Το έχει πει ο Οττο Ρεχάγκελ: «Υπάρχουν αγώνες στους οποίους ξεχωρίζει η μέτρια ομάδα από την καλή». Είχε πολλά στο μυαλό του ο Γερμανός προπονητής, με τον οποίο μεγαλούργησε η Εθνική ομάδα, όταν έβγαιναν αυτά τα λόγια από το στόμα του.
Το σημαντικότερο; Ότι η καλή ομάδα βρίσκει τον τρόπο να ξεκλειδώσει την επιτυχία στους κομβικούς αγώνες. Με απλά λόγια, καταφέρνει να κάνει την υπέρβαση. Αυτό που δεν κατάφερε η Εθνική κόντρα στην Γεωργία. Αντίπαλο χαμηλότερης αγωνιστικής δυναμικής, αλλά έτοιμη για να πετύχει τον μεγάλο της στόχο και το κατάφερε. Απέναντι στην ελληνική ομάδα η οποία δεν βρήκε τον τρόπο να διαχειριστεί το τεράστιο άγχος που είχε. Αυτό πιστεύω ότι βγήκε και στην εκτέλεση των πέναλτι από τον Γιακουμάκη και τον Μπακασέτα, που θεωρούνται σπεσιαλίστες από τα 11 βήματα.
Αυτούς τους αγώνες δεν τους αφήνεις να πάνε στα πέναλτι. Εκεί όπου όλα είναι ανοιχτά. Αν είσαι ομάδα που έχει απαιτήσεις τελειώνεις την υπόθεση- πρόκριση νωρίτερα.
Η Εθνική έβγαλε αντίδραση στο α’ ημίχρονο της παράτασης, αλλά δεν πέτυχε τον στόχο της. Στην κανονική διάρκεια του αγώνα δεν κατέγραψε ούτε μία ευκαιρία οn target. Ηταν η πρώτη φορά που η ελληνική ομάδα είχε τέτοια συμπεριφορά, επιθετικά. Ακόμη και με τη Γαλλία και την Ολλανδία ήταν καλύτερη στο δημιουργικό κομμάτι. Μόνο ως προϊόν του φόβου για την αποτυχία μπορεί να εκληφθεί αυτή η αγωνιστική συμπεριφορά των διεθνών.
Η Εθνική στο παρελθόν, κατάφερνε να βγάζει τα κάστανα από τη φωτιά. Το έκανε το 2009 με αντίπαλο την Ουκρανία στα μπαράζ για την πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο και το 2013 με αντίπαλο τη Ρουμανία. Επίσης το 2007 στην Κωνσταντινούπολη νίκησε τους Τούρκος και προκρίθηκε στο Euro του 2008. Από το 2014 η Εθνική ομάδα έχει να κερδίσει κομβικούς αγώνες, παρότι είχε πολλές ευκαιρίες.
Η Εθνική λοιπόν απέτυχε να είναι παρούσα σε ένα τουρνουά όπου θα εκπροσωπούνται 32 χώρες. Φάνταζε εύκολη αυτή η υπόθεση όταν γινόταν σύγκριση με την αποτυχημένη προσπάθεια πρόκρισης στο Παγκόσμιο του Κατάρ. Τελικά τίποτε δεν είναι εύκολο για αυτή την Εθνική, παρότι μέσα από τις δυσκολίες ωρίμασε. Εγινε ομάδα που έχει υγεία στα αποδυτήρια και συναδελφική αλληλεγγύη, ταλέντο και διάθεση για διάκριση. Κάτι προφανώς της λείπει και δεν κατάφερε να προκριθεί. Για δέκατη χρονιά.
Η αποτυχία όμως δεν θα πρέπει να σημάνει και το «ξήλωμα» της ομάδας. Ο Πογέτ έχει μερίδιο στα βήματα προόδου της Εθνικής και γι’ αυτό η προσφορά του θα πρέπει να αξιολογηθεί συνολικά, πριν η ΕΠΟ αποφασίσει για το μέλλον της συνεργασίας τους.
Σε κάθε περίπτωση, αυτή η ομάδα η οποία βρίσκεται στο καλύτερο σημείο της θα πρέπει να αποτελέσει τη βάση για τον επόμενο στόχο. Αλλωστε τα «ράβε-ξήλωνε» τα πλήρωσε ακριβά η Εθνική στο πρόσφατο παρελθόν.
