Στα άδυτα των cold cases της Ασφάλειας Θεσσαλονίκης - Karfitsa.gr
Slider Κοινωνία

Στα άδυτα των cold cases της Ασφάλειας Θεσσαλονίκης

Της Δέσποινας Κρητικού

Στον δεύτερο όροφο του Αστυνομικού Μεγάρου Θεσσαλονίκης, μια βιβλιοθήκη με χαρτοφύλακες  στους οποίους υπάρχουν χωρισμένες κατ έτος οι  υποθέσεις  που δεν έχουν εξιχνιαστεί και «πιέζουν» αφόρητα τους αστυνομικούς για την λύση τους πριν την παραγραφή.

Η ομάδα των 33 αστυνομικών  του Τμήματος  Ανθρωποκτονιών της Ασφάλειας Θεσσαλονίκης έχει επιφορτιστεί  μεταξύ άλλων με την εξιχνίαση των Cold Cases, των «παγωμένων» υποθέσεων, τα στοιχεία των οποίων  έχουν μπει στο…  ράφι καθώς δεν οδήγησαν στη σύλληψη του δράστη ή των δραστών.  Αυτοί οι φάκελοι μπαίνουν συχνά στο μικροσκόπιο και εξετάζονται   απ’ την αρχή τα υπάρχοντα ευρήματα, με νέες και σύγχρονες τεχνολογικές και εργαστηριακές μεθόδους έρευνας που χρησιμοποιεί πλέον η ΕΛΑΣ έχοντας πρόσβαση σε στοιχεία από τη βάση δεδομένων  Interpol και της Europoll, στο πλαίσιο διεθνών συνεργασιών. Οι αστυνομικοί, διαβάζουν αναφορές, σκανάρουν αποτυπώματα σε μεγάλες οθόνες και δίνουν μάχη με το χρόνο για να προλάβουν να φτάσουν στο δράστη πριν περάσουν 20χρόνια από την τέλεση του εγκλήματος. Στην επανεξέταση των εγκλημάτων εξετάζονται τα στοιχεία με τις νέες μεθόδους, αλλά και με το φόβο μήπως τα ευρήματα έχουν αλλοιωθεί.

Στο υπόγειο του δικαστικού μεγάρου και σε γραφεία των δικαστηρίων φυλάσσονται πειστήρια και στοιχεία υποθέσεων στοιβαγμένα σε κούτες σφραγισμένες αφημένα σστη φθορά του χρόνου .

«Ο  λόγος που υπάρχουν ανεξιχνίαστες υποθέσει είναι διότι δεν υπήρχαν οι  κατάλληλες συγκυρίες για να φτάσουμε στην εξιχνίαση τους δεν υπήρχε ο κατάλληλος υλικοτεχνικός εξοπλισμός τα κατάλληλα εργαστήρια τα κατάλληλα εργαλεία ώστε να αντλήσουμε   πληροφορίες είτε μέσα από τον τόπο του εγκλήματος είτε   από τον δράστη»,  εξηγεί ο Αστυνομικός υποδιευθυντής,  Γιώργος  Μαρωνίτης,  προϊστάμενος του τμήματος Ανθρωποκτονιών στην υποδιεύθυνση Εγκλημάτων κατά Ζωής και Προσωπικής Ελευθερίας της Διεύθυνσης Ασφάλειας Θεσσαλονίκης. Οι αστυνομικοί του Ανθρωποκτονιών πάντως μας λένε ότι ακόμη και αν παραγραφεί μια υπόθεση εξακολουθούν να ασχολούνται με την αξιοποίηση των στοιχείων που θα πέσουν την αντίληψη τους παρόλο που γνωρίζουν ότι οι δράστες που θα εντοπίσουν δε θα δικαστούν

Σύμφωνα με τον επικεφαλής του τμήματος Γιώργο Μαρωνίτη,  ο οποίος από το 2004 ασχολείται με την εξιχνίαση ανθρωποκτονιών,  δεν υπάρχει τέλειο έγκλημα. «Το έγκλημα σίγουρα έχει κάποιο  λάθος που έκανε ο δράστης, απλά εμείς δεν το έχουμε εντοπίσει. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι κάποιος έχει κάνει ένα έγκλημα το οποίο δε  θα αποκαλυφθεί  στην πορεία. Με κάποιον τρόπο θα έρθουν κάποιες πληροφορίες στην αστυνομία».

 

Τρεις υποθέσεις πλησιάζουν την παραγραφή

Οι αξιωματικοί της ασφάλειας Θεσσαλονίκης έχουν «ανοιχτές» σαράντα  υποθέσεις  δολοφονιών που έγιναν  τα τελευταία χρόνια και δεν έχουν λυθεί. Τρείς από αυτές όμως αποτελούν κόμπο στ ο στομάχι των αστυνομικών , καθώς βρίσκονται μια ανάσα πριν την παραγραφή,.

