναι τεχνηέντως κατασκευασμένες για να δημιουργούν διαχωρισμούς. Το όραμα και η λύση του προβλήματος είναι μια και αυτό που με ενδιαφέρει είναι αύριο το όποιο παιδί να έχει παιδεία. Παιδεία σημαίνει μόρφωση, γνώση, δύναμη, έρευνα και πολλά άλλα. Αυτά στη σημερινή ελληνική κοινωνία και παιδεία δεν υπάρχουν. Διαμορφώνονται πάντα από τις προδιαθέσεις του καθενός που αναλαμβάνει το υπουργείο Παιδείας. Όταν είχα βρεθεί στη Βουλή είχα κάνει την εξής ερώτηση: «Τι πολίτες θέλουμε να βγάλουμε τα απόμενα 15 χρόνια;» και δεν πήρα ποτέ απάντησε, γιατί το μεγάλο πρόβλημα στην παιδεία είναι τι πολίτες θες να διαμορφώσεις τα επόμενα χρόνια. Το όραμα μου λοιπόν είναι μέσα σε αυτό το ερώτημα το οποίο περιβάλλεται γύρω από την τέχνη, την παιδεία και τον πολιτισμό.

Αν ήσασταν βουλευτής ακόμη στους ΑΝΕΛ θα ήσασταν υπέρ της συμφωνίας των Πρεσπών;

Όχι βέβαια, σε καμία περίπτωση. Και δεν το λέω εκ του ασφαλώς, καθώς έχω γράψει άρθρο αναφορικά με αυτό το θέμα και έχω τεκμηριώσει ότι τα Σκόπια δεν υπήρξαν ποτέ Μακεδονία. Η Μακεδονική περιοχή ήταν συγκεκριμένη και τα σύνορα που είχαν οριστεί από το 4ο αιώνα π.Χ. από τον Φίλιππο ήταν συγκεκριμένα.

Το ότι ο Μέγας Αλέξανδρος έχει πάει και στην Ινδία δεν σημαίνει ότι και εμείς θα πρέπει να την διεκδικήσουμε ως ελληνική.

Επίσης, κανείς δεν απαντάει γιατί στις 16 Δεκεμβρίου του 1991 η Ελλάδα απεμπόλησε το δικαίωμα να ισχύσει η απόφαση των υπουργών εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είχε αποδεχθεί ότι δεν θα υπάρχει όνομα Μακεδονία για τα Σκόπια, ότι δεν θα υπάρχει μακεδονική μειονότητα και ότι δεν θα έχει εδαφικές διεκδικήσεις εναντίον της Ελλάδας.

Κανείς δεν μιλάει για το πώς φτάσαμε το 1993 να μιλάμε για πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας  και γιατί κάποιοι θέλουν να λένε ότι η ιστορία ξεκινάει από το Βουκουρέστι το 2008.

 

Σχολιάστε