Η Χάρις Αλεξίου μίλησε για όλους και για όλα στο MEGA Stories και τη Δώρα Αναγνωστοπούλου.
Λίγο μετά τα μεσάνυχτα της Τετάρτης, η σπουδαία ερμηνεύτρια άνοιξε τα χαρτιά της και έκανε μία εκ βαθέων αναδρομή στη ζωή και την επαγγελματική της πορεία στο τραγούδι από τη Θήβα, όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, μέχρι την Αθήνα, τις πρώτες της συνεργασίες και το σήμερα.
Στον τελευταίο της δίσκο, το Reworks, η Χάρις Αλεξίου ανανεώνει τα τραγούδια της. Μιλώντας για τον Λεξ τονίζει ότι αν θα μπορούσε να τον συστήσει σε δημιουργούς με τους οποίους συνεργάστηκε και η ίδια θα έλεγε: «Θα σύστηνα τη δουλειά του, αυτό που κάνει και τη στάση ζωής του. Ο Μάνος Λοΐζος θα ήθελε να τον γνωρίσει πάρα πολύ. Ο Λεξ ήταν πολύ ανοιχτός, είναι έξω από το σύστημα. Είδα ένα πολύ ανοιχτό και καθαρό μυαλό»
Η Χαρίκλεια Ρουπάκα – αυτό είναι το πραγματικό της όνομα – γεννήθηκε στην Θήβα με ρίζες από τη Μικρά Ασία: «Η Θήβα ήταν για μένα η κανονική οικογένεια κι εδώ πρωτοάκουσα τα δημοτικά τραγούδια στα οικογενειακά τραπέζια. Όταν αποκτήσαμε το πρώτο μας ραδιόφωνο είχα ξετρελαθεί, το είχε φέρει η γιαγιά από την Αθήνα. Ήταν μεγάλη εξέλιξη. Το παιχνίδι και η ανέμελη ζωή τελείωσε εδώ. Όσο ήταν όλη η οικογένεια. Η Αθήνα ήθελε άλλα πράγματα. Η Θήβα ήταν μια άλλη ζωή»
Την πρώτη περίοδο στην Αθήνα, το 1959, βρέθηκε στον Νέο Κόσμο και δεν γύρισε ξανά στη Θήβα. Ήταν πολύ σκληρή η ζωή αυτή για την οικογένεια. Η μητέρα της άνοιξε ένα μπακάλικο κι έπρεπε να μεγαλώσει τα παιδιά της με αυτό. Θυμάται μια μάνα γλυκιά, αστεία αλλά συνάμα και σκληρή. Ήταν όμως το ιερό πρόσωπο της οικογένειας. Όπως είπε όμως η Χάρις Αλεξίου, θα ήθελε να δει και το χαρούμενο πρόσωπό της, να μην είχε κάνει τόσες θυσίες στη ζωή της. Αυτή η ζωή την έκανε πολύ μοναχική κι έγινε η δεύτερη μάνα για τον αδερφό της, τον Γιώργο.
Όταν της λένε οι φίλοι της «δε βαρέθηκες;», εκείνη απαντά: «Ναι, αλλά αγωνίζομαι ακόμα. Δεν γίνεται να σταματήσεις να αγωνίζεσαι στη ζωή σου, για να τη δικαιώνεις. Ξέρω ότι τώρα ακούγομαι σαν σοφή, αλλά στη ζωή πρέπει να ανακαλύπτεις, να έχεις όρεξη να ανακαλύπτεις πράγματα», είπε και πρόσθεσε πως ακόμη ακούει μελωδίες και τραγούδια που τα θαυμάζει.
«Με τον κόσμο έχω απίστευτη οικειότητα. Με κάνουν να νιώθω μέλος της οικογένειάς τους», λέει για την επικοινωνία που έχει αναπτύξει με το κοινό της με μεγάλη τρυφερότητα. Αναγκάστηκε να δουλέψει από πολύ μικρή, όταν πήγαινε ακόμη σχολείο: «Χρειάστηκε να τη διαχειριστώ τη ζωή μου από μικρή». Βέβαια μέσα σε όλες τις δυσκολίες υπήρχε και η χαρά.