Πρόκειται για τη  δολοφονία ενός 19χρονου  Αλβανού στις 25 Οκτωβρίου 1999 στη Χαριλάου με Καλάζνικοφ. Το κίνητρο της δολοφονίας φέρεται να είναι το ξεκαθάρισμα λογαριασμών ωστόσο οι αστυνομικοί παρά τις προσπάθειες τους δεν κατάφεραν να φτάσουν στα ίχνη των δραστών. Η υπόθεση επανεξετάστηκε πριν από μερικούς μήνες και οι αστυνομικοί εντόπισαν την οικογένεια του 19χρονου στην Αλβανία από την οποία λαμβάνουν στοιχεία για το περιβάλλον του  θύματος.

Οι άλλες δύο υποθέσεις είχαν σαν κίνητρο τη ληστεία. Η μία αφορά σε ένα διπλό έγκλημα το Φεβρουάριο του 1999 ηλικιωμένων στα Άθυρα της Πέλλας όπου οι δράστες έδεσαν φίμωσαν και σκότωσαν το  ζευγάρι και στη συνέχεια πυρπόλησαν το σπίτι τους. Η άλλη υπόθεση αφορά σε μια ληστεία με ανθρωποκτονία στα Πεύκα, το Σεπτέμβριο του 1999 με θύμα μια ηλικιωμένη γυναίκα.

Ανοικτή παραμένει η έρευνα για την αποτρόπαια δολοφονία του 48χρονου γραμματέα Κοσμά Βακουφάρη, ο οποίος βρέθηκε κρεμασμένος σε δένδρο, στις 6 Απρίλιου 2004, σε αγροτική περιοχή της Ρεντίνας. Οι δράστες πριν απαγχονίσουν το θύμα, του είχαν κόψει τα τέσσερα δάχτυλα του δεξιού χεριού με κλαδευτήρι. Η αστυνομία εξέτασε τα ενδεχόμενα να είχε προσωπικές διαφορές με συγχωριανούς του ή να έπεσε θύμα εκδίκησης Αλβανών, καθώς ως γραμματέας της κοινότητας εξέδιδε πιστοποιητικά ανανέωσης αδειών διαμονής αλλοδαπών.

Εκ νέου ανάλυση όλων των στοιχείων γίνεται για τη δολοφονία του 32χρονου ταξιτζή Γιώργου Χλιάπα το βράδυ των Χριστουγέννων του 2009. Ο οδηγός ταξί δέχτηκε επίθεση με μαχαίρι στην περιοχή του Διαβαλκανικού και εξέπνευσε επί τόπου. Η υπόθεση παραμένει ανοιχτή.

 

«Χάθηκε» πριν λυθεί η υπόθεση της δολοφονίας του Κώστα Γιδάρη  

Πλήγμα για τους αξιωματικούς του τμήματος  ανθρωποκτονιών  της  ασφάλειας Θεσσαλονίκης αποτελεί  η υπόθεση της δολοφονίας του 23χρονου Κώστα Γιδάρη το 1997 στο Ωραιόκαστρο. Τέσσερις άγνωστοι ένοπλοι “γάζωσαν” το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε και είχε σταθμεύσει σε ερημική περιοχή στο Ωραιόκαστρο,  σκοτώνοντας τον ίδιο και τραυματίζοντας την κοπέλα του, η οποία διέφυγε πεζή και αιμόφυρτη. Η δολοφονία του νεαρού άντρα είχε μπει στο αρχείο πριν από πολλά χρόνια και ανασύρθηκε αρκετές φορές για να επανεξεταστεί  ωστόσο παραγράφηκε πριν από λίγους μήνες  όταν συμπληρώθηκαν 20 χρόνια από την τέλεση του εγκλήματος. Σύμφωνα με τους αστυνομικούς το κίνητρο της δολοφονίας ήταν η ληστεία καθώς είχαν αποκλειστεί   όλα τα άλλα κίνητρα.

 

Εξιχνίαση στο παρά πέντε

Λίγο πριν την παραγραφή και ενώ συμπληρώθηκαν 9 χρόνια, εξιχνιάστηκε  η δολοφονία του επιχειρηματία Γιώργου Δροσόπουλου που σημειώθηκε τον Ιούλιο του 1994.

Το θύμα, ιδιοκτήτης εστιατορίων στη Βοστώνη που ερχόταν τα καλοκαίρια στην Ελλάδα, βρέθηκε δεμένος στο μπάνιο του διαμερίσματος του στη Νεάπολη Θεσσαλονίκης. Ο ιατροδικαστής διαπίστωσε ότι είχε προηγηθεί συμπλοκή στο μπαλκόνι. Μοναδικό αξιοποιήσιμο στοιχείο για τις Αρχές ήταν ένα ορφανό δακτυλικό αποτύπωμα σε ένα έπιπλο και το μικρό όνομα ενός νεαρού Ρουμάνου, που επισκεπτόταν το σπίτι. Οι Έλληνες αστυνομικοί έστειλαν ψηφιακά, μέσω Ιντερπόλ, το ματωμένο αποτύπωμα που διαπιστώθηκε ότι ανήκε στον 42χρονο σήμερα Γκέοργκε Κ., σεσημασμένο στη χώρα του για άλλα αδικήματα, που πιθανολογείται ότι ζει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι ελληνικές Αρχές ζήτησαν την έκδοση διεθνούς εντάλματος.

