Το πώς θα καθαρίσει η Θεσσαλονίκη είναι κάτι που επανέρχεται σε κάθε εκλογική αναμέτρηση. Μάλιστα, ο σημερινός δήμαρχος, όταν εξελέγη, ανέλαβε ο ίδιος την αρμόδια αντιδημαρχία, ώστε προσωπικά να εποπτεύει την αντιμετώπιση των προβλημάτων που και πριν τέσσερα χρόνια συζητούσαμε. Σήμερα όμως βρισκόμαστε στο χειρότερο δυνατό επίπεδο.
Αυτό συμβαίνει γιατί καθαριότητα δεν είναι μόνο αποτέλεσμα “μπαλωμάτων” που στηρίζονται σε εποχιακές προσλήψεις, περιστασιακές δράσεις της αρμόδιας διεύθυνσης σε σημεία που αναδεικνύονται μετά από συνεχείς καταγγελίες των κατοίκων και ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Η καθαριότητα προϋποθέτει κατεξοχήν ολοκληρωμένο σχεδιασμό. Ένα σχεδιασμό που αξιοποιεί την σύγχρονη τεχνολογία για την οργάνωση και έγκαιρη ενημέρωση των κατοίκων για τον ακριβή χρόνο αποκομιδής, που συστηματοποιεί το διαχωρισμό των απορριμμάτων ανά ρεύμα αποβλήτων, ξεκινώντας πιλοτικά από τα μεγάλα εμπορικά καταστήματα, που προτεραιοποιεί την ανακύκλωση στην πηγή και που προβλέπει συγκεκριμένους χώρους εναπόθεσης ογκωδών απορριμάτων. Έναν σχεδιασμό όμως που είναι και κοντά στον δημότη. Η εποπτεία της καθαριότητας πρέπει να βρίσκεται σε κάθε γειτονιά, ώστε το σύστημα σάρωσης και πλυσίματος των οδών και του αστικού εξοπλισμού να λειτουργεί ταχύτερα και αυτοματοποιημένα.
Η καθαριότητα ωστόσο, απαιτεί σεβασμό της νομιμότητας και αξιοκρατία. Τόσο απέναντι στους εργαζόμενους όσο και προς τους προμηθευτές του Δήμου. Η καθαριότητα, όπως και καμία άλλη υπηρεσία, δεν μπορεί να λειτουργήσει στην λογική της επισφάλειας των προσωρινών συμβάσεων απασχόλησης. Όπως βέβαια δεν μπορεί και να λειτουργήσει χωρίς ορθολογική (επαν)αξιολόγηση των πολιτικών που εφαρμόζονται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, όσα πρόσφατα αποκαλύφθηκαν για το πρόγραμμα του Δήμου Θεσσαλονίκης για τις “γωνίες ανακύκλωσης”.
Όπως αποκαλύφθηκε, επ’ αφορμής της παρακώλυσης από το Ελεγκτικό Συνέδριο της υπογραφής της σύμβασης του Δήμου με τον προμηθευτή των συγκεκριμένων «σπιτιών ανακύκλωσης», η ηγεσία επέλεξε να υλοποιήσει ένα πρόγραμμα του οποίου η αποδοτικότητά του σε σχέση με το ιδιαίτερα υψηλό κόστος έχει αμφισβητηθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με την τελευταία να διακόπτει την αντίστοιχη χρηματοδότησή της προς την χώρα μας. Μάλιστα στο έγγραφο της αρμόδιας Επιτρόπου, περιλαμβάνονταν και υπόνοιες για φωτογραφική διατύπωση των προδιαγραφών. Παρά ταύτα, η απερχόμενη διοίκηση αποφάσισε να προχωρήσει σε υλοποίηση, επενδύοντας μάλιστα το εξωφρενικό ποσό των περίπου 18 εκατομμυρίων ευρώ (ή περίπου 370.000 ευρώ ανά «σπιτάκι». Με την απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το οποίο διαπίστωσε στην προς υπογραφή εκτελεστική σύμβαση απουσία στοιχειωδών αναγκαίων όρων (ποσότητα, χρονοδιάγραμμα, τόπο παράδοσης και τοποθέτησης), ακόμα και αυτή η εκτέλεση αναμένεται να καθυστερήσει. Την ίδια στιγμή βέβαια τα απορριμματοφόρα δεν κυκλοφορούν γιατί δεν έχουν ανταλλακτικά. Δεν υπάρχει λοιπόν καλύτερο παράδειγμα αποσπασματικότητας και διαχειριστικής αποτυχίας στον τομέα που περισσότερο από οτιδήποτε απασχολεί τους δημότες.
Καθαριότητα στο δρόμο σημαίνει “καθαριότητα” στο Δημαρχείο και βέβαια σχέδιο. Αυτά είναι τα όπλα με τα οποία μπορούμε να καθαρίσουμε την πόλη. Και θα είναι το πρώτο που θα κάνουμε.