Μείζονος σημασίας ο προσδιορισμός κινήτρου

Ο προσδιορισμός του κινήτρου που οδηγεί τον δράστη στο έγκλημα στις περισσότερες των περιπτώσεων είναι μείζονος σημασίας για τη διαλεύκανση της υπόθεσης, διότι όπως λένε οι αξιωματικοί της αστυνομίας , αν αξιολογηθεί σωστά , περιορίζει τον κύκλο των υπόπτων. «Στον χειρισμό υποθέσεων ανθρωποκτονιών, έχουμε διδαχτεί από τους παλιότερους που ιδρύσαν αυτό το τμήμα. Εμείς είμαστε συνεχιστές κι απλά προσθέτουμε κάποια λιθαράκια λόγω της τεχνογνωσίας και της εξέλιξης της επιστήμη. Δεν είμαστε ειδήμονες» εξηγεί ο Αστυνομικός υποδιευθυντής,  Γιώργος  Μαρωνίτης.

ΑΠΟΨΗ

Υπάρχει το τέλειο έγκλημα;

Της  Μαριάννας Βασιλείου δικηγόρου υποψήφιας  διδάκτωρ ΑΠΘ.

 

Στο άρθρο 14 παρ. 1 του Ποινικού Κώδικα (ΠΚ), ως έγκλημα ορίζεται «πράξη άδικη και καταλογιστή στο δράστη της, η οποία τιμωρείται από το νόμο», στο δε 14 παρ. 2 ΠΚ διευκρινίζεται ότι ο όρος «πράξη» περιλαμβάνει και τις παραλείψεις.  Άρα για να χαρακτηριστεί μια πράξη ως έγκλημα, θα πρέπει να ισχύουν τα ακόλουθα: να προβλέπεται η τιμωρία της από τον ποινικό νομοθέτη (να είναι δηλαδή πράξη «αρχικά άδικη»), να μην υφίσταται λόγος που να αίρει το αρχικό άδικο, όπως η νόμιμη άμυνα (να είναι και «τελικά άδικη»), να έχει τελεστεί με δόλο ή από αμέλεια (να είναι «αρχικά καταλογιστή») και να μπορεί να καταλογιστεί στο δράστη της, κάτι το οποίο δεν μπορεί να γίνει αν ο δράστης επί παραδείγματι έχει νοσηρή διατάραξη των πνευματικών λειτουργιών ή της συνείδησής του (να είναι και «τελικά καταλογιστή».

Τα στάδια αυτά εξετάζονται με τη σειρά που αναφέρονται και η νομική επιστήμη ρητά ορίζει ότι αν ένα από αυτά τα στάδια δεν πληρούται, ο εφαρμοστής του νόμου δεν προχωρά στα επόμενα. Αν επί παραδείγματι κάποιος δέχεται δολοφονική επίθεση και σκοτώσει τον αρχικά επιτιθέμενο στην προσπάθειά του να ξεφύγει, η πράξη του είναι μεν αρχικά άδικη (η ανθρωποκτονία τιμωρείται από τον ΠΚ), όχι όμως και τελικά άδικη (η νόμιμη άμυνα είναι λόγος άρσης του αρχικού αδίκου). Εν προκειμένω λοιπόν δεν υφίσταται καν έγκλημα, ακριβώς επειδή δεν πληρούται το δεύτερο στοιχείο που απαιτεί ο ΠΚ, με αποτέλεσμα να παρέλκει η εξέταση των υπολοίπων προϋποθέσεων.

Ως εκ τούτου, στο Ποινικό Δίκαιο δεν μπορούμε να μιλήσουμε για «τέλειο» έγκλημα. Όχι τουλάχιστον με την έννοια του εγκλήματος που δεν εξιχνιάζεται ποτέ. Και αυτό γιατί για το Ποινικό Δίκαιο, μια πράξη είναι ή δεν είναι έγκλημα, βάσει των ανωτέρω κριτηρίων. Κανενός άλλου χαρακτηρισμού δεν επιδέχεται. Η εξιχνίαση και οι όποιοι χαρακτηρισμοί ενός εγκλήματος αφορούν τις αστυνομικές αρχές και την εγκληματολογική επιστήμη – όχι το Ποινικό Δίκαιο και την εφαρμογή του.

Κατά τα λοιπά, αν θέλουμε να ανακαλύψουμε κάπου το τέλειο έγκλημα, αυτό υπάρχει μόνο στις αστυνομικές ιστορίες!

 

Σχολιάστε

ΚΛΙΚ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

Κάντε κλικ στο εξώφυλλο και διαβάστε ΔΩΡΕΑΝ την τελευταία έκδοση της Εφημερίδας «Καρφίτσα»

Polls

Sorry, there are no polls available at the moment.

STAY CONNECTED

NEWSLETTER

 

Εφημερίδες

Διαβάστε όλες τις εφημερίδες online

ΑΡΧΕΙΟ